• | | |

    Levensverhaal van een Apuaanse Alp

    DoorTitia Liese

    Massa & Carrara

    Codiponte. Aan de voet van de Apuaanse Alpen. Casola in Lunigiana. Massa & Carrara. Marmergroeven. Het witste marmer van de wereld. Miljoenen jaren geleden gevormd. Sinds duizenden jaren geëxploiteerd door de mens.

    Marmergroeven

    Najaar 2021 bezocht ik de marmergroeven. En was overweldigd. Wie kent niet de beroemde voorbeelden van het smetteloze witte marmer uit deze groeven. Gebouwen. Beelden. Zoals bijvoorbeeld beelden van Michelangelo.

    Levensverhaal van een Apuaanse Alp

    In de groeven ben ik enerzijds onder de indruk van de enorme prestaties van mensen om het witste marmer ooit uit de bergen te halen. Anderzijds zie ik ook de verwoestingen die zijn aangericht. Die nog steeds, en steeds sneller en omvangrijker, worden aangericht. De enorme gaten die worden geslagen in de bergen. Om financieel gewin.
    Levensverhaal van een Apuaanse Alp.

    Levensverhalen

    Ik denk ook aan de levensverhalen van de vele duizenden mensen die hier hebben geploeterd. De talloze slaven die de Romeinen hebben ingezet om marmerblokken uit de groeven te zagen. Ze te transporteren naar de havenstad Luni. Om ze vanaf daar naar  naar Rome te kunnen verschepen. De duizenden mensen die er toen werkten. Die er nu nog werken. Zware arbeid. Voor een karig loon. De vele ongelukken die zijn voorgevallen. Die nog steeds voorvallen. Vaak met dodelijke afloop. Waar niet meer over wordt gesproken. Die verzwegen worden. De marmergroeven van Massa & Carrara. Een merkwaardige plek voor overdenkingen.

    De weg van liefde

    Nee. Tijdens de retreat De weg van liefde maken we geen excursies. Ook niet naar de marmergroeven van Massa & Carrara. Tijdens De weg van liefde houden we ons bezig met ons levensverhaal. Levensverhalen waarin verwoestingen zijn aangericht. Maar waarin ook mooie dingen zijn gebeurd. Ervaringen die gezien mogen worden.

    Filmpje

    Ik kreeg een filmpje toegestuurd van een uitzending van Het Klokhuis van 19 juni 2022 over marmer en de marmergroeven van Carrara https://www.npostart.nl/het-klokhuis/10-06-2022/VPWON_1304596

  • | |

    Een geschiedenis van mijn zenuwen

    DoorTitia Liese

    Siri Hustvedt

    Vanochtend vertelde een vriendin van me aan de telefoon over een Amerikaanse schrijfster die bij toeval op haar pad kwam. Siri Hustvedt. Nooit gehoord van deze schrijfster. Maar wat mijn vriendin me vertelde maakte me nieuwsgierig. Ik ging op zoek. En vond niet alleen informatie over Siri Hustvedt. Ik vond ook een titel die me aansprak, inclusief de informatie die ik vond over de inhoud van het boek. Ik kon het niet laten. Heb het boek, ondanks de prijs, meteen besteld. Mooi voor m’n weekje Terschelling over twee weken. Ik deel graag met je waarom dit boek me meteen nieuwsgierig maakte. (En ik deel na m’n weekje Terschelling graag mijn ervaring met dit boek).

    Omschrijving

    ……. Tijdens de toespraak bij haar vaders begrafenis wordt Siri Hustvedt voor het eerst overvallen door een hevige “aanval”. Ze begint te trillen en heeft geen controle meer over zichzelf. In Een geschiedenis van mijn zenuwen volgen we Hustvedt op haar zoektocht naar een diagnose. Is haar aandoening psychologisch van aard, neurologisch of allebei? Heeft deze iets te maken met de plotselinge dood van haar vader of met haar zware migraineaanvallen? Is ze misschien hysterisch?
    In Een geschiedenis van mijn zenuwen neemt Hustvedt ons mee op een fascinerende reis door de medische geschiedenis, de psychiatrie, psychoanalyse, neurowetenschappen, literatuur en filosofie. Hustvedt biedt met haar heldere, lucide stijl en haar feitenkennis tevens inzicht in het wezen van ons bewustzijn en ongrijpbare fenomenen als het geheugen, dromen en trauma’s……..

    Meer lezen

    Een geschiedenis van mijn zenuwen (Bezige Bij, 2010) is, voor zover ik heb kunnen zien, alleen nog 2e hands verkrijgbaar. Andere boeken van Siri Hustvedt vind je bij de boekhandel (of bij de Bezige Bij ).
  • | | |

    Gastvrijheid: Schatgids voor Codiponte

    DoorTitia Liese

    ‘Kijk, daar. Dat gele huis, aan de rand van het dorp.’ We staan op de binnenplaats van B&B La Concia als Davide ons met een brede armzwaai in de verte een groot, geel huis aanwijst. ‘Dat hebben we zojuist aangekocht. Daar maken we een huis van waar we groepen kunnen ontvangen. Waar cursussen gegeven kunnen worden.’

    De weg van liefde 2022

    Ik wist het. Meteen. Daar. Een biografische cursus. Nog tijdens mijn verblijf indertijd heb ik overlegd met Maartje en Davide. Afspraken gemaakt. In 2019 vond de eerste schrijf-retreat De weg van liefde plaats. Covid kwam er tussen. In 2021 konden we opnieuw aan het werk met de schrijf-retreat De weg van liefde in Codiponte.
    En nu, in 2022, kunnen we opnieuw aan het schrijfwerk met De weg van liefde. En wel van 8-14 oktober 2022.

    Villa Sorgente, zo noemden aanvankelijk Maartje en Davide het grote gele huis. Villa Bron. ‘Teveel Villa’s Sorgente in de buurt’ vertelde Maartje afgelopen voorjaar aan de telefoon. ‘Dat gaf verwarring. Vanaf nu heet de villa Villa le Muse – Villa de Muzen’. Villa le Muse – kan het mooier voor een schrijfretreat?

    Gastvrijheid

    Bij mijn eerste verblijf op La Concia werd ik geraakt door de vanzelfsprekende gastvrijheid van Maartje en Davide. En ik werd geraakt door hun keuze voor liefde. Samen verruilden ze hun jachtige bestaan in Milaan voor de rust en de stilte van Codiponte. Ze restaureerden aandachtig en toegewijd de Concia tot een prachtige B & B. Kochten de grote gele villa aan: Villa le Muse.
    Gasten ontvangen ze met al hun vanzelfsprekende gastvrijheid, zowel in de Concia als in Villa le Muse. Van het ontbijt tot en met de avondmaaltijd – alles heerlijk. En prachtig verzorgd. Davide kookt voor ons. En hoe!

    Samen met Maartje en Davide

    Lees meer

    Volg Schatgids voor Codiponte:

  • | | |

    Wat mij raakt: workshop Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    Donderdagmiddag 9 juni 2022. Als gewoonlijk maak ik de mappen klaar die ik altijd uitdeel aan de deelnemers van de workshop Verlaat Verdriet. In de map een werkboek, een notitieboekje, teksten, songs en gedichten die allemaal op hun eigen manier iets te zeggen hebben over Verlaat Verdriet en (verlate) rouw.

    Hoewel ik het gedicht al zo vaak in handen heb gehad bij het klaarmaken van zoveel mappen voor zoveel workshops, valt mijn oog op de eerste zinnen uit Wat mij raakt. Wat mij raakt is een gedicht van Rainer Maria Rilke:

    Men moet de dingen aan de eigen, stille,
    ongestoorde ontwikkeling over laten,
    die diep van binnen komt
    en die zich door niets laat haasten of versnellen;
    eerst volledig rijpen – en daarna baren…

    Workshop verlaat Verdriet

    Workshop Verlaat Verdriet van 9, 10 en 11 juni 2022. Met de tekst van Rilke nog in mijn hoofd beginnen we donderdag-avond aan de workshop. Hoe bijzonder is het dan om een workshop mee te maken waarin de tekst van dit gedicht in de loop van de dagen bij de deelnemers langzaam maar zeker werkelijkheid wordt.
    Wat een mooie deelnemers.
    En wat een bijzondere workshop.

    Het hele gedicht deel ik graag met je.

    Wat mij raakt

    Men moet de dingen aan de eigen, stille,
    ongestoorde ontwikkeling over laten,
    die diep van binnen komt
    en die zich door niets laat haasten of versnellen;
    eerst volledig rijpen – en daarna baren…

    Rijpen zoals een boom die zijn sapstroom niet stuwt
    en die rustig in de lentestormen staat,
    zonder angst, dat er straks geen  zomer kan komen.

    Die zomer komt toch!
    Maar hij komt alleen bij de geduldigen
    die leven alsof de eeuwigheid voor hen ligt
    zo zorgeloos stil en wijds…

    Men moet geduld hebben
    met de onopgeloste zaken in ons hart
    en proberen de vragen zelf lief te hebben,
    als gesloten kamers,
    en als boeken die in een zeer vreemde taal
    geschreven zijn.

    Het komt er op aan alles te leven.

    Als je de vragen leeft,
    dan leef je misschien langzaam maar zeker
    zonder het te merken op een goede dag
    het antwoord in.