Gevolgen van niet onderkende PTSS

Het onomkeerbare verlies van je ouder in je jeugd betekende een ruptuur in je kinderleven. Je bent voorgoed afgescheiden geraakt van je ouder. Er was voor altijd een leven vóór het verlies van je ouder. En een leven na het verlies van je ouder. Je leven veranderde. Wat gewoon was, was niet meer gewoon. Wat veilig was, voelde niet meer als veilig. Je incasseringsvermogen raakte beschadigd. Of erger nog. De basis onder je bestaan viel in stukken uit elkaar. Je gevoel van continuïteit werd aangetast. Vertrouwen veranderde in angst.

Angst

Waar angst is komt overleven. Je moest gaan overleven. Ontwikkelde overlevingspatronen om jezelf staande te kunnen houden. Overleven na het verlies van een ouder in je jeugd betekent dat je waakzaam bent geworden. Hyper-alert. Je staat als het ware continu AAN.
Mogelijk ken je dat: continu aanstaan en niet de knop UIT kunnen vinden. Je lijf raakt overbelast. Met als gevolg chronische vermoeidheid. Chronische pijn. Overgevoeligheid voor stress. En dat al heel erg lang.
Niet goed voor jou. Voor je lijf. Voor je immuun-systeem. Niet goed voor je zelf-helend vermogen.

Tijd

Herken je dit?
Dan is het heel goed mogelijk dat ook bij jou sprake is van niet-onderkende post-traumatische stress stoornis – PTSS. 
Tijd om daar iets aan te doen.