• Verjaardag

    DoorTitia Liese

    Op 3 augustus, de verjaardag van Juliette, ben ik eigenlijk meestal op Terschelling en dus niet op haar verjaardag. Dit jaar kan ik wel bij haar zijn, en ik wil het ook graag doen. Toen ik haar vorige week belde om te vragen op welk moment ik naar haar toe zou komen, vroeg ze me of het ook goed zou zijn als ze naar mij toe zou komen. Ja, natuurlijk, kan dat. We hebben afgesproken dat ik ook M. en M. uit zou nodigen om samen te BBQ-en. Juliette kent M. en M. Helaas begint het te regenen op het moment dat we de BBQ aan steken en het regent door totdat we klaar zijn. Maar mijn huis biedt altijd mogelijkheden voor alles, dus komt het ook vanavond toch nog zo goed mogelijk.

  • Dochters

    DoorTitia Liese

    Een van de hele mooie bij-effecten van mijn Verlaat Verdriet-werk zijn de dochters die zich in de loop van de jaren aan hebben gediend. Zoveel keren als moeder geadopteerd zijn, da’s toch een hele eer. Ik heb er in het afgelopen voorjaar, toen ik net uit het ziekenhuis kwam, zo van genoten. M. en J. in mijn huis, die liepen te redderen, en te doen. Mij verzorgen, bezoek ontvangen, de tuin verzorgen, koken, al heb ik het toen wel mee gemaakt in de mist van morfine – zowaar echte dochters in mijn huis! En nu een nachtje met M. logeren bij J., vlak over de Duitse grens, in de buurt van Denekamp. Jammer genoeg is het koud buiten, de BBQ waar we ons op hadden verheugd moet onder dak gebeuren. Het is mij te koud buiten, en ik ga lekker bijtijds naar bed. Zo niet de anderen, die zijn nog een paar uren blijven zitten.

  • Terugkomdag

    DoorTitia Liese

    Terugkomdag met M. van zijn individuele workshop in juni. Ook een bijzondere ervaring, elke keer weer, hoe eigen ieder met haar of zijn proces omgaat. Fascinerend, om altijd weer te zien en mee te maken hoe alle mensen die ik meemaak in hun verlate rouw proces dezelfde kenmerken hebben ontwikkeld, en dan toch ook elke keer weer mee te maken hoe verscheiden de verhalen – en dus de levenservaringen – zijn. In de avond nog een individuele sessie, en dan is het ook wel weer genoeg voor een dag.

  • Wounded healer

    DoorTitia Liese

    Na en naar aanleiding van de workshop van mei j.l. heeft Tamar besloten de eindscriptie van haar opleiding te schrijven over Verlaat Verdriet en verlate rouw. Tamar heb ik beloofd haar op te leiden om als therapeut Verlaat Verdriet-werk uit kunnen gaan voeren. Ik weet al zo lang dat ik zelf niet de tools heb, maar ook niet de juiste instelling, om met iemand een therapeutisch proces aan te gaan – ook niet als het om een verlaat rouwproces gaat. Maar wat jij doet is toch ook heel therapeutisch, wordt me heel vaak als antwoord gegeven. En ja, dat is ook zo. De kennis die ik heb opgebouwd van Verlaat Verdriet en verlate rouw is groot en uniek. Vanuit die kennis, vanuit mijn lange werkervaring maar vooral dankzij het feit dat ik zelf een langdurig en intensief proces heb ik doorgemaakt en daaraan heb kunnen helen, kan ik mijn werk als wounded healer doen. En dat doe ik graag. In de basisworkshops Verlaat Verdriet, zowel als in de biografische cursussen die ik heb ontwikkeld kan ik alles inzetten wat ik te bieden heb, en dat is veel. Maar ik ben me er zeer van bewust dat juist dat geheelde deel in mij mensen het vertrouwen geeft dat het kan, omdat ze het aan mij kunnen zien dat het kan. En dat het de moeite waard is een verlaat rouwproces aan te gaan. Dat je dan kunt helen, dichter bij jezelf kunt komen en kunt groeien. Een completer mens kunt worden. Maar wat ik mis – en waar ik ook al lang niet meer naar verlang om het te kunnen – is het werken met methodes, met werkvormen en met oefeningen. Ook al gebruik ik in mijn werk oefeningen en werkvormen: dat zijn basale, simpele maar krachtige werkvormen. Deze werkvormen noch ik zijn er op gericht een langdurig therapeutisch traject met iemand aan te gaan. Daarom ben ik ook zo blij met Tamar, wier hart en verlangen juist wel op dat gebied ligt. We zijn deze hele dag intensief aan het werk geweest. Aan het eind van de dag zijn we beiden total loss. Moe, maar tevreden, zeg maar. Ik hoop dat Tamar mijn onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw op een goeie manier vorm kan geven in haar scriptie, zodat nog veel mensen plezier kunnen gaan hebben van het werk dat we vandaag geleverd hebben.