• | |

    Misschien ben ik het wel…

    DoorTitia Liese

    We zitten samen op het terras van Villa le Muse in Codiponte. De deelnemers voor de schrijf-retreat De weg van liefde zijn aangekomen. Oktober 2021, de temperatuur buiten is heerlijk. Maartje Schonefeld, onze gastvrouw, vertelt over ‘het gele huis’: Villa le Muse. Hier wonen en werken we deze week. Maartje vertelt over haar leven met man en dochter in Codiponte. Over La Concia . De middeleeuwse ruïne die ze eigenhandig hebben gerestaureerd, nu B & B. Ze vertelt over Villa le Muse. Opnieuw een project dat ze zelf hebben gerestaureerd. Dat ze klaar hebben gemaakt om groepen, zoals de onze, te ontvangen.

    Rocca di Codiponte

    Ik ken het verhaal. Totdat Maartje vertelt over het nieuwe project waar zij en haar man Davide met een paar mensen aan werken. Op de Rocca di Codiponte. Aan de voet van de ruïne van wat ooit een groot, middeleeuws kasteel is geweest. ‘Binnenkort start de restauratie van de ruïne. Een project van de overheid’. Ze vertelt over het samenwerkingsproject met vrienden om de verlaten huizen in het dorp te kopen. Ze te restaureren. Een nieuw leven te geven. ‘De huizen te redden’ zoals Maartje het uitdrukt. ‘We zoeken nog iemand die mee wil doen in ons project’ hoor ik Maartje zeggen.

    Misschien ben ik het wel

    ‘Misschien ben ik het wel’ hoor ik mezelf zeggen. Ik zie de verbazing op het gezicht van Maartje. En op de gezichten van de anderen. Maar vooral voel ik de verbazing in mezelf. Ben ik het echt die dit zegt? ‘Eerst deze week de rust, de stilte en de aandacht voor De weg van liefde. Daarna kom ik erop terug.’

    Lees en leef mee

    Ben je benieuwd naar onze avonturen op de Rocca di Codiponte? Lees, en leef mee. En als het zover is dat we gasten kunnen gaan ontvangen: van harte welkom!
    Rocca di Codiponte 

  • | |

    Henry Darger: outsiderkunst voor insiders

    DoorTitia Liese

    Henry Darger. Een paar weken geleden las ik voor het eerst van mijn leven zijn naam. Schilder. Schrijver. Autodidact. Outsider. Verlaat Verdriet-er. Inmiddels wereldberoemd.
    Leefde van 1892-1973. Verloor op zijn vierde zijn moeder. Werd in een berucht tehuis geplaatst. Verloor op zijn zestiende ook zijn ziekelijke vader. De vader die nooit voor hem had kunnen zorgen. Die hij nauwelijks kende.

    Henry Darger

    Henry Darger, zijn volwassen leven lang werkzaam als congierge, leidde een zeer geïsoleerd bestaan. Hij bracht het grootste deel van zijn leven alleen door. Leerde zichzelf tekenen en schrijven. Om gevoelens en demonen naar buiten te kunnen laten gaan.

    Zijn kunst, dat bestaat uit een combinatie van tekeningen, gemengde technieken en schrijfwerk, is door niemand ooit gezien. Totdat zijn huisbaas – tevens kunstenaar – na het overlijden van Darger zijn enorme oeuvre ontdekte. Dit werk is nooit gemaakt om iets te bewijzen. Iemand te overtuigen. Of te behagen. Of om er geld mee te maken. Een authentieke weergave van de binnenwereld van een man die in z’n jeugd zwaar heeft geleden onder een stapeling van onomkeerbare rupturen. Van een stapeling van trauma’s.

    Daar kan ik op een heel bijzondere manier van leren, realiseerde ik me toen ik me enigszins verdiepte in de persoon die Darger is geweest.
    Ik heb het boek besteld. Vanochtend heb ik het opgehaald bij de boekhandel.
    Alleen het boek zelf is al loodzwaar.
    Nu de inhoud nog.

    Lees meer

    https://www.museum.nl/nl/museum-van-de-geest–outsider-art/pronkstuk/henry-darger

    https://www.artspace.com/magazine/art_101/book_report/the-mysterious-story-of-outsider-artist-henry-darger-the-vivian-girls-of-the-realms-of-the-55476

    Klaus Biesenbach: Henry Darger
    ISBN: 978-3-7913-4919-0

     

  • | | |

    Uitverkocht: Teruggaan, om verder te kunnen

    DoorTitia Liese

    ‘Teruggaan, om verder te kunnen‘ is bij ons helemaal uitverkocht. Heb jij nog dozen liggen?’ Ik word gebeld door de uitgeverij. ‘Nee – dat heb ik niet’ antwoord ik naar waarheid. Ik wist dat het er aan zat te komen. Dat het allerlaatste exemplaar ook verkocht zou zijn.

    Teruggaan, om verder te kunnen

    Teruggaan, om verder te kunnen, is een boek van bescheiden formaat. Bedoeld om kennis te maken met de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Voor volwassenen die in hun jeugd hun ouder(s) hebben verloren door overlijden. Of om weg te geven aan iemand van wie je weet: die kan dit boekje goed gebruiken.

    Toegankelijk en helder geschreven

    Een boekje om altijd bij de hand te hebben. Op je nachtkastje. Of om gemakkelijk in je zak te steken. Of in je tas. Laagdrempelig. Voor Verlaat Verdriet-ers. Om zelf te lezen. In je eigen tempo. Om je te realiseren: dit gaat over mij. Dit gaat echt over mij. Te onderzoeken – wat betekent dat voor mij? Moet ik er iets mee? Kan ik er iets mee? Wat kan ik doen? Hoe?

    Kennismaking

    Voor deze Verlaat Verdriet-ers heb ik dit boekje geschreven. Op een simpele, toegankelijke manier. Een kennismaking. Met herkenbare citaten van mede-Verlaat Verdriet-ers. Over hun ervaringen. Met hun verlaat verdriet. En met hun verlate rouwproces.

    Herziene uitgave

    Nu Teruggaan, om verder te kunnen is uitverkocht is het tijd voor een up-date. Tijd voor een herziene uitgave. Het is tijd voor schrijftijd. Voor mij. En dat ga ik doen de komende twee weken. In m’n eentje. Op m’n plek. Op Terschelling.

    Bureau Funale is gesloten

    Bureau Funale is daarom gesloten. Vanaf maandag 27 december tot en met 9 januari 2022.

  • | | |

    Verlaat Verdriet-er: wie ben je?

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-er: wie ben je?

    Verloor je jong je ouder(s) door de dood?
    Ben je dan een Verlaat Verdriet-er?
    Wat is dat eigenlijk: een Verlaat Verdriet-er?
    Zoveel vragen. Waar is het antwoord?

    Aanpassen

    Je verloor jong je ouder(s). Door overlijden. Je leven veranderde.
    Jij veranderde. In een klap kind-af. Je leerde je aan te passen. Wilde je overgebleven ouder niet tot last zijn. Die had het al moeilijk genoeg. Je ging zorgen voor je overgebleven ouder. Als die maar niet dood zou gaan.

    Van leven naar overleven

    Je gaf jezelf weg. Raakte steeds verder van je oorspronkelijke ‘ik’ verwijderd. Leven werd overleven. Je systeem op ‘alert’. Altijd waakzaam. Er kan nog een klap komen. Daarop moet je voorbereid zijn. Altijd alles onder controle houden. 

    Van overleven naar leven

    De toegang naar jezelf afgesloten. En de sleutel weggegooid?
    Je leven verdween in de loop van vele jaren onder een grauwsluier. Echt genieten kan je niet meer.
    Waarom ben je zoals je bent? Waarom doe je zoals je doet?
    Ben je een ‘Verlaat Verdriet-er’?
    Is het tijd dat te onderzoeken?
    Te onderkennen?
    Is het tijd dat te erkennen?
    Voor jezelf?
    En voor de mensen die je liefhebt?

    Doen

    Lees de Verlaat Verdriet-site
    Neem kennis van de Verlaat Verdriet-theorie die Titia Liese heeft ontwikkeld Rouw kent geen tijd
    Lees boeken van Titia Liese;
    Kom de basisworkshop Verlaat Verdriet doen.

    Welkom

    Verlaat Verdriet-er: een nieuw jaar ligt voor je open – je bent van harte welkom!