Leven in de schaduw van zelfdoding

Mogelijk verloor je in je jeugd je ouder als gevolg van zelfdoding.
Mogelijk deed je ouder verschillende pogingen tot het definitieve einde daar was.
Een dreiging die overal in zat. Die constant aanwezig was.

Ook als je weg was, was er altijd de vraag: hoe vind ik haar/hem als ik weer thuiskom?
Mogelijk was jij degene die je ouder na haar/zijn dood vond.
Leven in de schaduw van zelfdoding.

Onveilig

Altijd was er die onveiligheid. Dat tekort aan geborgenheid. Niet alleen door de dreiging die uitging van de ouder die een einde maakte aan haar/zijn leven. Ook je andere ouder kon niet naar behoren functioneren. Ook je andere ouder raakte aangetast door de (langdurige) situatie.
Je paste je aan.
Je probeerde zo weinig mogelijk overlast te bezorgen.
Je ging zorg dragen voor jouw ouder(s), in plaats van de zorg te krijgen die jij als kind van je ouder(s) hoorde te krijgen.
Gevoelens van schaamte, machteloosheid, verdriet, boosheid, schuld gingen deel uitmaken van je leven.

Taboe

Met wie kon je praten over wat er bij jou thuis gebeurde?
Waar moest je heen?
Naar wie kon je toe?
Wie ving jou op?
Wie zag wat er bij jou thuis gaande was?
Wie zorgde er voor jou?

Schaduw

Wat betekende het voor jou dat je ouder de verantwoordelijkheid voor de pogingen tot zelfdoding in jouw schoenen schoof? Niet alleen omdat jij dat zo voelde of dacht, maar omdat dat in de werkelijkheid gebeurde.
Uit ervaring kan ik hier iets over zeggen. In mijn geval was het de tweede vrouw van mijn vader die in ernstige mate suïcidaal was. De ‘schuld’ kreeg ik wel in mijn schoenen geschoven.
Ik weet waarover ik praat als ik het heb over de dreiging.
De onveiligheid.
De beschuldiging dat het aan jou ligt.
Uit ervaring kan ik zeggen: bevrijd je van die last.
Kom uit de schaduw van de zelfdoding gvan je ouder.
Nu.
Het is tijd voor je.

Belast

Tot op de dag van vandaag kun je je belast voelen met de gevolgen. Niet alleen door het verlies van je ouder, maar ook door de wijze waarop je ouder overleed.
Een last die niet thuishoort op jouw schouders.

Last

Het was niet jouw schuld dat je ouder het leven niet meer aankon.
Het is niet jouw schuld dat je ouder ervoor koos uit het leven te stappen.

Bevrijden

Het leven en het lijden van je overleden ouder was haar/zijn verantwoordelijkheid.
Toen.
En nu.
Zoek hulp bij het je bevrijden van deze ondragelijke last die jou verhindert voluit te leven.
Van deze last die niet op jouw schouders hoort.

Je bent het waard!