Steun
Na een rustig weekend een toch behoorlijk onrustige week. Ik heb geprobeerd de onrust wat van me af te zetten om voldoende energie te hebben voor de workshop aan het einde van de week. Twee vrouwen komen naar de workshop. Ze kennen elkaar en hebben al veel steun aan elkaar gehad. Wel bijzonder, een workshop…
Na een rustig weekend een toch behoorlijk onrustige week. Ik heb geprobeerd de onrust wat van me af te zetten om voldoende energie te hebben voor de workshop aan het einde van de week. Twee vrouwen komen naar de workshop. Ze kennen elkaar en hebben al veel steun aan elkaar gehad. Wel bijzonder, een workshop met vrouwen die elkaar al kennen. Dat gebeurt eigenlijk nooit. Ik heb er zin in en verheug me op hun komst. Hoewel ik het ook deze keer een beetje eng vind. Kan ik het echt? Lukt het me om me tweeënhalve dag helemaal leeg te maken en me helemaal af te stemmen op hen? Trek ik niet een te grote broek aan? Doe ik hier wel goed aan? Voor hen? Voor mezelf?
Maandag kreeg ik een mail van M. M. volgde afgelopen jaar de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. Ze nodigt me in deze mail uit eens met haar man te spreken over mijn dilemma over de nabehandelingen. Haar man is een zeer ervaren huisarts. Hij kan goed luisteren, schrijft ze. En hij is deskundig. Ik neem haar uitnodiging meteen met beide handen aan. Wat bijzonder en wat heerlijk: al die steun van mensen om me heen. Wat doet dat toch goed!
