• | | | |

    Norah Fischer: voorstelling De Sprong

    DoorTitia Liese

    Veel Verlaat Verdriet-ers zullen het herkennen. Het moment waarop je lijf verder dienst weigert. Je wilt wel. Maar je lijf doet het niet meer. Je lijf roept HO!! STOP!!!

    Nora Fischer

    Nora Fischer (1987) komt uit een muzikale familie. Zij is de dochter van een Hongaarse vader en een Nederlandse moeder en werd geboren in Londen. Na de scheiding van haar ouders op haar zesde verhuisde zij al jong naar Nederland. Jarenlang trad Nora Fischer, veelzijdig klassiek- en jazz-zangeres, op internationale podia op. 

    Komende zondag ga ik naar een optreden van haar in concertzaal Vredenburg in Utrecht. Ik deel dit graag met jullie omdat de weigering van je lijf om nog verder op de gebruikelijke manier dienst te doen ook voor Verlaat Verdriet-ers zo herkenbaar zal zijn. De komende maanden treedt Nora Fischer nog op in diverse theaters in Nederland met haar programma De Sprong.

    Citaat

    Om maar meteen met de deur in huis te vallen: we bevinden ons hier weliswaar in een concertzaal, maar de Zangeres Nora Fischer is vandaag niet aanwezig. In plaats van zingen, gaat Persoon Nora vertellen waaróm ze niet gaat zingen. Een tijdlang kon ze dat namelijk niet meer, door een complexe verkramping die haar strottenhoofd in een zodanige houdgreep hield dat zelfs Happy Birthday voor haar beste vrienden er niet meer uitkwam. Hoe kon zoiets gebeuren?

    Met die vraag graaft Nora zich een weg in de rondte, via de verstikkende druk van ’s werelds grootste podia, tot de innerlijke druk die ze als venijnige angel uit haar systeem moest trekken om haar keelspieren weer tot ontspanning te manen. Ze legt bloot hoe haar lichaam verdere deelname aan een wereld van superlatieven, topprestaties en glansrijke successen saboteerde.

    Ook al is dit een voorstelling zonder live muziek; Nora koos er bewust voor om niet de theaters in te gaan, maar haar verhaal juist te vertellen in de concertzalen waar zij zo vaak gezongen heeft. Om ook met het publiek te kunnen delen hoe wrang het voelt om deze zalen niet met melodieën te kunnen vullen.

    Niets is wat het lijkt

    De Sprong is een uitnodiging om Nora bij te staan in een intieme openbaring van dat wat we stilletjes allemaal wel weten: niets is wat het lijkt.

    Lees meer

    Lees ook

    Shula Tas: Waar gezongen wordt 

  • | | | |

    Vijfentwintig jaar waarde van ervaringsdeskundige

    DoorTitia Liese

    Ervaringsdeskundige. Een woord dat hier en daar opdook in de tijd dat ik begon met mijn Verlaat Verdriet-werk, nu meer dan vijfentwintig jaar geleden. Ervaringsdeskundige. Een woord dat een dubbel gevoel op kan leveren. Een ervaringsdeskundige is iemand die een ervaring heeft opgedaan in haar/zijn leven. Meestal een ingrijpende ervaring. Een ervaring die levens veranderend is geweest. Die vaak pijnlijk is geweest. Die tot op de dag van vandaag je leven beïnvloedt. Waar je in gezien wilt worden. Gehoord. Erkend.

    Ervaringsdeskundige

    Maar tegelijkertijd is ervaringsdeskundige ook een woord dat je een dubbel gevoel kan geven. Wat voor waarde heeft kennis die je uit ervaring hebt opgedaan meer dan alleen kennis die jij hebt opgedaan uit een ervaring? Wat is de waarde van kennis uit ervaring als die niet ‘evidence based’ is? Niet wetenschappelijk bewezen? En dat in een tijd waarin kennis pas waarde lijkt te hebben als die wetenschappelijk is bewezen? Zoals bijvoorbeeld tot voor kort gangbaar was in de hulpverlening?

    Verlaat Verdriet-werk

    Meer dan vijfentwintig jaar geleden ben ik begonnen met mijn Verlaat Verdriet-werk dat ik heb gebaseerd op het vroege verlies van mijn moeder toen ik acht jaar was. Een klein voorbeeld van de waarde van kennis uit ervaring schiet me te binnen terwijl ik dit schrijf. Welke wetenschapper beseft het verschil tussen ‘de dood van je ouder’ en ‘het verlies van je ouder’ als je niet zelf aan den lijve hebt ervaren dat hier een wereld van verschil ligt? En waarom daar een wereld van verschil ligt? En waarom het belangrijk is dat te onderkennen?

    Kennis uit ervaring

    In de lange tijd van mijn Verlaat Verdriet-werk heb ik intens en intensief gewerkt met Verlaat Verdriet-ers. Heb ik honderden Verlaat Verdriet-ers gezien en gesproken. Hun verhalen gehoord. Gelezen. De thema’s waarmee Verlaat Verdriet-ers worstelen. Gehoord. Gezien. Onderzocht. Intensieve workshops gegeven voor Verlaat Verdriet-ers. Schrijfretraites. Themadagen georganiseerd. Symposia. Inzichten opgedaan. Kennis ontwikkeld. Gestructureerd. Verlaat Verdriet idioom gegeven. ‘Het klopt wat je zegt.’ ‘Het klopt precies.’
    Het is tijd om die kennis te delen. Door te geven. Aan hulpverleners die in hun praktijk met Verlaat Verdriet-ers tegenkomen. Het symposium komende herfst is daar een nieuwe stap in.

  • | | | | |

    Verlaat Verdriet-symposium: we gaan het doen!

    DoorTitia Liese

    ‘We gaan het doen!’

    Maandag 29 april 2024. Maria de Greef, Carin Wormsbecher en ik zijn een stief half uurtje samen als we elkaar aankijken. Besluiten. ‘We gaan het doen.’ In 2027 werkten we samen met een mooie groep Verlaat Verdriet-ervaringsgenoten aan symposium ZEER, symposium voor en door Verlaat Verdriet-ers. Nog altijd komen reacties naar ons toe van deelnemers van toen. ‘Wat een bijzonder symposium.’ ‘Wat een mooie dag.’

    Al in 2017 bedachten we het. Er moet ook een Verlaat Verdriet-symposium komen voor hulpverleners. Er is meer tijd overheen gegaan dan we toen dachten. Maar gisteren zaten we bij elkaar. En besloten: ‘we gaan het doen!’
    Een Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners waarin ervaringsdeskundigheid centraal staat. Welke kennis en welke kunde hebben hulpverleners nodig om veilig en adequaat met Verlaat Verdriet-ers te kunnen werken. Wat kunnen hulpverleners van ons leren. Wat kunnen wij hulpverleners leren.

    Datum

    De datum die we hebben geprikt is vrijdag 1 november 2024. We streven ernaar op die dag een even mooi en bijzonder symposium aan te bieden als symposium ZEER in 2017 en symposium VADER met Ap Dijksterhuis op 2 maart 2024.

    Programma

    De eerste acties zijn inmiddels op touw gezet. Professor dr. en ervaringsgenoot Ap Dijksterhuis gemaild om te vragen of hij ook bij dit komende symposium spreker wil zijn. Zijn onmiddellijke antwoord; JA. GRAAG! Komende maandag overleg ik met Els over de inhoud van het programma. Mogelijk schuift Tamar dan ook aan. Ook haar act HERLEEF zal deze keer deel uitmaken van het programma. Binnenkort overleg ik met Jolanda over een ander bijzonder deel van het mogelijke programma. Stephanie: we hopen dat we ook deze keer weer kunnen rekenen op jouw onvermoeibare aandeel in de organisatie van de dag.

    Vraag aan jou

    Ook dit symposium kan niet slagen zonder de inbreng van ervaringsgenoten. Van Verlaat Verdriet-ers zelf dus. Als Verlaat Verdriet-er heb je mogelijk ervaring met een of meer hulpverleners. Dat kan zijn positieve ervaringen. Dat kan ook zijn negatieve ervaringen. Mogelijk sta je al te popelen om hulpverleners die jij kent, of hulpverleners in jouw omgeving attent te maken op dit symposium. En op de waarde die dit symposium voor haar/hem/hun kan hebben. Wat heb jij nodig van ons om deze hulpverleners te benaderen? Stuur alsjeblieft jouw mailtje met vragen, tips, suggesties naar info@verlaatverdriet.nu  Wij zullen er zorgvuldig mee omgaan, en er heel blij mee zijn!

  • | | | |

    De veranderkracht van een weggelaten woord

    DoorTitia Liese

    In 1998, er was toen borstkanker bij mij ontdekt, kreeg ik een tip van een vriendin die een grote verandering teweeg heeft gebracht. Niet alleen in mij waar het om de borstkanker ging, maar ook in het Verlaat Verdriet-werk waar ik toen net mee was begonnen. Zelf was de vriendin toen in therapie. Gaf wat ze daar leerde aan mij door. Vanochtend las ik een artikel over een vrouw die in haar jeugd seksueel werd misbruikt. In dat artikel noemde deze vrouw het misbruik ‘mijn’ seksueel misbruik. En toen was het er weer. De tip die ik kreeg. Die bij mij zo’n bijzondere verandering teweeg bracht. Ik geef de tip op mijn beurt graag aan je door.

    Aanleiding

    De aanleiding was indertijd dat ik het in gesprekken (en in gedachten) had over ‘mijn’ borstkanker. ‘Mijn’ kanker. ‘Noem de kanker niet ‘mijn’ borstkanker’ zei mijn vriendin tegen me. ‘Noem het ‘borstkanker‘. Of gewoon ‘kanker’. Ik deed het. Wende mezelf aan het te blijven doen. Consequent. Ik had nog steeds kanker. Maar ik was er niet meer mee geïdentificeerd. Ik had er innerlijk afstand van genomen.

    veranderkracht

    ‘Dat gaat ook op voor overlevingspatronen bij Verlaat Verdriet‘ realiseerde ik me. Overlevingspatronen. We willen ervan af. We willen ze kwijt. Terwijl we ze ondertussen uit gewoonte hardnekkig ‘mijn’ overlevingspatronen blijven noemen.
    Ik geef deze les graag aan je door. Probeer het eens voor de verandering. Noem in plaats van ‘mijn’ overlevingspatronen overlevingspatronen gewoon overlevingspatronen. Er kan zich zomaar een nieuwe wereld openen. Ook bij jou. Ervaar zelf de veranderkracht van een weggelaten woord.