• | |

    Gat in mijn ziel. Helen door schrijven.

    DoorTitia Liese

    Gat in mijn ziel

    ‘Steef, ik heb bedacht dat ik een selectie uit de blogs die ik sinds 2010 heb geschreven uit wil gaan geven in boekvorm. Gewoon weer uitgeven in eigen beheer. Heb je zin/tijd samen met mij aan het werk te gaan?’
    Stephanie heeft ervaring in boekvormgeven. Ze beschreef in haar boek Papa, ik lijk op jou haar (ver)werkervaringen, gaf zelf haar boek vorm en gaf het uit in eigen beheer.
    ‘Ja’ zegt Steef onmiddellijk. ‘Dat wil ik doen.’
    Zo zijn we sinds een paar maanden samen aan het werk met het nieuwe boek dat de titel heeft gekregen Gat in mijn ziel, met als subtitel Helen door schrijven. 

    Weer of geen weer

    Weer of geen weer, hitte, kou, regen, wind. Zoals je op de foto ziet zijn we voortvarend aan het werk.
    Geschikte blogs selecteren.
    Blogs zo bewerken dat ze geschikt worden voor uitgave op papier.
    Keuzes maken in verband met de titel. (De keuze is inmiddels gevallen op Gat in mijn ziel).
    Grootte van het boek. Omvang. Papiersoort.
    Afspraken maken met de drukker.
    Omslag bedenken. (Inmiddels is Stephanie voortvarend als altijd aan het werk gegaan en heeft het beeld voor de omslag zelf gemaakt).
    ISBN aanvragen. Barcode maken.
    Illustratiemateriaal uitzoeken. (of waar nodig: zelf maken. Je raadt het al: Stephanie natuurlijk!).
    Presentatievorm bedenken.
    Alles wat er komt kijken bij het maken van een boek dat je uit gaat geven in eigen beheer. En dat alles in perfecte harmonie.

    Gat in mijn ziel. Helen door schrijven

    Op zaterdagmiddag 10 november a.s. staat de verschijningsdatum van het boek gepland dat we gaan presenteren in de vorm van een mini-seminar.
    Noteer die datum vast. Er is op deze middag ruimte voor ± 60 deelnemers.
    In september hoor je meer van ons over de mogelijkheid deel te nemen aan deze boekpresentatie annex mini-seminar Gat in mijn ziel. Helen door schrijven.

  • | |

    Yoeke Nagel: Zoeken naar mijn moeders moeder

    DoorTitia Liese

    Zoeken
    naar mijn moeders moeder
    die verdween in het verzet.

    ‘Mijn grootmoeder is verdwenen in de oorlog, lang geleden, niet teruggekomen, dood waarschijnlijk, maar in ons gezin heel aanwezig in verhalen en tastbaar gemis. Een vrouw met mythologische proporties; een soort eenhoorn, waar we allemaal diep respect voor hadden, al had alleen mijn moeder haar ooit in het echt gezien.’

    Yoeke Nagel

    Najaar 2017 leerden we elkaar kennen. Yoeke Nagel – journalist, schrijfcoach, boekenvroedvrouw en nog veel meer – en ik. Onmiddellijk was er een enorme klik tussen ons. Ik wist dat de moeder van Yoeke vroeg haar moeder was verloren. Zou dat de oorzaak zijn van de klik?

    Mijn moeders moeder

    Yoeke vertelde me dat ze bezig was een boek te schrijven over de zoektocht van haar moeder Esther naar haar moeder Jeanne die in de oorlog spoorloos verdween. ‘Zou jij, als Verlaat Verdriet-specialiste een korte recensie willen schrijven over dit boek?’ vroeg Yoeke me de tweede keer dat we elkaar spraken. ‘Het is de bedoeling dat dit boek – Zoeken naar mijn moeders moeder – in maart 2018 uitkomt.’ 

    Jeanne van Emden

    Ik stemde daar graag in toe. Nam het manuscript mee. Begon thuisgekomen onmiddellijk te lezen. En werd volkomen meegezogen in wat ik las.
    Het verhaal van de levenslange zoektocht naar Jeanne van Emden (geboren 1899, verdwenen 1944) door dochter Esther (geboren in 1931, 13 jaar als haar moeder spoorloos verdwijnt) en (klein)dochter Yoeke (geboren 1963).
    Jeanne van Emden. Joods. Verzetstrijdster. Activiste die de grote idealen van de internationale linkse beweging uitdroeg. Waar ze maar kon.

    Idealen

    Ik werd meegezogen. Deze beweging kende ik van huis-uit. De grootse idealen. De bevlogenheid. De liefde voor de literatuur. Voor dichters en denkers. Voor kunst die voor ieder mens bereikbaar zou zijn. Al lezend was het alsof ik de boekenkast van Jeanne als mijn broekzak kende. De ruggen van haar boeken zou herkennen als de boeken die ook in de boekenkasten van mijn ouders stonden.

    De wereld van mijn ouders

    Dat was de wereld van mijn ouders. Toen mijn moeder nog leefde. Altijd ben ik me ervan bewust geweest dat ik het gemis van mijn moeder het meest heb gevoeld in het verlies van die wereld. Van die cultuur. De cultuur die mijn beide ouders in liefde verbond.
    Wat een verrassing ineens weer in die wereld meegenomen te worden. Terug te vinden hoe het was, wat zo uit mijn leven verdwenen leek te zijn.

    Lichtpunt

    Dit is mijn persoonlijke ervaring met het boek van Yoeke.
    Ik stel mij voor dat dit boek ook voor anderen een lichtpunt, en een bron van inspiratie, kan zijn.

    Voor de Verlaat Verdriet-ers die nu 70+ zijn. De Verlaat Verdriet-ers die in oorlogstijd een ouder – of hun beide ouders – verloren (citaat uit het boek: ‘Je kunt de geschiedenis pas afsluiten als hij is vastgelegd’).

    Voor de kinderen van Verlaat Verdriet-ers (citaat uit het boek ‘Voor mij was er een zware erfenis van de waarschijnlijk-dode moeder van mijn moeder: een opdracht. Eentje die nooit hardop werd uitgesproken, maar wel voelbaar was’). En hun kinderen.

    Teruggaan

    ‘Teruggaan in de geschiedenis om betekenisvol verder te kunnen leven’ sluit Yoeke haar voorwoord af.
    Zoeken naar mijn moeders moeder: een lichtend voorbeeld van teruggaan, om verder te kunnen!

    Zoeken

    Yoeke Nagel
    Zoeken naar mijn moeders moeder
    ISBN 9789492844071

  • Hulp bij het schrijven van je levensverhaal

    DoorTitia Liese

    Je levensverhaal schrijven. Biografisch werk. Autobiografisch schrijven. Oral history.
    Een fenomeen dat je steeds meer, en steeds vaker tegenkomt.
    Niet zo vreemd waarschijnlijk. Naar mate mensen zich meer bewust zijn geworden van zichzelf als individu, worden ook de ervaringen gedurende je leven – zeker de ervaringen die van grote invloed zijn (en zijn geweest) op wie je bent geworden – belangrijker.

    Ingrijpende gebeurtenissen

    Om zichtbaar en ervaarbaar te maken hoe ingrijpende gebeurtenissen hun schaduwen over volgende generaties kunnen werpen. Geen onbelangrijk thema bij Verlaat Verdriet. De doorgeeffuik. Veel kinderen van Verlaat Verdriet-ers hadden waarschijnlijk graag meer willen weten over het verleden van hun ouder(s), en de invloed die het vroege verlies van hun ouders op hun identiteit heeft gehad.

    Levensverhaal

    Dan kan het – om heel verschillende redenen – belangrijk voor je zijn om je levensverhaal op schrift te stellen.
    Gewoon: voor jezelf.
    Omdat het fijn is om te doen.
    Of als therapeutisch proces.
    Of om jouw levensverhaal, jouw ervaringen op een plaats en in een tijd door te geven aan je nageslacht.

    Familiecultuur

    Nu het enigszins uit de mode is geraakt om kinderen de namen te geven van hun (groot)ouders, en zo een familielijn en een familietraditie wat naamgeving betreft door te geven aan volgende generaties, is het doorgeven van levenservaringen in een levensverhaal een mooie manier om kinderen hun plaats te geven en deel te laten zijn – en zich deel te laten voelen – van de familielijn en de specifieke familiecultuur waarin ze opgroeien, c.q. opgegroeid zijn.

    Schrijven en schrijfhulp

    Maar doe het maar eens allemaal.
    Je wilt wel. maar waar begin je?
    Hoe doe je het?
    Gisteren sprak ik José Franssen aan de telefoon. José Franssen is gespecialiseerd in het begeleiden van mensen bij het vertellen – en bij het schrijven van hun levensverhaal. Op haar site vind je een serie tips die ze doorgeeft als hulp bij het schrijven van je levensverhaal.

    Autobiografisch schrijven

    Lees ook meer over de mogelijkheden die Titia Liese je biedt in autobiografisch schrijven op deze site.