• | | |

    Te mooi om niet te doen op 6 maart a.s.

    DoorTitia Liese

    16 x ver(t)rouwen

    Door de Corona-maatregelen uitgesteld, maar nu toch echt. Graag nodigen we je uit voor de bijeenkomst van 6 maart a.s. voor de foto-expositie 16x ver(t)rouwen van fotograaf Rosa van Ederen.

    Bijeenkomst

    Ter gelegenheid van deze expositie zijn op deze middag aanwezig:

    Rosa

    Rosa van Ederen verloor haar vader op 16-jarige leeftijd. Ter afsluiting van haar deelname aan de jaartraining De kunst van het verbinden maakte fotograaf Rosa van Ederen een serie foto’s van 16 dochters met hun vader.

    Titia

    Titia Liese is aanwezig om vragen te beantwoorden over Verlaat Verdriet en verlate rouw.

    Margreet

    Margreet – maatschappelijk werkster van haar vak – biedt Verlaat Verdriet-ers on-line-support. Zij is aanwezig om haar aanbod toe te lichten.

    Bijzonderheden

    • Plaats
    • Datum
      • Zondag 6 maart 2022
    •  Tijd
      • Tussen 14 uur en 15.30 uur
    • Kosten
      • Het museum is blij met een vrijwillige bijdrage

    Lees meer

    16 x ver(t)rouwen

  • | | |

    Recept voor vijftien liefdes

    DoorTitia Liese

    ‘Dien, doe je mee? Ik heb een recept gevonden voor een Italiaans toetje. Recept voor vijftien liefdes. Ik wil het graag uitproberen. Doe je mee?’ ‘Leuk’ appt ze terug. ‘Ik doe mee.’
    Amor alla crema. Een Italiaans toetje uit de Lunigiana. Romige, zoete liefde. Een simpel recept. Niet heel ingewikkeld. Niet moeilijk te maken. Gewoon. Niet zo heel veel ingrediënten. Een romige, zoete inspiratie. Dat moet gaan lukken. Dat dacht ik tenminste. Tot ik zag dat het misschien toch niet allemaal voorhanden zou zijn. Ik ben hier niet in de Lunigiana. Ik ben hier in Nederland.

    Inspirerende schatten

    Vanochtend schreef ik in Via Amor – De weg van liefde over wat je toe kan vallen als je met liefde, aandacht en toewijding bezig bent met wat belangrijk is voor jou. Zelf ben ik bezig me voor te bereiden op de schrijf-retreat De weg van liefde in oktober 2021 (er is nog een plekje vrij voor deze retreat!). Dat doe ik in de vorm van het samenstellen/maken van een ‘wijzer’ voor deelnemers. Om de weg te wijzen naar de inspirerende schatten die Codiponte voor BeeldTaal – en dus voor een Verlaat Verdriet-schrijfretreat – te bieden heeft.

    Recept voor vijFtien liefdes

    De weg van liefde gaat in Italië niet zonder lekker eten. Lekker eten in Italië gaat niet zonder toetje. Vooral niet als dat toetje zoet is. Speciaal door mij gevonden voor De weg van liefde Amor alla crema – Romige liefde. Uit de Lunigiana. Genieten van dit toetje in Italië verdient vanzelfsprekend de voorkeur. Maar zelf maken en thuis genieten kan natuurlijk ook. Ik geef je graag het recept voor vijftien liefdes door, zodat je thuis (alvast) kennis kunt maken met deze Romige liefde.

    Het recept van echte Amor is geheim, dit is slechts een indicatie.
    Twee eierdooiers
    100 gram suiker
    100 gram boter (in kleine stukjes)
    35 gram bloem
    280 ml melk
    Stukje citroenschil, fijngesneden
    Glaasje rum (naar smaak)
    4 druppels geconcentreerde vanille
    Amaretti (kleine koekjes, fijngemaakt)
    Wafels

    Doe de eierdooiers in een kom. Klop ze los met de suiker. Voeg de bloem toe. Giet de melk erbij tot het mengsel enigszins homogeen is. Voeg fijngesneden citroenschil toe. Voeg de vanille toe. Kook vervolgens op laag vuur. Laat de room iets indikken door met een pollepel te roeren. Zet het vuur uit. Voeg de stukjes boter toe. Voeg de rum toe. Mix tot je een dikke pasta hebt. Zet ongeveer een uur in de koelkast (dek zorgvuldig af met vershoudfolie om een vel op de room te voorkomen!). Neem de room, vul de wafels (met een spuitzak). Wentel de vier hoeken van de koekjes door de fijngemaakte amaretti.

    Liefde

    Zoals met alle soorten van liefde: simpel, maar heeft wel aandacht, toewijding en eigen inbreng nodig.

  • | |

    Vakantietijd – Opladen op Terschelling

    DoorTitia Liese

    Vakantietijd

    En dan    …………..

    van 11 juli – 26 juli 2021 opladen op Terschelling. Vakantietijd.
    Mooi als de zon gaat schijnen, maar zonder zon lukt opladen ook!

    Contact

    Mocht je vragen hebben over de biografische retreat in Italië, De weg van liefde van 23 – 29 oktober 2021, of over de vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies van 26-28 november 2021 neem gerust contact op. Ik ben in deze tijd mobiel bereikbaar: 06 – 53 76 58 43.

    Tip

    In de basisworkshop Verlaat Verdriet van 12, 13 en 14 augustus 2021 is nog 1 plek beschikbaar. Meld je aan via het Inschrijfformulier als je mee wit doen. Je bent van harte welkom.

    Opladen

    Ik wens ook jou een goede zomer, en als je nog vakantie in het vooruitzicht hebt: goede vakantietijd gewenst, om ook weer op te laden.

    Titia

  • | |

    Het leven leven zolang je leeft

    DoorTitia Liese

    ‘Gebruik je medicatie?’ vraagt de verpleegkundige me. Als ik ‘Nee’ zeg vraagt ze voor de zekerheid nog maar eens ‘Helemaal niet?’ Ze kijkt me aan alsof ze vermoedt dat ik enigszins vergeetachtig ben. Voor nog meer zekerheid kijkt ze nogmaals in haar dossier. ‘Oogdruppels!’ zegt ze opgelucht. Ik moet lachen. ‘Die vergeet ik. Iedere dag opnieuw’ zeg ik haar. ‘Geen aantekening maken ‘Altzheimer (met een vraagteken) hoor.’

    ‘Een nieuw dak op uw huis?’ Verbijsterd kijkt de hypotheekadviseur me aan. In verband met een erfkwestie moest ik – als executeur testamentair – op zoek naar een hypotheekadviseur. ‘Als ik hier toch moet zijn, laat ik dan meteen eens kijken naar de mogelijkheid een extra hypotheek op mijn huis te nemen om m’n dak te vernieuwen.’ De man kijkt naar me alsof hij het in Keulen hoort donderen. Alsof ik ontsnapt ben uit de gesloten afdeling van het verpleeghuis dat zich bevindt tussen mijn huis en zijn kantoor. ‘Hoe oud bent u, als ik dat vragen mag?’ vraagt hij wat bedremmeld, toch maar even voor de zekerheid. ‘Eenenzeventig’ antwoord ik. ‘Hoezo?’

    Zeventig +

    Wordt er, als je zeventig + bent, echt niets anders meer van je verwacht dan dat je gaat zitten wachten tot je dood gaat? Je dag in dag uit bezig te houden met pijntje-hier-pijntje daar? Met de traplift je trap te bestijgen of af te dalen? Wekelijks je pillen-serie te sorteren? Op zoek te gaan naar een aanleunwoning? Of misschien hoogstens nog wat rond te toeren in een luxe-camper? Maar WERKEN???

    Twintig jaar geleden

    Hoe anders zag mijn leven er pakweg twintig jaar geleden uit. De jaren dat ik, als ik ’s ochtends wakker werd, me wanhopig afvroeg: hoe krijg ik deze dag weer om? Dat ik mezelf nauwelijks kon motiveren m’n bed weer uit te komen. Geen flauw benul had wat ik met weer een dag aan moest. De talloos veel keren dat ik – stiekem – dacht: ‘Voor mij hoeft het niet meer.’ ‘Ik breng het niet meer op.’ In de jaren dat ik dacht dat ik de enige was die geen idee had hoe ik het leven moest leven. Niet bij machte was iets van mijn leven te maken. Een waardeloze, machteloze sukkel.

    Leven

    Wat heeft het me veel gebracht. Te leren dat het niet waar was dat alle andere mensen het beter deden dan ik. Dat iedereen gelukkig was, behalve ik. Dat ik heb geleerd dat het leven geen beloofd paradijs is. Maar ook geen eindeloze woestenij van eenzaamheid.
    Er is niets raars aan mij, als ik na m’n zeventigste geen medicijnen gebruik.
    Er is niets raars aan mij, als ik op m’n zeventigste een nieuw dak op m’n huis laat zetten.
    Ik leef het leven zolang ik leef. En dat bevalt me tegenwoordig. Heel goed!