• | | |

    Casa Matilda: een nieuw dak boven ons hoofd

    DoorTitia Liese

     

    Het is vandaag 14 februari 2026. Ik wil je graag iets vertellen over Casa Matilda. Iets meer dan een jaar geleden – voorjaar 2025 – was ik de wanhoop nabij. Nachten achtereen schrok ik wakker van het geluid van neerstortende balken (dertienhonderd kilometer verderop). Casa Matilda met een groot gat in haar dak. Geen idee hoe het verder moest met de ontbrekende financiering van Casa Matilda. Wel wist ik nog steeds heel zeker: Casa Matilda: Huis voor Levensverhalen moet er komen. Maar hoe???

    Reddende engelen

    Tot, nu iets minder dan een jaar geleden, de eerste reddende engel op mijn pad verscheen: Reinolda. Zij bracht mij in contact met André, de tweede reddende engel. De eerste engel vertelde de tweede engel over mijn Verlaat Verdriet-werk. Over ons project op het pleintje van Codiponte. ‘Maak maar een afspraak’ zei André tegen Reinolda. ‘Ik kom met mijn financieel adviseur.’ Zo zaten we, op een dag in maart 2025, met z’n vieren aan tafel. ‘Wat doe jij mooi werk’ zegt André tegen me. ‘En wat een bijzonder project in Italië. Ik ga erover denken.’

    Een klap

    Ons volgende contact, in de vorm van een video-call met Maartje, brengt de volgende stap. De voortvarendheid van Maartje, en haar gedegen kennis van restauratieprojecten, geeft de doorslag. ‘We geven er een klap op.’ zegt André. De voorbereidingen voor de restauratie van Casa Matilda konden van start gaan.

    Een nieuw dak boven ons hoofd

    Vanaf eind september 2025 hebben de bouwers, en alle andere mensen die bij de restauratie van Casa Matilda zijn betrokken – zoals projectleider Maartje Schönefeld en  bouwkundige Francesca Baldasari –  een ware titanenklus geklaard. ‘Zo mooi’ vertelt Maartje aan de telefoon. ‘Onder alle weersomstandigheden wordt er in zo’n mooie, harmonieuze sfeer keihard gewerkt. Echt heel bijzonder.’

    Als het goed is wordt Casa Matilda – Huis voor levensverhaal zomer 2026 opgeleverd door de aannemer. We houden je op de hoogte. Zoals je kunt zien op de foto: voor verrotte neerstortende balken hoef ik niet meer bang te zijn. Een nieuw dak boven ons hoofd is in de maak!

    Zien

    Casa Matilda: nieuw dak boven ons hoofd

  • | | | |

    De restauratie van Casa Matilda is begonnen!

    DoorTitia Liese

    Vijftien september 2025. De officiële startdatum van de restauratie van Casa Matilda. Huis voor Levensverhalen op het pleintje van CodiponteCastello.

    Beren op de weg

    ‘Beren op de weg zijn er om ze er vanaf te schuiven’ hoorde ik Maartje een tijdje geleden zeggen. Nou: die beren waren er. En Maartje heeft ze vakkundig van de weg afgeschoven. Met haar tomeloze energie, haar kennis van restauraties en haar doorzettingsvermogen. Wat voel ik me ongelofelijk dankbaar dat, met name door de inzet van Maartje, binnen afzienbare tijd Casa Matilda onderdak kan gaan bieden aan mensen die op de een of andere manier aan het werk willen met hun levensverhaal. Dit hele bijzondere project op het pleintje van CodiponteCastello, in dat nog onontdekte deel van de Toscane: de Lunigiana.

    Casa Matilda

    • Maartje schrijft: Mando un update in Olandese:
      De hele bouw is in juli ter controle en voorbereiding doorgerekend en bestudeerd door Francesca (geometra/bouwkundige) en Claudio (ingenieur). De aanvragen voor de vergunningen zijn ingediend en verkregen.
    • Er is bij de gemeente ook een aanvraag gedaan voor het ‘bezetten van publieke ruimte’, voor de steigers, hijskraan, en de opslag voor bouwmaterialen. Ook deze vergunning is verkregen. 
    • Om de steigers rond het huis te kunnen optrekken, moest de zijde van de waterput ontbost worden, dit heeft Alberto gedaan. 

    Responsable dei lavori

    En daar staat het dan: opdrachtgever Liese Titia. Wie had dat ooit gedacht (ik zelf niet, maar wat is dit bijzonder!).

  • | | | |

    De restauratie van Casa Matilda is begonnen!

    DoorTitia Liese

    Vijftien september 2025. De officiële startdatum van de restauratie van Casa Matilda. Huis voor Levensverhalen op het pleintje van CodiponteCastello.

    Beren op de weg

    ‘Beren op de weg zijn er om ze er vanaf te schuiven’ hoorde ik Maartje een tijdje geleden zeggen. Nou: die beren waren er. En Maartje heeft ze vakkundig van de weg afgeschoven. Met haar tomeloze energie, haar kennis van restauraties en haar doorzettingsvermogen. Wat voel ik me ongelofelijk dankbaar dat, met name door de inzet van Maartje, binnen afzienbare tijd Casa Matilda onderdak kan gaan bieden aan mensen die op de een of andere manier aan het werk willen met hun levensverhaal. Dit hele bijzondere project op het pleintje van CodiponteCastello, in dat nog onontdekte deel van de Toscane: de Lunigiana.

    Casa Matilda

    • Maartje schrijft: Mando un update in Olandese:
      De hele bouw is in juli ter controle en voorbereiding doorgerekend en bestudeerd door Francesca (geometra/bouwkundige) en Claudio (ingenieur). De aanvragen voor de vergunningen zijn ingediend en verkregen.
    • Er is bij de gemeente ook een aanvraag gedaan voor het ‘bezetten van publieke ruimte’, voor de steigers, hijskraan, en de opslag voor bouwmaterialen. Ook deze vergunning is verkregen. 
    • Om de steigers rond het huis te kunnen optrekken, moest de zijde van de waterput ontbost worden, dit heeft Alberto gedaan. 

    Responsable dei lavori

    En daar staat het dan: opdrachtgever Liese Titia. Wie had dat ooit gedacht (ik zelf niet, maar wat is dit bijzonder!).

  • | | | |

    Drie mooie, liefdevolle en inspirerende dagen in Codiponte

    DoorTitia Liese

    ‘Poeh, warm hier!’ We stappen rond drie uur uit het vliegtuig op Galilei Galileo, het vliegveld van Pisa. ‘Maar gelukkig een heel andere warmte hier dan in Nederland.’ En het gaat nog veel warmer worden in de komende dagen. Dat zullen we zeker mee gaan maken.

    Naar Codiponte

    ‘Je moet echt eens met me mee naar Codiponte’ heb ik sinds de aankoop van mijn huis in Codiponte al een aantal keren tegen mijn broer gezegd. Mijn huis zien. Het pleintje. Kennismaken met Maartje en Davide. Kennismaken met ons project, ons ’tweelinghuis’ op het pleintje: Casa Matilda en Casa La Rocca. Codiponte zien. De omgeving leren kennen. Maar ja: mijn broer is met pensioen, en dus drukker dan ooit. Maar het is gelukt. Afgelopen voorjaar hebben we doorgezet. En nu zijn we dus geland op het vliegveld van Pisa, en begeven ons naar het autoverhuurbedrijf. Hij rijdt. Want ik, 75+, betaal tegenwoordig een vermogen om een auto te mogen huren, en besturen. Dat doen we niet voor de drie dagen die we in Italië zijn.

    Samen eten

    Aan het einde van de middag komen we aan in Codiponte, bij de brug waar Davide ons al op staat te wachten om naar boven, naar de Concia te lopen. Mijn broer krijgt voor deze dagen Cypres toegewezen. Het heerlijke huisje, met het prachtige uitzicht op de Apuaanse Alpen. Zelf slaap ik voor deze keer in de ‘kraamkamer’. De kamer waar tal van Codiponters zijn geboren. In Stalla. Het koele appartement, met de buitenkamer. ‘Morgen lopen we naar Castello, het pleintje en het huis. Eerst vanavond samen eten met Maartje en Davide, op de binnenplaats van de Concia‘ besluiten we. Zo Italiaans als het maar kan. Samen heerlijk eten, samen kennismaken, samen ervaringen uitwisselen. Ik had er op vertrouwd, en het gebeurt. Het klikt tussen mijn broer, en Maartje, en Davide. Samen op de Italiaanse binnenplaats, onder de Italiaanse sterrenhemel.

    Codiponte Castello

    De volgende ochtend gaan we het doen. Op naar CodiponteCastello. Naar Casa Matilda. Casa La Rocca. Het pleintje. Op haar gebruikelijk manier sjeest Maartje ons in de auto naar boven. Spannend vind ik het wel, maar ondertussen vertrouw ik er ook op dat mijn broer de staat van Casa Matilda doorziet. En JA. Dat doet hij. Dat doet hij echt. Hij ziet de klus. Maar ook de mogelijkheden. Ook al kunnen we eigenlijk niet veel meer binnen zien. De vloeren zijn te onbetrouwbaar geworden.

    Gesprek met de geometra

    De volgende ochtend, vrijdagochtend, heeft Maartje in Casola een gesprek met de geometra – de bouwkundige – kunnen regelen. Ook daar zit mijn broer zichtbaar te genieten van wat hij te horen krijgt, en vooral te zien. De liefde en het enthousiasme van geometra Francesca en Maartje voor Casa Matilda werkt aanstekelijk. Echt!

    Drie mooie, liefdevolle en inspirerende dagen

    Het is kort, de drie dagen die we daar zijn. Maar wat is het bijzonder om mijn broer in zo korte tijd rond te zien lopen alsof hij er helemaal thuis is. Wat geniet ik deze dagen van dit samenzijn met mijn broer, en met Maartje en Davide. Zoals je op de foto kunt zien: er wacht echt een hele klus. Maar wat zal het mooi gaan worden. Wat zal Casa Matilda een gastvrij Huis voor Levensverhalen worden. Ik ben er helemaal gerust op.