• | |

    Lijst van uitgesloten Verlaat Verdriet-ers

    DoorTitia Liese

    Je kent het vast.
    Soms kan iets aan je knagen.
    En het blijft maar knagen.
    En knagen.

    Bij mij gebeurt dat deze dagen in verband met het wetenschappelijk onderzoek Veerkracht na verlies aan de Universiteit van Leiden.
    Onderzoek wordt gedaan naar jong ouderverlies en de gevolgen die dat wel of niet heeft voor volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren.

    Mensen die een dergelijk verlies hebben geleden worden uitgenodigd middels een vragenlijst aan het onderzoek deel te nemen.

    Uitsluiting

    Uitgesloten voor dit onderzoek worden mensen die

    1. vier jaar of jonger waren;
    2. ouder waren dan 18 jaar;
    3. beide ouders hebben verloren;
    4. nu ouder zijn dan 45 jaar.

    Keuzen

    Afgezien van het feit dat ik het een en ander zou kunnen zeggen over de inhoud van de keuzen is er nog een voorbeeld van wat voor mijn gevoel toch wel een beetje illustratief zou kunnen zijn voor de selectie-keuzen die zijn gemaakt. Ik weet het niet, ik heb nooit wetenschappelijk onderzoek gedaan. Maar ik werk wel al ruim 25 jaar met mensen die in hun jeugd hun ouder(s) hebben verloren door overlijden.

    Lijstje

    Vanavond heb ik een lijstje gemaakt van alle deelnemers aan de workshops Verlaat Verdriet van september tot en met december 2020, en van de jaartraining De kunst van het verbinden 2019-2020.
    Allemaal mensen dus die in hun jeugd een ouder – of hun beide ouders – hebben verloren door overlijden.
    Ruimschoots meer dan de helft van deze Verlaat Verdriet-ers wordt uitgesloten in dit onderzoek.

    Workshops

    Vrouw         1960           8 jaar verlies moeder               uitgesloten
    Vrouw         1976           7 jaar, verlies vader
    Man            1967           11 jaar, verlies moeder            uitgesloten
    Vrouw         1973           12 jaar, verlies moeder            uitgesloten
    Vrouw         1980           10 jaar, verlies moeder
    Vrouw         1980           9 jaar, verlies moeder
    Man            1991           10 jaar, verlies vader
    Vrouw         1977           10 jaar, verlies vader /17 jaar verlies moeder          uitgesloten
    Vrouw         1994           10 jaar, verlies vader/18 jaar, verlies moeder           uitgesloten
    Vrouw         1993           10 jaar, verlies moeder
    Vrouw         1991           13 jaar, verlies vader
    Vrouw         1969           7 jaar, verlies moeder             uitgesloten

    Jaartraining De kunst van het verbinden

    Vrouw        1977           6 jaar, verlies moeder
    Vrouw        1965           10 jaar, verlies vader               uitgesloten
    Vrouw        1980           16 jaar, verlies vader
    Vrouw,        1965           5 jaar, verlies moeder             uitgesloten
    Vrouw         1965           -1 jaar, verlies vader               uitgesloten
    Vrouw         1977           2 jaar, verlies moeder             uitgesloten
    Man            1974          13 jaar, verlies vader               uitgesloten
    Vrouw         1958          14 jaar, verlies moeder            uitgesloten

    Onderzoek

    Veerkracht na verlies
    Onderzoek Universiteit Leiden 2020

    Tekst

    Bovenstaande tekst is genoteerd door Titia Liese
    titia@verlaatverdriet.nu 

  • | |

    Zie je wel, ik ben niet gek!

    DoorTitia Liese

    Je worstelt met de gevolgen van het vroege verlies van je ouder(s). Kunt er geen woorden aan geven. Zodra je in de buurt lijkt te komen van gevoelens over het verlies van je ouder(s) sla je dicht. Krijgt watten in je hoofd. Je hebt geen woorden waarmee je kunt zeggen wat er met je aan de hand is. Laat staan dat je onder woorden kunt brengen wat er op dat moment met je gebeurt. Waardoor je nog meer dichtslaat.

    Ik ben toch niet gek!

    Gisteren, tijdens de Terugkomdag van de Verlaat Verdriet-workshop van afgelopen oktober was het onvermogen om te delen met mensen door wie je je niet begrepen voelt weer zo aanwezig.
    En dan het bijzondere. Het wonderbaarlijke. Met ervaringsgenoten kun je delen. Kun je zeggen wat je voelt. Kun je zomaar woorden geven aan ervaringen uit het verleden. Ervaringen van nu die te maken hebben met het vroege verlies van je ouder(s). Praat je honderduit. Je wordt begrepen. Hoeft niets uit te leggen.
    Ik ben toch niet gek!

    De website

    ‘Wat een FEEST om jouw website te lezen. Ineens las ik over mezelf. Heb ik het gevoel dat ik erover kan praten. Met mensen zoals ik. Mensen die me begrijpen.
    Zie je wel, ik ben niet gek!’

    Het geheim van heling

    Ik realiseer het me telkens weer. JA – er zijn (natuurlijk) (grote) verschillen tussen Verlaat Verdriet-ers. Ieder heeft een eigen levensverhaal. Eigen ervaringen.
    Maar onder die verschillen zijn we allemaal mens. Of we nou man zijn of vrouw. Waar we ook vandaan komen.
    Het geheim van heling zit in de overeenkomsten. Delen is helen!

  • | | |

    Innerlijke eenzaamheid en leegte

    DoorTitia Liese

    De pijn van innerlijke eenzaamheid en leegte. Met wie kun je het delen? Wie begrijpt wat je bedoelt? Kan iemand die de ervaring van onomkeerbaar verlies van je ouder(s) in je jeugd niet kent het begrijpen? Begrijpen wat je bedoelt? Is niet juist dat het kenmerk van die innerlijke eenzaamheid? Van die leegte? Dat je het niet kunt delen? Dat je je niet begrepen voelt? Dat niet Verlaat Verdriet-ers je niet begrijpen? Waardoor die gevoelens van eenzaamheid en leegte nog groter worden?

    Remi-gevoel

    Altijd weer ben ik me ervan bewust dat innerlijke eenzaamheid en leegte hoofdthema’s zijn van Verlaat Verdriet. Van Verlaat Verdriet-ers. Het is niet zo dat Verlaat Verdriet-ers geen contacten hebben met andere mensen. Het is ook niet zo dat Verlaat Verdriet-ers geïsoleerd leven. Op zolderkamertjes. Of in kelders. Zo is het niet. Maar ook in hun eigen gezin kunnen Verlaat Verdriet-ers zich totaal eenzaam voelen. Met hun eigen partner. Met hun eigen kinderen. (En schamen zich daar vaak heel erg voor. Wat hun gevoelens van eenzaamheid en leegte weer versterkt). ‘Ik zit weer in m’n Remi-gevoel’ zo verwoordde een dochter die haar moeder op 4-jarige leeftijd verloor het lang geleden.

    Delen

    ‘De eerste de beste sjamaan wist 20.000 jaar geleden meer van verlies en heling dan welke hooggeleerde, hooggeprezen (rouw)wetenschapper vandaag de dag dan ook’ denk ik vaak. ‘En dan hoefde je niet eens een hele goeie sjamaan te hebben.’
    Is het de prijs die we betalen in onze ver-doorgevoerde geïndividualiseerde samenleving? Ik stel mezelf vaak die vraag. En weet het antwoord niet.
    Wat ik wel weet is de helende kracht van delen met ervaringsgenoten. Je kent elkaars pijn. Elkaars gevoelens van eenzaamheid. Van leegte. Je spreekt elkaars taal. Zoals in de workshops Verlaat Verdriet en Dubbel Ouderverlies waarin saamhorigheid is. Dan komt er ruimte om verandering te ervaren. Ruimte voor heling. Voor schoonheid.

  • | |

    Verlaat Verdriet – praktijk en theorie verbinden

    DoorTitia Liese

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    ‘Wetenschappers zouden eens een workshop mee moeten maken’. Samen met Albertine Richaerts sta ik even in de keuken te praten tijdens de workshop Dubbel Ouderverlies. Opnieuw een prachtige workshop waarin Verlaat Verdriet-thema’s hun plek krijgen. Bekende thema’s. Minder bekende thema’s. Onbekende thema’s. Ook thema’s die eigenlijk altijd verborgen blijven krijgen in deze workshop hun plek.

    NEE! We weten het zeker! Wetenschappelijk onderzoekers krijgen geen toegang tot onze workshops.

    Wetenschappelijk onderzoek

    Een van de deelnemers aan de workshop (nu ± 25 jaar) vertelt. ‘Ik las over een wetenschappelijk onderzoek naar de connectie tussen jong ouderverlies en relaties in de volwassenheid. Ik werd meteen enthousiast. Relaties zijn een groot thema voor mij. Daarom meldde ik mij meteen aan voor dit onderzoek. Daar wilde ik graag mijn bijdrage aan leveren. Ik had al een heleboel vragen beantwoord toen ik ineens niet verder kon. Ik verloor namelijk mijn beide ouders. Dat betekende dat ik een vraag niet kon beantwoorden. En dat ik dus niet verder kon.
    Eigenlijk werd ik best wel boos. Verontwaardigd. Wilde reageren met feedback. Uiteindelijk heb ik mijn schouders maar opgehaald. Heb het laten gaan. Maar het zit me nog steeds niet lekker. Wat een gemiste kans.’

    Praktijk en theorie verbinden

    Zelf hoor en lees ik in de afgelopen week de reacties van Verlaat Verdriet-ers op het onderzoek Veerkracht na verlies
    Reacties van Verlaat Verdriet-ers die graag hun bijdrage geleverd hadden aan meer begrip voor jong ouderverlies. Begrip met het doel ‘kinderen beter te helpen bij het verwerken van het verlies van hun ouder (sic!). Die worden uitgesloten van dit onderzoek. Omdat ze jonger waren dan 4 jaar toen ze hun ouder verloren. Of omdat ze nu ouder zijn dan 45 jaar. Of omdat ze hun beide ouders verloren.

    Er zijn vast goede manieren om ervaringen uit de praktijk te verbinden met wetenschappelijke theorieën.
    Niet meer: over ons, zonder ons.
    Maar: met ons. Dus ook bij de voorbereidingen van een onderzoek!
    (Dat lijkt me overigens ook meer gepast in onze tijd.)

    PS

    Denk er ook aan dat genoemde onderzoeken als ze ‘wetenschappelijk zijn goedgekeurd’ op hun beurt weer bronnen zullen zijn voor wetenschappelijk onderzoek.
    Zie je het voor je?