‘Is het niet eens tijd voor een aanbod BeeldTaal op de Veluwe?’ zo vroeg ik me vorige  week af.
BeeldTaal in Italië: is er.
BeeldTaal op Terschelling: is er.

Maar dichter bij huis? Gewoon in Nunspeet?
Logisch. Natuurlijk. Gewoon. Doen.

Beeldmateriaal

Ik ging op zoek naar illustratief beeldmateriaal. Lang hoefde ik niet te zoeken. Ik kwam terecht op de site van Nunspeetse kunstenares Ingrid Slaa. En vond meteen wat ik zocht. Vanochtend heb ik een mooi gesprek gehad met Ingrid over de vraag of ik haar werk als beeldmateriaal mag gaan gebruiken. En dat mag!

ReCreëren

Met ingang van september 2020 kun je met ReCreëren in Nunspeet werken met BeeldTaal. Schrijven. Met begeleiding van Verlaat Verdriet-deskundige Titia Liese. Binnenkort op de site meer informatie over ReCreëren.

De herschepping van het ik

Ter inspiratie alvast een citaat uit het boek van Maxine Harris: Een verlies voor altijd: De herschepping van het ik.

Stel, u krijgt de taak een voorwerp dat in scherven ligt weer in elkaar te zetten.
Geen moeilijke taak als je weet hoe een voorwerp er uit moet zien. Maar als je geen idee hebt of je met de scherven van een vaas, een schedel of een stuk speelgoed te maken hebt, heb je ook geen idee waar je moet beginnen. Misschien krijg je iets in elkaar geknutseld, maar het kan iets heel anders zijn dan het origineel.

Kinderen rapen de scherven op van hun leven nadat het door de vroege dood van een ouder aan stukken is geslagen en proberen een zinvol geheel te reconstrueren. Ofschoon ze daarmee niet op dezelfde wijze een IK vormen als wanneer de dood niet tussenbeide was gekomen kunnen ze erin slagen een persoonlijkheid op te bouwen die in staat is de uitdagingen van het volwassen leven aan te gaan.

Maar ook kan het zijn dat het IK dat ontstaat na het vroege verlies van een ouder te breekbaar en te instabiel is om de eisen van het opgroeien te doorstaan. Dan kan het nodig zijn voor het individu om het IK als volwassen persoon te herscheppen.

Veel van de verhalen die ik hoorde getuigden van deze reconstructies. In elk geval was het reconstructieproces zo uniek en zo persoonlijk dat het moeilijk te generaliseren is. Maar al die verhalen hielden een strijd in waar een monumentale wil, energie en geesteskracht bij te pas kwamen. Het individu bracht letterlijk een nieuw Ik voort: deels gecreëerd uit noodzaak, deels doordat de kans zich voor deed en deels uit vastberadenheid en de wil om te overleven. Elk van die verhalen vertegenwoordigt een triomf van de menselijke geest.

Maxine Harris: Een verlies voor altijd