Verlaat Verdriet: eye-openers voor hulpverleners
Verlaat Verdriet eye-openers voor hulpverleners
Gisteravond, tijdens ons online-overleg over het symposium, vertelde Albertine de volgende anekdote: ‘Vorige week, tijdens mijn les, vertelde ik over ons symposium. Het is een symposium voor hulpverleners over Verlaat Verdriet en verlate rouw. Over volwassenen die in hun jeugd een ouder – of hun beide ouders – zijn verloren door overlijden.’ Algemene reactie van haar cursisten: ‘Oh, dus jij werkt met kinderen.’ Voor ons, Verlaat Verdriet-ers een onthutsende conclusie die helaas nog heel veel voorkomt. ‘Nee hoor, wij zijn volwassenen die als jong kind onze ouder(s) zijn verloren.’
Hardnekkig fenomeen
Het is een hardnekkig fenomeen – het tekort aan bewustzijn van jong ouderverlies en de dagelijkse impact van dat vroege verlies op het leven van nu. Als hulpverlener kun je tal van deze overtuigingen in je ronddragen. Onbewust, of mogelijk zelfs bewust, zijn ze van invloed op de relatie die je als hulpverlener op wilt bouwen met je cliënt. ‘Ik ben op de verkeerde plek’ denkt een Verlaat Verdriet-er onmiddellijk en sluit de luikjes weer. Jammer voor je cliënt die zich (weer) niet gezien en gehoord voelt. En jammer voor jou als hulpverlener (want onnodig).
Eye-openers: een bloemlezing
- Zo lang geleden? Zit je daar nu nog mee?
- Hoe is dat nou toch eigenlijk om aldoor maar met dat verleden bezig te zijn?
- Iedereen heeft weleens wat.
- Vroeger hield je nog wel van je vrouw, en toen was je moeder ook al lang dood.
- Had je nou maar een leuke buurvrouw of tante gehad, dan was het allemaal heel anders gelopen.
- Er zijn zoveel mensen die zonder vader zijn opgegroeid.
- Heb je nog ingrijpende dingen in je leven meegemaakt? Incest of zo?
- Dat moet wel heel moeilijk voor je zijn geweest, dat je je vader bent verloren. Maar we gaan hier wel met je echte problemen aan het werk.
- Heb je nou nog steeds geen afscheid genomen van je moeder/je vader?
- Ouders die gescheiden zijn, da’s toch veel erger?
- Niet zo in het verleden blijven hangen, hoor!
- Dat kan toch niet de enige oorzaak zijn?
- Als je moeder was blijven leven had je misschien ook wel geen kinderen gehad.
- Je moet wel verder met je leven.
- Je idealiseert je moeder/je vader.
- Als je weet waar het vandaan komt, kun je het ook oplossen.
- Maar goed dat het tegenwoordig allemaal veel beter gaat.
- Je hebt je moeder/je vader niet eens gekend, dan kan je haar/hem toch helemaal niet missen?
- Kom op, kijk eens vooruit!
- We gaan het nu niet meer hebben over iemand die al zolang dood is.
Symposium voor hulpverleners
Symposium voor hulpverleners Teruggaan om verder te kunnen opent je ogen met kennis uit de bron. Kennis die alleen gedeeld kan worden vanuit de ervaring. Verrijkende kennis.
