• | | | |

    Samen werken aan ons project in Codiponte

    DoorTitia Liese

    ‘Titia, wat bijzonder! Een huis in Italië. Zelf denk ik er ook over een huisje te kopen. Ergens aan de kust van Italië. Het lijkt me leuk komende zomer samen een weekje in Codiponte te zijn. Wat rond te kijken of ik iets zie wat geschikt is voor mij.’ Zo gezegd, zo gedaan. Wij maakten onze afspraak. Ik maakte een afspraak met Maartje voor ons verblijf op de Concia.

    Codiponte

    Zo was de stand van zaken toen we vorige week richting het zuiden vertrokken, naar Codiponte. En ik had geen idee. Werkelijk in de aller-verste verte geen enkel idee van wat er in deze week zou gaan gebeuren. Maar wat wel gebeurt.

    Project

    Vanaf het allereerste moment voelen Carin en haar zus Linda zich thuis. In de vallei tussen de Apuaanse Alpen en de Apennijnen. In de rust. Op de Concia. Bij Maartje en Davide. In Codiponte.

    Ze vallen beiden voor ons pleintje op de Rocca. De mogelijkheden die daar zijn om er een prachtig project van te maken. ‘Wat bijzonder’, zegt Carin. ‘Wat een prachtige kans om hier iets moois van te maken. En wat een bijzonder project waar jullie mee bezig zijn. Ik zou wel in willen stappen! Hier wil ik graag mijn plek vinden.’

    Vanochtend zijn we met z’n drieën naar boven gegaan: Maartje, Carin en ik om rond te gaan in mijn huis. Het klikt op een prachtige manier tussen Maartje en Carin. Tussen Maartje, Carin en mij. Al rondlopend door het huis vallen de puzzelstukjes één voor één op z’n plek.

    Architecte

    Maandag gaan we gedrieën naar de architecte in Aulla, voor overleg over de restauratie-plannen.

    Als dat niet samenwerken is!

    (Wordt vervolgd, reken maar!)

    NB: betekenis van de foto: insieme.
    Graag gebruikt Italiaans gebaar om samenwerking te symboliseren.

  • | | |

    Samen eten in Codiponte

    DoorTitia Liese

    Codiponte. La Concia.
    Gisteravond samen gegeten met de andere gasten die verblijven bij Maartje en Davide. Als gewoonlijk heeft Davide heerlijk voor ons gekookt. Wat een feest op de binnenplaats van de Concia!

    Bodensee

    Zondagochtend 14 augustus gedrieën om 9 uur vertrokken uit Nunspeet voor het eerste deel van onze reis. Door Duitsland naar Uberlingen aan de Bodensee. Na een ontspannen, rustige reis zijn we voor 18 uur aangekomen in Uberlingen aan de prachtige Bodensee. Bert Pekelder verwelkomt ons allerhartelijkst. En trakteert ons, na een wandeling langs de Bodensee, op een heerlijk door hemzelf bereide maaltijd.

    Sint Berhardpas

    Maandagochtend om 8 uur vertrokken uit Uberlingen om onze reis naar Codiponte voort te zetten. Richting Sint Bernhard hebben we maandagavond gezamenlijk vastgesteld. Dus rijden we rustig richting Sint Bernhard, over verbazingwekkend rustige wegen. ‘Tunnel of pas?’ Het weer is uitstekend. Dus we besluiten over de pas te gaan. Een aardige klimpartij voor auto en bestuurster. Maar adembenemend mooi. Een goede keuze dus voor ons. Boven op de pas trakteren we onszelf op een kopje koffie op het terras (met het vestje aan, want buiten is het niet meer dan 14 graden).

    La Concia

    Na de koffie enkele uren verder, via Parma naar Aulla. Bij Aulla verlaten we de tolweg om het binnenland in de rijden naar Codiponte. We zijn al in de buurt! Rond 16 uur arriveren we op de Concia, waar we met open armen worden ontvangen door Maartje en Davide. Voor de komende week is dit onze plek. C. en L. voelen zich onmiddellijk helemaal thuis. ‘Ik snap waarom jij deze plek hebt uitgekozen.’ klinkt het als uit één mond. ‘En morgen willen we jouw huis zien!’

  • | | |

    Samen op weg naar Codiponte

    DoorTitia Liese

    ‘Titia, waarom rijd je niet met ons mee naar Codiponte?’ Als uit één mond stellen C. en L. me op de verjaars-avond van C. de vraag. ‘Ik heb al een vliegticket’ zeg ik terug.

    Codiponte

    Afgelopen winter sprak ik met C. af in de zomertijd een aantal dagen tegelijkertijd op de Concia van Maartje en Davide in Codiponte te verblijven.

    Ikzelf om bij te praten met Maartje en Davide, de schrijf-retraite De weg van liefde voor te bereiden en me op de hoogte te stellen van de voortgang van mijn Casa Bicaudata

    C. om in de Lunigiana (Toscane) op zoek te gaan naar een Italiaans droomhuisje-voor-later. (Wat een tref dat Maartje juist een aantal weken geleden heeft meegewerkt aan het programma Droomhuis gezocht ).

    Een tijdje blijf ik nog bij mijn besluit. Ik heb een vliegticket. Maar ondertussen begint er wel iets te knagen. Ik lees over de lange rijen op vliegveld Eindhoven. De lange uren wachttijd (4 uur wachten om in 1,5 uur tijd naar Pisa te vliegen). En als ik dan in Pisa ben, kan ik dan wel terug?? Wat een mooie gelegenheid eigenlijk: met de auto naar Codiponte. ‘C., mijn ticket ga ik omboeken. Ik rijd graag met jullie mee naar Codiponte.’

    Bodensee

    De reis bedraagt ongeveer 1300 kilometer. Morgenochtend (zondag 14 augustus 2022), vertrekken we. De eerste helft van de reis – ongeveer 750 kilometer – rijden we naar Überlingen aan de Bodensee.  Daar overnachten we. Bert Pekelder woont in Überlingen. We ontmoeten hem daar. ‘Ik vind het prachtig als jullie zondag komen en we aan het einde van de middag en ’s avonds nog tijd hebben voor de prachtige Bodensee.’ appt Bert me. Ons plan is rustig aan te reizen door Duitsland, met een stop aan de Bodensee. En de volgende dag via Zwitserland door te reizen naar Italië.
    Maandag 15 augustus 2022 vervolgen we de reis met deel twee van de Bodensee naar Codiponte – 600 kilometer. Langs de route die Bert ons aan zal raden.

    De weg van liefde

    Overweeg je deel te nemen aan de schrijf-retraite De weg van liefde? Vraag je je af of je wel wilt vliegen?
    M’n laptop gaat mee. Ik neem je graag mee op onze reis naar, in en om Codiponte. Volg me via de blogs op mijn site, via FB of via mijn blogspot

  • | | |

    Goed voor jezelf zorgen

    DoorTitia Liese

    Ruptuur. Trauma. Het gevoel uit je leven gevallen te zijn. Aan de overkant van jezelf terecht gekomen te zijn. Je denkt en handelt al sinds je jeugd vanuit overleven. Krampachtig. Voor jezelf opkomen – het lukt je niet goed. Je kunt het niet. Of het neemt zo’n krampachtige vorm aan dat opkomen voor jezelf niet goed lukt. Het effect is dan meer dan eens dat je afgewezen wordt. Het gevoel dat je afgewezen wordt werpt je op jezelf terug. Precies daar, waar je niet meer wilde zijn.

    Kind

    Goed voor jezelf zorgen. Zorgen voor het kind in je. Het verlaten kind dat zichzelf staande heeft moeten houden. Met de middelen die het toen had. Dat boven haar/zijn macht moest grijpen.

    Veel Verlaat Verdriet-ers met wie ik heb gewerkt (bij wie ik mezelf ook ooit moest rekenen) zijn met de rug naar dat kind gaat staan. Wijzen het kind af. Het kind is verdrietig. Eenzaam. Boos. Maar we willen het niet zien. We kunnen het niet troosten. We staan er met de rug naartoe. ‘Je redt jezelf maar.’

    Stap

    Een essentiële stap in je verlate rouwproces is de realisatie dat je dit kunt veranderen. Draai je om naar dit kind. Reik uit naar dit kind. Verwelkom het. Neem het in je armen. Doe waar het zo naar verlangt. Houd het stevig vast. Zeg in volle overtuiging tegen dit kind: ‘Ik ben er voor je. Ik houd je vast. De volwassene in mij kan voor je zorgen. Zorgt voor je. Help me er aan herinneren als ik weer geen tijd voor je heb. Als ik het weer vergeet. Want mijn bedoeling is het wel te doen. Mijn bedoeling is er voor je te zijn.’

    Levensvreugde

    Dan zal het kind er ook zijn voor jou. Het zal ervoor zorgen dat jij zorgt voor het kind in je. Dit kind in je is jouw oorspronkelijke levensvreugde. Het zal er zijn voor jou. Als jij trouw bent aan jezelf. Als jij trouw bent aan het kind in jou. Dat is voor Verlaat Verdriet-ers een essentiële weg naar heling.

    De weg van liefde

    Gun het kind in je de tijd, de aandacht, de rust en de liefde om het in je leven te verwelkomen.
    De weg van liefde ligt voor je open.

    Meer