• | | | |

    Samen op het juiste doel gaan schieten

    DoorTitia Liese

    Samen op het juiste doel gaan schieten

    Wat is het dan fijn om een Verlaat Verdriet-ster, wetenschappelijk onderzoeker en gespecialiseerd in wetenschappelijk onderzoek, te spreken. Naar aanleiding van haar contact met Mandy Gosling is ze op zoek gegaan naar literatuur betreffende jong ouderverlies. ‘Weet je wat zo raar is’ zegt ze aan de telefoon. ‘Ik lees, en word daar helemaal ongemakkelijk van. Nergens lees ik iets waarvan ik ook maar in de aller verste verte het idee heb ‘Dit gaat over mij. Of: dit gaat over ons. Het lijkt alsof ze voortdurend op het verkeerde doel schieten. Op het verkeerde doel schieten. Ik kan het niet anders zeggen. Of zou ik toch gek zijn?’

    Het verkeerde doel

    Hoe leg je uit aan wetenschappers die denken kennis te hebben van jong ouderverlies, terwijl je weet dat ze op de verkeerde weg zitten, dat ze op de verkeerde weg zitten. Wat gebeurt er met je als je, na jaren van tegen de stroom in roeien, tegen muren van no-response aanlopen, een roepende in de woestijn te zijn denkt: laat maar zitten. ‘Ze’ willen het niet zien. ‘Ze’ willen het niet horen. En ‘ze’ willen het niet weten ook. Wij gaan onze eigen weg (daar zijn we in ieder geval al heel lang in geoefend!).

    Knagen

    Toch blijft er iets knagen. Kom op! Wie weet beter wat het betekent jong je ouder(s) te verliezen? Wie weet beter wat de levenslange invloed van de vroege dood van een ouder betekent? Wetenschappers die hardnekkig blijven geloven in hun eigen gelijk (en daar ook altijd weer wetenschappelijke bewijzen voor lijken te vinden). Of wij, volwassenen die in hun jeugd hun ouder(s) hebben verloren door de dood. Verlaat Verdriet-ers dus. Beschadigde volwassenen, die ondanks het vroege verlies van hun ouder(s) – of dankzij het vroege verlies van hun ouder(s) – hun opleidingen hebben gevolgd. Hebben gestudeerd. In alle soorten van beroepen terecht zijn gekomen. Dus ook in de wetenschap. En dus ook als wetenschappelijk onderzoeker.

    Het juiste doel

    Wat is het fijn aan de telefoon te horen ‘Alsof ze steeds weer op het verkeerde doel schieten.’ Het geeft mij tenminste het gevoel dat ik zelf niet gek ben. Ik weet het: er is een groot verschil tussen gelijk hebben, en gelijk krijgen. Maar gelijk krijgen in dit verband is wel een keer heel erg fijn.

    Wat ook fijn, en hoopgevend, is: in UK heeft Mandy Gosling een overeenkomende ervaring gehad. Mandy verloor jong haar moeder. Voor de zoveelste keer vastgelopen in een burn-out ging ze op zoek naar hulp. En vond die niet. Evenals ikzelf bijna dertig jaar geleden heb gedaan besloot Mandy: dan ga ik het zelf doen. Ze volgde een opleiding tot psychotherapeut. Startte haar praktijk in UK met de naam ABC-Grief – Adults Bereaved as Children. September 2024 is Mandy gestart met haar PHD aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht. Ze wil verder met haar ‘ABC/Verlaat Verdriet’-werk. Ook Mandy wil de wereld laten zien dat de gevolgen van jong ouderverlies echt bestaan. Voor heel veel mensen. Wereldwijd.

    Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners

    Ik kan alvast vertellen dat Mandy aanwezig zal zijn bij Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners Teruggaan om verder te kunnen op zaterdag 5 april 2025. Tot onze grote vreugde heeft ze van harte toegestemd een van onze sprekers te zijn. Wij gaan elkaar ontmoeten op 21 januari a.s. in Utrecht, samen met haar promotor Geert Smid. We kijken uit naar deze ontmoeting. Samen op het juiste doel gaan schieten.

    Lees meer

    #verlaatverdriet #verlaterouw #symposiumvoorhulpverleners #symposiumteruggaanomverdertekunnen #teruggaanomverdertekunnen #kenniscentrumverlaatverdriet

  • | | | |

    Van klinische distantie naar menselijke nabijheid 1

    DoorTitia Liese

    Van klinische distantie naar menselijke nabijheid 

    Stelt u zich eens voor dat u samen met twee vrienden een trektocht maakt door een onbekend bergachtig terrein. Naast u loopt een ervaren klimmer als gids. Iemand die de bergen goed kent. En, minstens even belangrijk, iemand die weet wat het betekent om aan zo’n avontuur te beginnen. U bent zenuwachtig, maar vindt het tegelijkertijd fantastisch. Uw vrienden en u voelen zich veilig. Want de gids is op de hoogte van alle technische aspecten van de onderneming. Hij beseft terdege wat zo’n tocht voor ieder van u betekent. U bent bezig een bocht om te gaan op een bijzonder, lastig stuk van de berg en plotseling verdwijnt de gids. Dan kijkt U uw vrienden aan. Maar er is niemand om u te helpen op dit uiterst lastige traject. U wordt overweldigd door een gevoel van complete verbijstering en eenzaamheid.
    Uit: Maxine Harris. Een verlies voor altijd (1997)

    In het allereerste begin van mijn Verlaat Verdriet-werk voelde ik blijdschap. Vreugde. Opluchting. Stichting Achter de Regenboog werd opgericht. (Professionele) belangstelling voor kinderen, verlies en rouw ontstond. Raken we eindelijk verlost van oude ideeën dat kinderen niet kunnen rouwen? Dat gaat de goede kant op! Wat een opsteker in die eerste jaren van mijn Verlaat Verdriet-werk. Eindelijk kunnen we elkaar de hand reiken. De kinderen die hun ouder(s) zijn verloren. En wij, de volwassenen geworden kinderen die in hun jeugd hun ouder(s) verloren. De kloof overbrugd. Wat een mooi perspectief.

    Klinische distantie

    Meten is weten. De maakbaarheid. De klinische distantie van statistieken als nieuwe werkelijkheid. Kennis uit empirie niet meer in tel. Naar de achtergrond verdwenen. De mensen en hun verhalen steeds meer onzichtbaar. Een blinde vlek. Verlaat Verdriet, de gevolgen van jong ouderverlies is non-existent geworden. Hooguit een optelsom van falen.

    Kloof

    De oude aanname dat kinderen niet zouden kunnen rouwen heeft plaats gemaakt voor de even rigide aanname dat kinderen de dood van hun ouder tijdens hun jeugd zouden kunnen verwerken. Wij zijn elkaar kwijtgeraakt, de kinderen van toen en de volwassenen van nu. In plaats van dat de kloof is overbrugd heeft de kloof zich verbreed. Ten koste van de mensen die zo’n grote behoefte hebben zich gezien te voelen. Gehoord. Aan het mogen delen van hun verhaal. Hun verlies-ervaringen te kunnen delen. Juist zij staan in de kilte van de klinische distantie. Verlaat Verdriet-ers. Wat een kou!

    Lees meer

    #verlaatverdriet #verlaterouw #symposiumvoorhulpverleners #symposiumteruggaanomverdertekunnen #teruggaanomverdertekunnen #kenniscentrumverlaatverdriet

  • | | | |

    Dan hoor je: Ik heb er geen last van

    DoorTitia Liese

    Dan hoor je: Ik heb er geen last van

    Als hulpverlener kun je er zomaar bij een Verlaat Verdriet-er tegenaan lopen. Je weet dat je cliënt jong een ouder is verloren (wat op zichzelf al vrij bijzonder is. Meestal weet je dat waarschijnlijk niet!). Je probeert contact te maken met je cliënt over het vroege verlies van de ouder. Je vermoedt uit de klachten die je hoort en ziet dat er sprake kan zijn van de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder.

    Ik heb daar geen last van…

    ‘NEE!!’ zegt je cliënt. ‘Daar heb ik geen last van. Dan bestaat de mogelijkheid dat je cliënt het idee heeft: ‘Ik hoef er niet meer om te huilen, dus ik heb er geen last van.’ Je cliënt relateert de (fysieke) klachten niet aan het vroege verlies van de ouder. De deur zit stevig dicht. Daar gaan we het echt niet over hebben. Toch bestaat een redelijk grote kans dat de klachten wel degelijk gerelateerd zijn aan het vroege verlies.

    Bekende klachten bij Verlaat Verdriet-ers

    Chronische fysieke pijnen, zoals bijvoorbeeld

    • Fybromialgie;
    • Lage rugpijnen;
    • Blokkades in het loopsysteem (heupen, knieën);
    • Hoofdpijnen (migraine);
    • Schouder- en nekpijnen;
    • Spierpijnen;
    • Darmproblemen;
    • Gevoeligheid voor ontstekingen;

    Andere veel voorkomende klachten bij Verlaat Verdriet-ers

    • Chronische vermoeidheid;
    • Depressieve gevoelens;
    • Overgevoeligheid voor stress;
    • Rusteloosheid;
    • Gevoeligheid voor burn-out
    • Gevoeligheid voor verslavingen;
    • Angst- en paniekaanvallen;
    • Suïcidegedachten.

    Doorvragen

    Raadzaam dus om door te vragen bij cliënten en patiënten als je weet dat er sprake is van jong ouderverlies. Eerste vraag: Wie zorgde voor jou? (deze vraag geeft over het algemeen toegang tot het kwetsbare Verlaat Verdriet-gebied dat zorgvuldig wordt bewaakt);

    Meer vragen

      • Welke ouder verloor je?
      • Welke leeftijd had je toen je ouder overleed?
      • Door welke oorzaak is je ouder overleden?
      • Wat gebeurde er met jou?
      • Hoe zag je gezin van herkomst eruit?
      • Wat gebeurde er na het overlijden van je ouder met jou?

    Aanraden

    Raad je cliënt/patiënt het volgende aan – en kom er in een volgend gesprek op terug!!

    Lezen

    Symposium voor hulpverleners

    Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners Teruggaan om verder te kunnen
    op zaterdag 5 april 2025.

    #verlaatverdriet #verlaterouw #verlaatverdrietsymposium #rouwkentgeentijd #teruggaanomverdertekunnen

  • | | |

    Verlaat Verdriet-symposium van zaterdag 2 maart volgeboekt

    DoorTitia Liese

    Ons Verlaat Verdriet-symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op zaterdag 2 maart a.s. in De Ontmoeting in Nunspeet is volgeboekt.

    Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten in de toekomst? Zoals bijvoorbeeld onze plannen voor de animatiefilm Een verlies voor altijd, biografisch centrum Casa Bodoni, en/of de schrijfretraite in Codiponte De weg van liefde. Volg ons dan via de blogs van Titia Liese op deze site, en/of via de Facebook-sites.

    Bijzondere dag

    Wij zien uit naar een bijzondere dag van ontmoeten, (hernieuwd) kennismaken, delen, en leren van elkaar. Je kunt er ongetwijfeld binnenkort meer over lezen.