• | | |

    Tatjana Almuli in Volkskrant Magazine

    De plek waar mijn moeder ooit gelukkig was

    Als haar moeder vertelde over Martha’s Vineyard, het hippie-eiland voor de Amerikaanse oostkust waar ze twaalf jaar heeft gewoond, hing Tatjana Almuli aan haar lippen. Sinds haar moeder is overleden wil Almuli, journalist en schrijver, met eigen ogen zien wat het eiland zo uniek maakte – en haar moeder zo gelukkig.

    …. ‘ In 2020 schreef ik het boek Ik zal je nooit meer (Almuli was 16 jaar toen ze haar moeder verloor), over het uitgestelde rouwproces na het overlijden van mijn moeder. Ik dook in haar geschiedenis en steeds weer kwam ik terug bij Martha’s Vineyard…….’

    ….. Ik wilde ervaren wat dit eiland zo uniek maakt. Wilde weten of er nog altijd zo’n gemeenschapszin heerst. En of ik door mijn reis naar het eiland mijn moeder op een andere manier zou kunnen leren kennen. Omdat ze al zo vroeg uit mijn leven wegviel, heb ik haar nooit als volledig mens leren kennen. Ze was gewoon mijn moeder. Op het eiland wilde ik ontdekken wie ze daarvoor was…..

    Lees het artikel in Volkskrant Magazine van zaterdag 19 augustus 2023.

  • | | |

    Casa Bicaudata heet nu Bodoni

     

    Ken je dat? Dat bijzondere van lezen? Je leest iets, en onverwacht verschuift er iets in je. Iets waarvan je je niet echt bewust was. Maar wat al wel een tijdje suddert. Je voelt dat er wat is. Maar wat? Iets vraagt om aandacht. Maar wat? Er wil iets uit me. Maar wat? Mij overkwam dat bij het lezen van het boek Boekhandel in de bergen. Ik las over een vrouw. In Italië. Alba Donati. Een vrouw die haar belangrijke baan bij een uitgeverij in Florence op heeft gegeven om terug te keren naar haar geboortedorp. En daar een boekwinkel te beginnen. ‘Boekhandel? In een dorp met 180 inwoners? Wat bezielt je?‘ wat de opmerking die ze het meest te horen kreeg. Ze volgde haar hart. Begon haar boekhandel. Schreef een boek over haar boekhandel. Met succes. Met groot, internationaal succes.

    Al lezend in het boek werd ik geraakt door de simpelheid van haar verhaal. De directheid waarmee ze haar verlangen omschrijft. Door de doortastendheid van haar hart. Haar veerkracht toen haar winkel al in het eerste jaar in vlammen opging. Ze onmiddellijk besloot om door te gaan. Haar winkel met crowd-funding weer opbouwde.

    Mijn gedachten gaan al lezend naar mijn plek in Italië. Het huis dat ik vorig jaar kocht. Dat ik de naam gaf Casa Bicaudata. ‘Schrijfhuis van Titia’ wordt het al genoemd. De naam Bicaudata is te vreemd realiseerde ik me. Te moeilijk in het gehoor liggend om te onthouden. Op een andere plek kwam ik de naam Bodoni tegen. Bodoni is een beroemd lettertype, ontworpen door de Italiaan Giambattista Bodoni. Ineens viel het op z’n plek. ‘Het schrijfhuis van Titia’ heet vanaf nu Bodoni. Makkelijk uit te spreken. Makkelijk te onthouden. Bodoni. Schrijfhuis. Op het pleintje van CodiponteCastello.

    Schrijven en verblijven

    Schrijven en verblijven kun je als Verlaat Verdriet-er met de schrijf-retraite De weg van liefde. Bodoni staat nog een ingrijpende restauratie te wachten. We schrijven en verblijven ook dit jaar in Villa le Muse. De plek die Maartje Schönefeld en Davide Donati voor ons beschikbaar hebben. Waar alle tijd, rust en aandacht is om op verhaal te komen. Je met alle liefde wordt verzorgd. Waar Davide zijn overheerlijke Italiaanse maaltijden voor ons bereidt. De weg van liefde vindt dit jaar plaats van zaterdag 7 oktober – vrijdag 13 oktober. Eventueel langer verblijf voorafgaand aan, of na afloop van, De weg van liefde,  kun je vooraf regelen met Maartje.

    De weg van liefde

    Lees meer over De weg van liefde oktober 2023.

    Lezen

    Boekhandel in de bergen

    Kopen

    Boekhandel in de bergen 

  • | | | |

    Nieuwe biografie-pagina Over Titia Liese

    Leven

    Mijn leven is begonnen als een heel gewoon kinderleven. Gewenst kind, van liefdevolle ouders. Een heel gewoon kinderleven. Tot mijn moeder ziek werd. En twee jaar later overleed. Niets in huis veranderde. Geen stoel was verzet. Geen tafel. Niet één schilderij hing anders. Maar mijn moeder was er niet meer. Ik was 8 jaar.

    Van leven naar overleven

    Vanaf het moment waarop mijn moeder overleed – of eigenlijk vanaf de tijd dat mijn moeder ziek werd – veranderde mijn leven van leven naar overleven. Ogenschijnlijk ging mijn leven gewoon door. ‘Titia heeft haar eigen leven‘ schreef mijn vader toen ik 10 jaar was. Hij had gelijk. Maar de omvang van zijn gelijk kon hij in de verste verte niet bevroeden.

    De volgende vijfendertig jaar stond mijn leven in het teken van overleven. Van mezelf uit alle macht staande te houden. ‘Vanaf mijn 8e jaar heb ik emotioneel voor mezelf gezorgd‘, durfde ik nog niet eens zo heel erg lang geleden voor het eerst uit te spreken.

    Zo (over)leefde ik mijn leven. Ten koste van fysieke pijnen. Van altijd moe zijn. Lange periodes van (rand)depressiviteit. Overmatig alcoholgebruik. Suïcide-gedachten. Van angst. Onzekerheid. Van twijfel. Aan alles. Maar nog het meest aan mezelf. Aan mijn recht op bestaan. Geen doel in mijn leven waarmee ik me kon verbinden. Ik deed maar wat. Maar: mijn buitenkant ging door. Ogenschijnlijk functioneerde ik wel.

    ……………………………………………..

    Lees de nieuwe pagina in z’n geheel

    Over Titia Liese 

     

  • | | | |

    Insieme: De weg van liefde 2023

    Insieme. Ik zag het bijzondere gebaar met de vingers en vroeg Maartje: wat betekent dat gebaar eigenlijk? ‘Insieme’ antwoordde ze. ‘Samen.’
    Samen. Insieme. Dat zijn ook de eerste woorden die bij me opkwamen toen we samen de eerste stappen zetten naar samenwerken.

    De weg van liefde

    De weg naar liefde ontstond. De (schrijf)retraite waarin je alle tijd en ruimte krijgt om aan jouw Verlaat Verdriet-thema’s te werken. Op de plek die Maartje en Davide met zoveel doorzettingsvermogen, en zoveel liefde, hebben getransformeerd tot wat het nu is. Een oase van rust die alle tijd en ruimte biedt om aan jouw thema’s te werken. Jouw thema’s nog eens onder ogen te zien. Te onderzoeken. Of te verdiepen. Of je te richten op de toekomst. Wat is afgerond. Wat heeft nog aandacht nodig. Hoe doe je dat. En hoe wil je verder. Alle tijd en ruimte omdat we deze dagen goed voor je zorgen. Ikzelf (Titia) met mijn ruime kennis van Verlaat Verdriet-thema’s die jou de mogelijkheid biedt om te werken aan wat echt belangrijk is voor jou. Wat nu jouw aandacht en liefde kan gebruiken. Insieme. Samen. Samen met Maartje en Davide in hun verblijf. Waar je kunt genieten van de liefdevolle gastvrijheid die in alles zichtbaar en voelbaar is. De betrokkenheid van Maartje. De overheerlijke maaltijden die Davide voor ons bereidt.

    Codiponte

    In Codiponte. Een klein – in de kern – middeleeuws dorpje. In de Lunigiana. Aan de voet van de majestueuze Apuaanse Alpen en het Apennijnse gebergte. Op een (flinke) steenworp afstand van de Golfo dei Poeti. Een nog onontdekt deel van de Toscane. Groen. Niet toeristisch. Waar rust en stilte nog heel gewoon zijn. Waar de tijd een beetje stilstaat.

    Kennismaken

    Mogelijk ben je nieuwsgierig geworden. Vind je het leuk kennis te maken met deze mooie streek. En vooral: met Maartje en Davide. Op hun plek: de Concia.
    Dat kan. Neem even de tijd, kijk naar Droomhuis gezocht en je komt het allemaal tegen. De Lunigiana. De Golfo dei Poeti. La Concia. De kookkunst van Davide. En natuurlijk ook: Maartje en Davide zelf.
    Droomhuis gezocht 

    Meer

    Lees meer over De weg van liefde
    Maak kennis met de B & B van Maartje en Davide La Concia