Dochters

Een van de hele mooie bij-effecten van mijn Verlaat Verdriet-werk zijn de dochters die zich in de loop van de jaren aan hebben gediend. Zoveel keren als moeder geadopteerd zijn, da’s toch een hele eer. Ik heb er in het afgelopen voorjaar, toen ik net uit het ziekenhuis kwam, zo van genoten. M. en J. in mijn huis, die liepen te redderen, en te doen. Mij verzorgen, bezoek ontvangen, de tuin verzorgen, koken, al heb ik het toen wel mee gemaakt in de mist van morfine – zowaar echte dochters in mijn huis! En nu een nachtje met M. logeren bij J., vlak over de Duitse grens, in de buurt van Denekamp. Jammer genoeg is het koud buiten, de BBQ waar we ons op hadden verheugd moet onder dak gebeuren. Het is mij te koud buiten, en ik ga lekker bijtijds naar bed. Zo niet de anderen, die zijn nog een paar uren blijven zitten.