• | |

    Ik verloor mijn vader voor mijn geboorte

     

    ‘Ik ben een vrouw, nu over de 40 en helemaal vastgelopen. Ik begrijp er niets van. Mijn vader overleed voor mijn geboorte. Zou het daarmee te maken kunnen hebben?’

    JA

    Een paar dagen geleden vond ik een bericht in mijn mailbox van een Verlaat Verdriet-er die haar vader verloor voor haar geboorte. En weer was de vraag: ‘Zou het te maken kunnen hebben met het feit dat ik mijn vader verloor voor mijn geboorte?’
    Mijn antwoord op die vraag is volmondig JA.

    Vragen

    In de afgelopen tijd hebben diverse Verlaat Verdriet-ers die voor hun geboorte hun vader verloren door overlijden contact met me gezocht. Zowel mannen als vrouwen. Met vragen naar informatie.
    Of om zich aan te melden voor de basisworkshop Verlaat Verdriet dan wel voor de jaartraining De kunst van het verbinden.

    Onbegrip

    Veel van deze Verlaat Verdriet-ers botsen tegen massieve muren van onbegrip in hun omgeving. ‘Je hebt je vader niet eens gekend. Dan kun je hem ook niet missen.’

    Twijfels

    Maar ook zelf hebben ze veel twijfels. ‘Ik heb een hele goeie en gelukkige jeugd gehad. Mijn vader heb ik eigenlijk nooit gemist. Hij was er gewoon niet.’

    Contact

    Deze Verlaat Verdriet-ers raad ik aan de gevolgen van dit vroege verlies, ondanks alle onbegrip en ondanks alle twijfels serieus te nemen.
    Je bent niet gek als je je vader verloor voor je geboorte en in je volwassen leven vastloopt. Bijvoorbeeld in (zware) depressies.
    Neem contact met me op als je meer wilt weten.

    Eye-opener

    En vooral: bekijk het filmpje Ik ben niet gek van het optreden van Desiree de Bruin.
    Een eye-opener! 

  • | |

    VIVA: Hoe als kind een ouder verliezen je volwassen leven beïnvloedt

    In VIVA 06 (6 t/m 12 februari 2019) een artikel van Suus Ruis over het vroege verlies van haar vader: Hoe als kind je vader verliezen je volwassen leven beïnvloedt.

    Suus Ruis

    Suus Ruis verloor haar vader, presentator Willem Ruis, toen ze 12 jaar was. Een traumatische gebeurtenis waar ze nog altijd last van heeft.
    Waar loop je in je volwassen leven tegenaan als je als kind een ouder verloor?
    En wat kun je eraan doen?

    Prijs

    Prijs van de VIVA deze week: € 1,99.

    Ik ben niet gek op YouTube

    Heb je inmiddels het filmpje gezien van Desiree de Bruin Ik ben niet gek op YouTube? https://youtu.be/Sx-DO92KE1E

    Heb je inmiddels de interviews gezien die Desiree heeft gehouden met 3 Verlaat Verdriet-ers na haar voorstelling? https://youtu.be/FSyf4Q4M75M

    Gat in je ziel

    Heb je het nieuwste boek gezien Gat in je ziel dat Titia Liese heeft gemaakt in samenwerking met Stephanie Braggaar?

  • |

    Probeer eens een ander perspectief

    Een ander perspectief

    Mijn moeder/mijn vader overleed toen ik … jaar was.’
    ‘Ik verloor mijn moeder/mijn vader toen ik …. jaar was.’
    Verandering van perspectief kan een grote verandering in gevoelens teweeg brengen. Je maakt dan ruimte voor nieuwe inzichten. 

    Regelmatig benadruk ik het weer. Jong ouderverlies is geen diagnose. Jong ouderverlies door de dood is een feit. Onloochenbaar. Onomkeerbaar. Een feit met levenslange gevolgen.
    De gevolgen van jong ouderverlies kunnen gemakkelijk gezien worden als diagnose(s) uit de DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Het handboek voor psychiaters, psychologen en andere hulpverleners).
    Terecht komen de gevolgen van jong ouderverlies niet voor in de DSM. Maar tegelijkertijd heeft dat ook een andere kant. Wat niet voorkomt in de DSM wordt niet vergoed door de zorgverzekeraar.
    Bovendien hoor ik het (te) vaak in mijn praktijk. Verlaat Verdriet-ers die toch diagnoses krijgen uit de DSM. ADD, ADHD, Borderline, Depressie, Autisme in alle kleuren van het Autisme-spectrum.

    Het verkeerde been

    Zowel hulpverleners als Verlaat Verdriet-ers worden daarmee op het verkeerde been gezet. Met alle gevolgen van dien. Hulpverleners die het gevoel hebben geen kant op te kunnen met Verlaat Verdriet-ers. Verlaat Verdriet-ers die eindeloos in de hulpverlening ‘blijven hangen’ zonder ooit verder te komen. Hulpverleners en Verlaat Verdriet-ers zijn dan terecht gekomen in het omgekeerde van wat de bedoeling is van therapie. Ze zijn verstrikt geraakt in een vicieuze cirkel, in plaats van samen een uitweg te vinden. Jijzelf en je hulpverlener zijn gevangen geraakt in diagnostiek die in werkelijkheid geen recht doet aan jou (noch aan de hulpverlener).

    Een feit

    Het onomkeerbare verlies van een ouder door de dood in je kindertijd is een feit dat onder ogen moet worden gezien, wil je de levenslange gevolgen voor de volwassen mens die je bent geworden kunnen onderkennen. En erkennen. Onderkennen en erkennen zijn noodzakelijke stappen om te kunnen helen.

    Handreiking voor verandering van perspectief

    Een kleine, maar doeltreffende verandering van perspectief reik ik je graag aan.
    Veel Verlaat Verdriet-ers zijn gewend te denken vanuit het perspectief ‘Mijn moeder/mijn vader is overleden toen ik …… jaar was.’ In dit perspectief gaat het in de eerste plaats om je overleden ouder.
    Ervaar eens de verandering van perspectief als je voortaan denkt vanuit het standpunt: ‘Ik verloor mijn moeder/mijn vader toen ik …. jaar was.’
    Vanuit dat standpunt gezien gaat het in de eerste plaats om jou.

  • |

    Ik kan altijd een lichtje maken

    Wintertijd

    ‘Ik kan altijd een lichtje maken’.
    Wintertijd.
    Ze hangen weer: de lichtjes.

    Inspiratie

    Lang geleden, in een tijd van langdurige depressie, besloot ik in de wintertijd een trosje lichtjes voor mijn raam te hangen. Ik zag in een najaar zo’n trosje kerstboomlichtjes hangen voor een raam. Dat inspireerde me. ‘Zo kan je elke dag je eigen lichtje aansteken’ ging door me heen.

    Zo gedacht, zo gedaan. Ook ik hing een trosje kerstboomlichtjes voor m’n raam. Elke dag dat het langdurig somber en donker was deed ik ze aan. Het verbond me elke keer weer met het gevoel: ‘Ik kan elke dag m’n eigen licht maken’. 

    Een lichtje maken

    Nog altijd hang ik als de wintertijd ingaat de lichtjes op. Elk jaar blijven de lichtjes hangen ze tot de zomertijd weer ingaat. Als ik me niet lekker voel en vooral op dagen van regen, somberheid en donkerte maak ik licht.
    ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’

    Gat in je ziel

    Blog uit het nieuwste boek van Titia LieseGat in je ziel.
    Bladzijde 62.

    Boek bestellen

    Gat in je ziel