Naar de huisarts, een praktijkvoorbeeld 2

Gisteren gaf ik in Naar de huisarts het praktijkvoorbeeld van M. en haar gesprek met de huisarts. In dat bericht kondigde ik aan: wordt vervolgd.

Praktijkondersteuner

In december 2014 werd ik gebeld door één van de praktijkondersteuners GGZ van een huisartsenpraktijk in mijn woonplaats. Deze praktijkondersteuner vroeg me advies in verband met de begeleiding die ze deed van een jonge vrouw (18 jaar), die op haar 15e haar moeder was verloren. Deze jonge vrouw liep nu vast en was om hulp komen vragen.

Dokter

‘Lijkt me niet zo goed’, bedacht ik, ‘als praktijkondersteuners hun best doen om Verlaat Verdriet-ers adequate hulp te verlenen, terwijl een huisarts (in dezelfde praktijk) de gevolgen van jong ouderverlies niet werkelijk onderkent bij iemand die een dergelijk verlies al langer geleden heeft ervaren. Iemand die, nota bene zelf, aangeeft dat ze in een sterk fysieke reactie als gevolg van verliesangst terecht is gekomen. Iemand die zelf de link legt tussen het vroege verlies van haar vader en haar angstreactie van nu. Die bang is dat deze angst structureel in haar lijf zit. Die hulp vraagt bij het leren omgaan met deze angst.’

Wordt vervolgd

Ik heb daarom vanochtend de betreffende huisartsenpraktijk gebeld, met de bedoeling een gesprek aan te vragen met de praktijkondersteuners GGZ van deze praktijk.
‘Stuurt u maar een mailtje’, was het antwoord.
Dat heb ik gedaan.
Wordt nogmaals vervolgd.
Als het goed is!