Ik wil het persé bij jou doen

‘Jouw boeken staan al heel lang in mijn kast. Ik weet ook al heel lang dat ik iets moet met het vroege verlies van mijn moeder’ vertelt de Verlaat Verdriet-er die zich heeft aangemeld voor de Verlaat Verdriet-workshop aan de telefoon. ‘Gezien jouw leeftijd heb ik besloten me nu aan te melden. Je lijkt me een potige dame, met een heleboel kennis. Ik wil het persé bij jou doen. Maar dan moet ik het wel doen voor jij dood bent.’

Arbeidsongeschikt

Ik moet lachen. Ja. Die leeftijd. Zeventig +. Het is altijd wel ‘een dingetje’ als je 70+ bent. Gisteren had ik een interview met de hoofdredacteur van Sociaal Domein. Op zijn uitnodiging vertelde ik iets over mijn leven als Verlaat Verdriet-er. Hoe het vroege verlies van mijn moeder mijn leven heeft beïnvloed. Vorm heeft gegeven. Na de opmerking van de Verlaat Verdriet-er die zich aanmeldde voor de workshop ben ik me er weer even helemaal van bewust. Een substantieel deel van mijn leven ben ik ‘arbeidsongeschikt’ geweest. Niet geschikt voor de eisen die de arbeidsmarkt aan mij stelde.

Betekenisvol

Mijn tijd als ‘arbeidsongeschikte’ heb ik wel zinvol besteed. En betekenisvol. In die tijd heb ik alle tijd en ruimte gekregen – en genomen –  om mijn Verlaat Verdriet-werk te ontwikkelen tot wat het nu is. Een samenhangend aanbod. Zowel voor Verlaat Verdriet-er als voor hulpverleners.

Ik wil het persé bij jou doen

Wat bijzonder om dan na je 70e alsnog volop in het werkende leven te staan. En dan te horen ‘Je lijkt me een potige dame met een heleboel kennis. Ik wil het persé bij jou doen. Maar dan moet ik het wel doen voor jij dood bent.’