• Het Verlaat Verdriet (Ver)werkboek helpt je verder

    ‘Dag vader, hier ben ik dan. Je zoon.’
    Ap Dijksterhuis begon de zoektocht naar zijn vader die hij vroeg verloor met het openen van de blikken trommel met documenten die al twintig jaar in zijn kast stond. Twintig jaar had hij het weten te vermijden de trommel te openen. Nu durfde hij de stap te zetten. Hij sorteerde de documenten op wat hij op dat moment onder ogen durfde te zien. Legde de documenten op een tijdlijn. Paste stap na stap de documenten als puzzelstukjes in elkaar. Zo ontstond zijn verhaal. Het verhaal van zijn zoektocht naar zijn vader.

    Ontmoeting met Ap Dijksterhuis

    Zijn verhaal is in boekvorm uitgegeven onder de titel Vader. Afgelopen zomer las ik zijn. boek. Een boek vol Verlaat Verdriet-thema’s. ‘Ap, we hebben je nodig’ mailde ik heb toen ik het boek uit had. ‘Wij Verlaat Verdriet-ers hebben jou nodig.’ Ui die mail ontstond een mailwisseling. Uit die mailwisseling ontstond ons symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis.

    Ik ken het verlangen van veel Verlaat Verdriet-ers om hun verhaal op te schrijven. Hun levensverhaal. De puzzelstukjes van hun leven bij elkaar te zoeken. In elkaar te passen. Maar hoe doe je dat? Waar begin je? Hoe houd je het vol?
    Het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek helpt je daarbij. Het helpt je op weg. Ondersteunt je met een brede ervaringskennis van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Rijkt je de helpende hand als je onderweg bent. Geeft je herkenning en erkenning in de interviews. Helpt je structureren. Stap na stap te leren vertrouwen dat ook jij, op jouw eigen manier jouw verhaal vorm kunt geven.

    Bestellen

    Lezen

    Verhaal van Corine

    Interview met Titia Liese

    Doen

    Herinneringsboek Moeder

    Herinneringsboek Vader

     

     

     

  • Iets wat helpt: boek van Mona Hovring

    Iets wat helpt

    Als haar moeder de zee in loopt en niet meer terugkomt, zit Laura in de eerste klas. Haar leven in een klein Noors stadje aan zee met haar oudere broer en afstandelijke vader, is nu een zoektocht naar iets dat kan helpen dit verlies te verwerken. Met grote intensiteit en helderheid vertelt Mona Høvring in tedere scènes over de vriendschap met Marie. Over de tuinman Andreas en zijn vrouw Johanna. Over haar ontwakende seksualiteit. De erotische ervaring met de oudere, elegante Vivian Koller, die op een dag in het slaperige stadje opduikt. En de relatie met Peter, de zoon van Vivian.

    Verlangen

    Elk van deze ontmoetingen biedt de mogelijkheid iets van wat zo ongrijpbaar is te vatten en een beetje dichter bij het leven te komen. Alomtegenwoordig is de zee, die zowel gevaarlijk is als kansen biedt. En tegelijkertijd de belichaming is van Laura’s verlangen om vrij te zwemmen en gedragen te worden. Mona Høvring beschrijft Laura’s pad fijngevoelig en toont aanknopingspunten waar moed om te leven kan ontstaan.

    Veerkracht en overleefkracht

    Afgelopen week kocht ik dit in omvang bescheiden, goed geschreven boek in de opruiming bij de plaatselijke boekhandel. Het kan de moeite waard zijn eerst op het web wat recensies over dit boek op te zoeken. Zelf vond ik het een tamelijk heftig Verlaat Verdriet-boek. De titel Iets wat helpt suggereert dat je dingen zult gaan lezen die de hoofdpersoon hebben geholpen bij het verwerken van het verlies van haar moeder. Voor mij voelt dat heel anders. Ik heb het gevoel dat, met name bij de aanbevelingen en recensies van het boek, (weer eens) geen goed verschil is gemaakt tussen veerkracht en overleefkracht na jong ouderverlies. Maar nogmaals: het boek is goed geschreven, en biedt veel inzichten in jong ouderverlies.

  • De weg van liefde in Codiponte, 2024

    We gaan het weer doen – De weg van liefde!
    Dit jaar van zaterdag 5 – vrijdag 11 oktober 2024.
    Evenals vorig jaar werk ik deze Weg van liefde samen met Els Pronk, Verlaat Verdriet-ster en schrijfcoach.

    Ben je Verlaat Verdriet-er? Heb je korter of langer geleden meegedaan aan een Verlaat verdriet-workshop of een andere activiteit bij Titia Liese? Dan nodigen we ook jou van harte uit deel te nemen aan onze bijzondere (schrijf)retraite De weg van liefde in Codiponte.

    Direct aanmelden

    Inschrijfformulier 

    Open programma

    We werken deze week in een open programma. Een programma dat zich voegt naar het ritme van de dag. Waarin alle ruimte is om op jouw eigen manier en op jouw eigen tijd te werken aan de Verlaat Verdriet-thema’s die voor jou belangrijk zijn.
    Wij samen – Els, Maartje, Davide en ikzelf – zorgen voor jou. We faciliteren jou deze dagen om te doen wat je te doen hebt, en te doen wat bij jou past.

    Ga mee in deze Weg van liefde en geniet van

    • je ruime, mooi ingerichte eenpersoons kamer met eigen badkamer in het gastvrije Gele Huis, of op de Concia;
    • de kennis, de aandacht, de steun en de liefde van Titia en Els;
    • het samenzijn met ervaringsgenoten;
    • de stappen die je zet in jouw verlate rouwproces;
    • het Italiaanse leven in een klein dorp in de vallei tussen de Apennijnen en de Apuaanse Alpen;
    • de gastvrijheid van Maartje en Davide;
    • de overheerlijke maaltijden die Davide voor ons bereidt;
    • het dorp, de natuur, de rust, de geborgenheid en de stilte die je om je heen voelt;
    • de lange geschiedenis van het eeuwenoude Codiponte.

     

     

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten
    De weg van liefde
    Codiponte

    Codiponte, waar oud zeer kan helen

    Titia & Els

    Lees meer 

    De weg van liefde

    Ervaringen van deelnemers

  • | | | |

    De veranderkracht van een weggelaten woord

    In 1998, er was toen borstkanker bij mij ontdekt, kreeg ik een tip van een vriendin die een grote verandering teweeg heeft gebracht. Niet alleen in mij waar het om de borstkanker ging, maar ook in het Verlaat Verdriet-werk waar ik toen net mee was begonnen. Zelf was de vriendin toen in therapie. Gaf wat ze daar leerde aan mij door. Vanochtend las ik een artikel over een vrouw die in haar jeugd seksueel werd misbruikt. In dat artikel noemde deze vrouw het misbruik ‘mijn’ seksueel misbruik. En toen was het er weer. De tip die ik kreeg. Die bij mij zo’n bijzondere verandering teweeg bracht. Ik geef de tip op mijn beurt graag aan je door.

    Aanleiding

    De aanleiding was indertijd dat ik het in gesprekken (en in gedachten) had over ‘mijn’ borstkanker. ‘Mijn’ kanker. ‘Noem de kanker niet ‘mijn’ borstkanker’ zei mijn vriendin tegen me. ‘Noem het ‘borstkanker‘. Of gewoon ‘kanker’. Ik deed het. Wende mezelf aan het te blijven doen. Consequent. Ik had nog steeds kanker. Maar ik was er niet meer mee geïdentificeerd. Ik had er innerlijk afstand van genomen.

    veranderkracht

    ‘Dat gaat ook op voor overlevingspatronen bij Verlaat Verdriet‘ realiseerde ik me. Overlevingspatronen. We willen ervan af. We willen ze kwijt. Terwijl we ze ondertussen uit gewoonte hardnekkig ‘mijn’ overlevingspatronen blijven noemen.
    Ik geef deze les graag aan je door. Probeer het eens voor de verandering. Noem in plaats van ‘mijn’ overlevingspatronen overlevingspatronen gewoon overlevingspatronen. Er kan zich zomaar een nieuwe wereld openen. Ook bij jou. Ervaar zelf de veranderkracht van een weggelaten woord.