• |

    De Kist

    Zoekend op het web kwam ik een programma tegen van de EO: De Kist.
    In De Kist worden bekende, ‘spraakmakende’ Nederlanders geïnterviewd over hun relatie met de dood. Tussen de geïnterviewden verschillende Verlaat Verdriet-ers, die tijdens het gesprek vertellen over het vroege verlies van hun ouder(s).

    Ernst Jansz
    Muzikant Ernst Jansz verloor zijn vader toen hij 17 jaar was.
    5 mei 2011

    Jan Marijnissen
    Het boegbeeld van de SP: Jan Marijnissen. Jan Marijnissen verloor zijn vader toen hij 10 jaar was.
    9 september 2011

    Arthur Japin
    Schrijver Arthur Japin was 12 jaar toen hij zijn vader verloor door zelfdoding. Arthur komt uit een gezin waar geweld en depressie de boventoon voerde.
    27 januari 2012

    Marc de Hond
    Presentator en schrijver Marc de Hond is 3 jaar als zijn moeder aan kanker overlijdt. Veel herinnert hij zich niet van haar.
    28 september 2012

    Rob Oudekerk
    De vader van Rob Oudkerk deed meerdere zelfmoordpogingen. Hij overleed toen Rob 18 jaar was.
    19 oktober 2012

    Hedy d’Ancona
    Hedy d’Ancona, politica en feministe, verloor als kind van 7 haar vader, en als kind van 14 haar tweede vader.
    16 november 2012

    Ahmed Marcouch
    Politicus, verloor zijn moeder toen hij 3 jaar was. Ahmed komt uit een groot gezin. Aan zijn moeder heeft hij geen eigen herinneringen.
    14 december 2012

    Hans Spekman
    PvdA-voorzitter Hans Spekman heeft geen eenvoudige jeugd gehad. Zijn vader overleed toen Hans 1 jaar was. Daardoor verviel het gezin in armoede.
    13 juni 2013

  • | | |

    Geen kind meer

    En natuurlijk hoort het lied van Karin Bloemen Geen kind meer hier ook een plaats te krijgen. Vanaf het allereerste begin van de workshops voor Dochters Zonder Moeder (vanaf 1995 dus!!) heeft Geen kind meer, eerst bij de workshops voor Dochters Zonder Moeder en later ook bij veel Verlaat Verdriet-ers de plaats ingenomen die het toekomt!

    Geen kind meer

    Karin Bloemen

    Tekst: Jan Boerstoel

     

    Je leeft je eigen leven wat zij er ook van vindt,
    Je bent al lang geen kind meer al blijf je ook haar kind,
    Je wilt ‘r over praten, maar niet op haar manier,
    Je zult haar best verdriet doen maar niet voor je plezier.
    Wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag?
    En dan opeens, dan is ‘ie er, die dag…..

    De dag waarop je moeder sterft, dat jij wordt losgelaten
    en al haar eigenschappen erft, die jij zo in haar haatte:
    de scherpe tong, de bokkenpruik, de zure schooljuffrouw,
    die zullen ze dan binnenkort herkennen gaan in jou,
    en hopelijk ook de andere kant: de aardige, de zachte
    maar of je die hebt mee-geërfd valt nog maar af te wachten.
    De dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn
    de dag waarna je nooit meer kind zult zijn

    Wat al die jaren fout ging, komt dan niet meer terecht
    en wat je nog wou zeggen, blijft eeuwig ongezegd.
    De machteloze frasen van je genegenheid
    en dat het niet haar schuld was

    en ook dat ’t je spijt
    de dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou
    En dan zo graag nog één keer zeggen zou.

    De dag waarop je moeder sterft,
    de dag die al je dagen, van dan af aan wat grijzer verft
    al hou je niks te klagen.
    Je hebt je goeie vrienden nog,

    die staan je ook dichtbij,
    en als je soms een minnaar zoekt, dan staan ze in de rij.
    Maar niemand zal meer weten

    hoe je met je pop kon spelen.
    En niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen.
    De dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kan, en klein
    de dag waarna je nooit meer kind zult zijn…….

     

    http://www.search.ask.com/web?l=dis&o=100000027cr&qsrc=2869&gct=kwd&q=geen+kind+meer%2C+karin+bloemen

  • | | |

    I walk with you mama

    Een deelnemer van de basisworkshop Verlaat Verdriet stuurde me de link door naar het lied van Anne Sofie von Otter: I walk with you mama. Een Verlaat Verdriet-lied, schreef hij daarbij. En hij heeft gelijk. Luister zelf! Ik geef de link graag aan je door.

    I walk with you mama

    Zang: Anne Sofie von Otter
    Muziek: Benny Andersson
    Tekst: Bjorn Ulvaeus

    I walk with you mama
    The path along the river
    We feed the swans
    We say hello to people that we meet

    I talk with you mama
    And I listen
    And I hear you say
    I’m sorry that I left you on your own this way

    I walk with you mama
    The park in autum colours
    The sadness in the air
    As oak and marples shed their leaves
    I talk with you mama
    And I listen
    And I hear you say
    I’m sorry that I left you on your own this way

    Yes you should have stayed a bit longer
    Given me some more of your time
    Couldn’t even wait to say goodbey
    How could you be in such a frightfull hurry
    Leaving me with so many questions
    Having so much more love to give
    In a way I come to terms I know now
    Although it seems everywhere that I go now

    I walk with you mama
    A road that knows a yourney
    Retracing every footstep
    Every Sunday in the park

    I talk with you mama
    And I listen
    And I hear you say
    I’m sorry that I left you on your own this way.

  • | | |

    Fatherless daughters

    Vanochtend ontving ik een mail met een tip in verband met het boek Fatherless daughters van Pamela Thomas.
    Ik geef de titel van dit boek graag door aan alle dochters-zonder-vader die dit bericht lezen.
    Je leest meer over dit boek en de schrijfster op de website van Pamela Thomas:

    http://www.fatherlessdaughtersbook.com/ (Red.: de site lijkt niet meer te bestaan)

    Citaat van de website van Pamela Thomas:

    I begin this book with a short essay about my own dad, called “Snapshots of my Father” which consists of a number of fleeting memories and impressions, and essentially expresses my personal experience of him. Still, I realized that in order to understand what I (and others) had lost by not not having a father, I needed to know more about what it meant to be a father in our world. As I result, I have included a brief “history” of fathering called, “So, What’s a Father.”

    The heart of Fatherless Daughters consists of two parts: “Shock: When A Girl Loses Her Father” and “Aftershock: The Woman She Becomes.” In the section on “Shock,” I explore all the aspects that color how a young girl experiences father loss: her age at the time of her father’s death or abandonment; her mother’s behavior and attitudes; her place in the family vis-à-vis siblings: and the influence of a step-father or other father-surrogates. In the part of the book called “Aftershock,” I show how a father’s early death or abandonment effects every aspect of a woman’s life: her emotional health and self-esteem; her body image; her sexual experiences; her marriage; her family life; and her career.

    In the last section of the book, I offer advice for coming to terms with father loss, even late in life, from actively mourning, to healing, to starting fresh. Central to accepting father loss is the act of forgiveness. This includes not only forgiving an abandoning father, but also a mother who may have let you down, relatives who may have ignored problems, and even ourselves when we have failed to live up to the women we think we should be.