• | | | |

    Casa Matilda, Huis voor levensverhalen wordt werkelijkheid!

    DoorTitia Liese

    Casa Matilda, Huis voor levensverhalen

    ‘We geven er een klap op.’ zegt André aan de telefoon, de man die de financiering van de restauratie van Casa Matilda mede mogelijk maakt. ‘We geven er een klap op. Zeg maar tegen Maartje dat ze het bouwbedrijf moet kiezen waar zij zich het beste bij voelt.’

    ‘Maartje, we gaan het doen!’ Onmiddellijk na het telefoongesprek bel ik Maartje. ‘Maartje, we gaan het doen!’ We schieten allebei vol. En zijn allebei even heel stil. Het gaat gebeuren! Na zoveel tijd van onzekerheid gaat ook dit deel van het project van Maartje, Davide en mij op het pleintje van CodiponteCastello werkelijkheid worden. Casa Matilda – Huis voor levensverhalen.  Stel je voor: ook jij kunt een van de mensen zijn die gebruik gaan maken van Casa Matilda en/of La Rocca, het restaurantje van Maartje en Davide.

    ‘Het zal een enorm logistiek spektakel worden.’ vertelt Maartje aan de telefoon. Na alle voorbereidende werkzaamheden die Maartje in de afgelopen jaren heeft verricht staat haar nu het volgende grote werk te wachten: de coördinatie van de grote restauratie van Casa Matilda. Kijk nog maar even naar de foto hierboven van drie jaar geleden. We nemen je graag mee in dit grote Italiaanse restauratieproject. Volg ons in dit bijzondere project op CodiponteCastello. En kom vooral eens kijken, logeren, meedoen, kopje koffie drinken en/of een hapje eten.

    De weg van liefde

    De weg van liefde 2025 vindt plaats van 5 – 11 oktober 2025. Dit jaar nog in Villa le Muse van Maartje en Davide in Codiponte. Binnenkort meer informatie over De weg van liefde die een extra bijzondere Weg van liefde belooft te worden.

    Walk of Grief

    Afgelopen winter las ik over de Walk of Grief op Terschelling en wist meteen: dat wil ik ook. Een Walk of Grief in de directe omgeving van Codiponte. Verbonden aan Casa Matilda – Huis voor levensverhalen.  ‘Dat ga ik voor je doen!.’ roept Verlaat Verdriet-ster Jolanda meteen als ze hoort van mijn verlangen. Jolanda heeft een heel speciale band met Codiponte. Zij is namelijk degene die B&B La Concia van Maartje en Davide een aantal jaren geleden heeft ontdekt. In oktober a.s. gaat ze de daad bij het woord voegen. De Walk of Grief in Codiponte komt er ook aan!

    Walk of Grief op Terschelling

    Walk of Grief 

     

  • | |

    Rebecca Mandeville: Het zwarte schaap van de familie

    DoorTitia Liese

    Hoewel Het zwarte schaap niet specifiek gaat over jong ouderverlies door de dood resoneerde het boek wel op mijn ervaring na de dood van mijn moeder. Een van de vele thema´s die ik heb doorgewerkt in mijn eigen verlate rouwproces ging deels over thema’s uit Het zwarte schaap. Ik ben geboren als een heel gewenst kind. Mijn moeder overleed op mijn achtste. Met haar dood verloor ik een belangrijk deel van mijn natuurlijke bescherming. Mijn vader hield van mij. Ook voor hem was ik een zeer gewenst kind. Een paar jaar na het overlijden van mijn moeder hertrouwde mijn vader. Als gevolg van die situatie veranderde ik van een gewenst kind in een niet gewenst kind. In mijn eigen proces kon ik voor het eerst doorvoelen: dat is toch voor geen kind te hebben?

    Je zult begrijpen, mogelijk uit je eigen ervaring, dat ik vergelijkbare situaties heel wat keren heb gehoord en de gevolgen daarvan heel wat keren heb gezien. Nogmaals: Het zwarte schaap gaat niet specifiek over Verlaat Verdriet-thema’s. Maar als ook jij de situatie hebt meegemaakt van een afwijzende stiefouder dan kan het lezen van dit toegankelijk geschreven boek van bescheiden omvang je nieuwe inzichten brengen.

    Het zwarte schaap van de familie

    In ‘Het zwarte schaap van de familie’ gaat Rebecca Mandeville diep in op het fenomeen waarbij één familielid onbewust de schuld en negatieve projecties van de hele familie draagt. Als dit je overkomt, heb je er vaak je hele leven last van en kun je spreken van psychisch en emotioneel misbruik. De gevolgen kunnen groot zijn: veel slachtoffers van deze zwarteschaapdynamiek lijden aan complexe PTSS.

    Vaak ligt aan deze dynamiek intergenerationeel trauma ten grondslag, dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het is ontzettend moeilijk om je hier aan te ontworstelen, maar Rebecca Mandeville laat zien dat het kan. Op basis van eigen onderzoek en de kennis die zij heeft vergaard bij het helpen van de cliënten in haar psychotherapiepraktijk, biedt ze handvatten om het patroon van afwijzing, schuld en toxische schaamte te doorbreken. Ook de praktische hulpmiddelen en een uitgebreide zelftest helpen om herstel van dit emotionele trauma te bevorderen.

    Bestellen

    Het zwarte schaap van de familie 

  • | |

    Regine Dugardyn: Mijn bange ik

    DoorTitia Liese

    Regine Dugardyn – Mijn bange ik

    Hardop denken over angst en ander psychisch ongemak

    Angstklachten

    Bijna dertig procent van de bevolking lijdt volgens het Trimbos-instituut vroeg of laat aan ernstige angstklachten. Regine Dugardyn is een van hen. Sinds haar jeugd kent ze periodes van hevige angst. Regine hoort bij de groep die regelmatig kopje-onder gaat, maar ook weer komt bovendrijven. De afgelopen decennia voelde zij zich – samen met haar lotgenoten – vaak onderwerp van debat.

    Professionals

    Al twintig jaar doen psychiaters, psychotherapeuten en filosofen in de media ferme uitspraken over psychische stoornissen. Volgens psychiater Damiaan Denys kunnen mensen geen onderscheid meer maken tussen gewone angst enerzijds en een ziekelijke angststoornis anderzijds. En in haar bestseller De depressie-epidemie noemt filosoof Trudy Dehue antidepressiva prestatiepillen, alsof mensen doping slikken.

    In Mijn bange ik laat Regine zien wat die kritiek doet met haar, als patiënt en als filosoof. Ze vraagt zich af wanneer menselijk lijden nog bij het leven hoort en wanneer niet. Is een diagnose uit de DSM zo onzinnig als sommige critici beweren? Slikken we en masse antidepressiva omdat we geen tegenslag meer zouden verdragen? En gaan we inderdaad in therapie in de overtuiging dat het leven maakbaar is?

    Regine Dugardyn

    Regine Dugardyn (1960) studeerde filosofie aan de Universiteit Utrecht. Ze werkte achtereenvolgens als journalist, redacteur en uitgever. Sinds 2016 heeft ze haar eigen bedrijf, Socrates & co, een agentschap voor filosofie en ideeën. Eerder publiceerde ze Waarom ik van Simone de Beauvoir houd (2020).

    In haar boek Mijn bange ik zoekt filosofe Regine Dugardyn vanuit haar eigen ervaring antwoorden op vragen als

    • Waarom ben ik altijd zo bang?
    • Waarom ben ik altijd zo bang geweest?
    • Welke therapieën hebben mij geholpen?
    • Wat doen anti-depressiva met mij?
    • Waarom val ik zo vaak terug?
    • Waarom ben ik zo vaak teruggevallen?
    • Helpen therapieën eigenlijk?
    • Hoe denken therapeuten zelf over therapieën?
    • Hoe denken therapeuten over de visie van anderen op therapieën

    Bestellen

    Mijn bange ik

  • | | |

    Casa Matilda in nieuwer perspectief

    DoorTitia Liese

    Zeven mei 2025. De geboortedag van mijn moeder. Mijn moeder werd geboren op 7 mei 1908, en overleed op 26 december 1957. Mijn moeder was 49 jaar, ik was 8 jaar. Elk jaar op 7 mei gaan mijn gedachten naar de geboortedag van mijn moeder. Dit jaar op wel een heel bijzondere manier. Over een uur hebben we een video-call over de keuze van het bouwbedrijf dat de restauratie van Casa Matilda uit zal gaan voeren.

    Huis voor levensverhalen

    Het afgelopen jaar is een lastig jaar geweest. Voor mij. Voor Maartje en Davide. En voor ons project op het pleintje van Codiponte. De toegekende Europese subsidie voor de restauratie kreeg niet de vorm die het oorspronkelijk had. Als gevolg daarvan deed zich een financieel gat voor dat ik niet zelf kon overbruggen. Naarmate het huis in slechtere staat begon te verkeren groeide mijn probleem. Ik weet nu hoe je ’s nachts wakker kunt schrikken van het geluid van naar beneden stortende balken in een huis op ruim 1300 kilometer van je bed. Hoe kan ik nog iemand overtuigen van het bijzondere project op het pleintje van Codiponte: Casa Matilda, Huis voor levensverhalen. Zelf zag ik er geen gat meer in. Maar ik moest. Ik moest iets doen. Maar wat?

    Casa Matilda

    Tot een oud-medecursiste van de cursus Italiaans contact met me legde. ‘Ik weet misschien iemand die jou kan – en wil – helpen. Ik geloof in jouw project. Misschien kunnen we hem meekrijgen.’ Wat kan er veel gebeuren als je perspectief verandert van negatief naar positief. Ik ervaar weer wat dat allemaal met je kan doen. En doet. Ik kan het weer helemaal voelen. Natuurlijk moet dat project daar komen. Op het pleintje. In Codiponte. Casa Matilda. Huis voor levensverhalen. Een thuis waar mensen van over de hele wereld naartoe kunnen komen om te werken aan hun levensverhaal. Met hun levensverhaal. Samen kunnen komen. Samen kunnen werken. Elkaar ontmoeten. Samen delen. Leren van elkaar. Insième. Samen. Ik houd je graag op de hoogte van Casa Matilda in nieuwer perspectief.