Hartstikke gek

Je bent hartstikke gek, reageerde M. toen ik aankondigde het weekend naar Terschelling te gaan. Zaterdagochtend heen met de snelboot, zondagmiddag terug met de langzame boot, om op tijd terug te zijn voor het afgesproken etentje in Amersfoort. Natuurlijk ben ik gek, maar ik heb het toch gedaan! En ik ben blij dat ik het even gedaan heb. Blij dat ik mijn belofte heb kunnen houden om, zoals ik maanden geleden beloofd heb, de 60e verjaardag van M. bij te wonen. Het geeft me het gevoel dat ik er wel weer ben, in ieder geval dat m’n lijf het weer goed genoeg doet. En dat is fijn, na al die jaren waarin ik zoveel (onverklaarbare) vermoeidheid heb gevoeld, lijkt die nu weg te zijn. Kan ik dat geloven? Maak ik mezelf wat wijs? Kan dat? Ken ik mijn eigen lijf goed genoeg? Heb ik bewijzen nodig om me gerust te kunnen voelen? Morgenavond begint een nieuwe individuele workshop. Ik heb morgen overdag de tijd om me daar rustig op voor te bereiden.