• | |

    De weg van liefde in Codiponte 2023

    De weg van liefde

    Afgelopen week sprak ik Maartje Schönefeld over de planning voor de schrijf-retraite De weg van liefde in Codiponte in de herfst van 2023. Samen hebben we een nieuwe datum vast kunnen stellen. Deze prachtige schrijf-retraite, op deze bijzondere plek, gaat plaatsvinden van zaterdag 7 oktober –  vrijdag 13 oktober 2023.
    Je bent van harte welkom!

    Nadere informatie over De weg van liefde volgt na 17 juli 2023.

    Voor wie

    Deze schrijf-retreat is exclusief voor Verlaat Verdriet-ers. Dus voor volwassenen die in hun jeugd een ouder – of hun beide ouders – hebben verloren door overlijden.

    Groepsgrootte

    Maximaal 6 deelnemers.

    Wanneer

    Zaterdag 6 oktober – vrijdag 13 oktober 2023.

    Plaats

    Villa le Muse in Codiponte

    Bijzonderheden

    • Nadere informatie over De weg van liefde volgt na 17 juli 2023.
    • Overweeg je deel nemen aan De weg van liefde?
      Meld je aan via het Inschrijfformulier,
    • Overweeg je deel te nemen aan De weg van liefde, maar wil je eerst meer weten over de retraite? Neem contact op met Titia 06 – 53 76 58 43 of mail: titia@verlaatverdriet.nu
    • Wil je meer weten over De weg van Liefde?
      Neem contact op met Titia 06 – 53 76 58 43 of mail: titia@verlaatverdriet.nu
    • Wil je meer weten over de mogelijkheden die Maartje Schönefeld en Davide Donati bieden in Codiponte? Kijk op www.laconcia.eu

    Codiponte, waar oud zeer kan helen

  • | |

    Niet hoe, maar waarom

    HOE DAN ???!!! is zo ongeveer de meest gestelde vraag die ik de laatste tijd hoor. ‘HOE DAN???!!!
    Na decennia geleefd te hebben in de maakbaarheid waarin we elkaar voortduren ‘KOMT GOED’ toe riepen, zijn we nu kennelijk tot de ontdekking gekomen dat niet alles maakbaar is. En roepen we nu ‘HOE DAN???!!!’

    Teruggaan om verder te kunnen

    Dan is het belangrijk je, bijvoorbeeld als Verlaat Verdriet-er, te realiseren dat niet ‘hoe’ maar ‘waarom’ je bij de bron brengt. Terug te gaan. Om verder te kunnen.
    Als in je leven een onomkeerbaar, levens-veranderend verlies heeft plaatsgevonden, zoals bij Verlaat Verdriet-ers het geval is, dan is niet alleen jouw leven veranderd. Ook jijzelf veranderde. Je paste je aan, aan de veranderde omstandigheden. Leven veranderde in overleven. Je ontwikkelde overlevingspatronen. Hardnekkige overtuigingen over hoe je jezelf staande moest houden. Je verloor niet alleen de verbinding met je ouder. Je verloor ook de verbinding met je oorspronkelijke zelf. Wie ben ik? vraag je je als volwassene regelmatig vertwijfeld af. Wat wil ik? Wat doe ik?

    Niet hoe, maar waarom

    Je verruimt je perspectieven als je je niet in de eerste plaats richt op de vraag HOE, maar door je meer te richten op de vraag WAAROM.

    • Waarom ben ik zoals ik ben?
    • Wat is er gebeurd?
    • Wat heeft dat met mij gedaan?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Waarom doe ik wat ik doe?
    • Waarom laat ik wat ik laat?
    • Welke plek geef ik mijn ouder(s) in mijn leven van nu?
    • Hoe ga ik milder om met mijn overlevingspatronen?
    • Wat kan ik doen om mijn overlevingspatronen vóór mijzelf te gebruiken, in plaats van tegen mijzelf?
    • Hoe geef ik mijn emoties een plek?

    De weg van liefde

    In elke workshop, in elke retreat, in elke (jaar)training maak ik het weer mee en heb ik het altijd weer meegemaakt: delen helpt onmiddellijk.
    Tijd. Rust. Aandacht. Zorg. Liefde. Delen. Leren. Deskundige begeleiding.
    Ze komen allemaal samen in De weg van liefde. In Codiponte. Plek waar oud zeer kan helen.

    Lees meer

    Teruggaan om verder te kunnen
    De weg van liefde
    Website Verlaat Verdriet 

  • | |

    Lunigiana, land van de maan

    Verbaasd kijk ik naar het maan-vormige hoofd aan de buitenmuur. Ik zie een maan-hoofd dat even verbaasd naar mij terug lijkt te kijken.
    Ik sta voor een van de huizen in het Middeleeuwse gedeelte van het beneden-dorp Codiponte. Hoe vaak ben ik langs deze gevel gelopen, zonder deze replica van het mysterieuze erfgoed van de Lunigiana te zien? Hoe is het mogelijk dat ik dit – echt niet zo kleine – beeld niet eerder heb opgemerkt? Terwijl ik zoveel keren door Codiponte ben gelopen. Op zoek naar oer-oude symbolen. Naar oude symbolen. Naar meer moderne symbolen.

    Ik kijk naar het beeld. Maak een foto. Ik heb het bewijs. Dit beeld heb ik echt gezien. En op de foto gezet. Ik weet het dus zeker. Dit maan-hoofd heb ik gezien.
    Maar..
    Twee dagen later ga ik nogmaals op zoek naar dit beeld. In de hoop een nog betere foto te maken. Dan blijkt dit beeld – voor mij althans – opnieuw onvindbaar te zijn. Geen idee waar ik het terug kan vinden. Wat een bijzondere ervaring.

    Lunigiana

    Codiponte, deel van de gemeente Casola in Lunigiana. Lunigiana. Land van de maan. In het uiterste noordwesten van Toscane. Nog onontdekt door toeristen. Een van de oudst-bewoonde gebieden van Italië. Getuige de vele geheimzinnige menhirs (stèles) in het stroomgebied van de rivier de Magra. Ontstaan ver voor de jaartelling, en ver voor de uitvinding van het schrift. Afbeeldingen van vrouwen. Van mannen. Gehakt uit – en in – steen.

    Luni

    Lunigiana, land van de maan. Vernoemd naar de Romeinse havenstad Luni. De havenstad (nabij de huidige havenstad La Spezia) waar ooit in de Romeinse tijd, het sneeuw-witte marmer werd verscheept. Gewonnen in de, nog altijd bestaande, marmergroeven van Carrara en Massa.

    Museum van de stèles

    In Pontremoli vind je het prachtige museum met vele stèles die gevonden zijn in het stroomgebied van de Magra. Een prachtig museum, dat een bezoekje meer dan waard is.

    Lees meer

    Museo delle statue stele Pontremoli 

  • | | |

    Herdenkingsplek in het Wilhelminabos

    Wilhelminabos

    ‘Mijn vaders naam is alweer verdwenen.’
    De reacties van Verlaat Verdriet-ers komen sinds afgelopen zondag bij me binnen. Verlaat Verdriet-ers met wie ik op de herdenkingsplek in het Wilhelminabos bij Dronten ben geweest. Verlaat Verdriet-ers die een boom gingen planten tijdens de boomplant-dag. Die de naam van hun overleden ouder in een van de glazen platen lieten graveren. Samen was ik daar in verschillende jaren. Bij verschillende gelegenheden. Met diverse Verlaat Verdriet-ers. Maakte de bijzondere plechtigheden tijdens de boomplant-dag mee. Zag wat het met de Verlaat Verdriet-ers deed de naam van hun overleden ouder te eren. Ook zelf liet ik jaren geleden de naam van mijn moeder – overleden in 1957 – in een van de glazen platen graveren. Ook ikzelf plantte een boom.

    Vernielingen

    ‘Wat kan er gebeurd zijn in het leven van iemand die dit doet?’ vroeg ik me af toen ik in het weekend de eerste beelden zag van de vernielingen. ‘Wie haalt het in haar/zijn hoofd om met een hamer naar deze stille plek in het bos te gaan. Met als doel deze voor duizenden mensen zo betekenisvolle herdenkingsplaten te vernielen.’

    Onwillekeurig dwaalden mijn gedachten ook steeds af naar de honderden vrouwen, kinderen en mannen die vorige week verdronken voor de Griekse kust. Opeengepakt in het ruim van dit onzalige schip. Nooit zullen hun namen zichtbaar worden op een herdenkingsplek als in het Wilheminabos.

    Crowdfunding

    Inmiddels is, in samenwerking met het Koningin Wilhelmina Fonds, een crowd-fundings-aktie opgezet. Wat gebeurd is, kan nooit meer ongedaan gemaakt worden. Maar we kunnen wel samen aantonen hoe belangrijk deze herdenkingsplek is voor duizenden mensen. We kunnen wel aantonen dat we samen wonden kunnen verzorgen. Waardoor de nu geslagen wonden kunnen helen. Ook al zal daar nog tijd overheen moeten gaan.

    Herstel monument Wilhelminabos