• | | | |

    Irene Terpstra: Groei in bewustzijn, wie ben ik en wie ben jij?

    Irene Terpstra

    Afgelopen najaar deed Irene Terpstra een workshop Dubbel Ouderverlies bij Albertine Richaerts en mij. Irene was een jaar toen ze haar moeder verloor, en zes jaar toen ze ook haar vader verloor. ‘Mijn boek is bijna af.’ vertelde ze tijdens de workshop. ‘Ik laat het je weten als het boek beschikbaar is.’ Het boek is er. Ik geef haar boek ‘Groei in bewustzijn‘ graag aan je door.

    Groei in bewustzijn – Wie ben ik en wie ben jij?

    Ben jij op jonge leeftijd één of beide ouders verloren? Of voel jij je soms vervreemd van wie je werkelijk bent? Dan is het boek “Groei in bewustzijn – Wie ben ik en wie ben jij?” geschreven voor jou. Veel mensen die in hun (vroege)jeugd wees zijn geworden belanden vroeg of laat in een identiteitscrisis. Ze passen zich aan, overleven, en vergeten gaandeweg wie ze in de kern zijn.  Zonder stevig fundament is het lastig bouwen aan een stabiel leven. Vroeg of laat begin je te wankelen en vraagt iets diep van binnen: Wie ben ik eigenlijk?

    Als jong kind je beide ouders verliezen

    De auteur van dit boek weet uit eigen ervaring wat het betekent om als jong kind je ouders te verliezen. Wat dat met je doet is met geen pen te beschrijven, maar in dit boek probeert zij het toch. Het gaat over jezelf verliezen en weer terugvinden. Over hoe je leert acteren in het leven, terwijl je diep van binnen eigenlijk gewoon jezelf wil zijn. Haar moeder overleed toen ze net één jaar oud was, haar vader toen ze amper zes was. Al vroeg verdween het kind dat ze eigenlijk was naar de achtergrond. Ze leerde overleven, zich aanpassen, gevoelens weg te stoppen. En wie niet leeft vanuit haar ware kern, raakt zichzelf kwijt.

    Persoonlijke reis

    In Groei in bewustzijn neemt zij je mee op een persoonlijke reis die raakt aan een universeel verlangen: leven vanuit wie je werkelijk bent. Het boek biedt herkenning, inzichten en hoop. Het laat zien hoe je het contact met jezelf kunt herstellen, en hoe je de fundamentele kern in jezelf weer zichtbaar kunt maken, zelfs als alles om je heen is weggevallen.

    Voor wie is dit boek?

    Dit boek is geschreven voor iedereen die zichzelf beter wil leren kennen of een ander in nood wil bijstaan. Maar het is in het bijzonder waardevol als je:

    • op jonge leeftijd één of beide ouders bent verloren;
    • worstelt met een identiteitsvraag of zelfbeeld;
    • kampt met ingrijpende levenservaringen of trauma;
    • verlangt naar heling, verdieping en echte verbinding met jezelf;
    • hulpverlener bent.

    “Elke keer dat jij geraakt wordt door iets wat echt is, ontsteek je het licht in jezelf. Je herinnert je weer wie je bent.”

    Boek bestellen

    Groei in bewustzijn

  • | |

    Rebecca Mandeville: Het zwarte schaap van de familie

    Hoewel Het zwarte schaap niet specifiek gaat over jong ouderverlies door de dood resoneerde het boek wel op mijn ervaring na de dood van mijn moeder. Een van de vele thema´s die ik heb doorgewerkt in mijn eigen verlate rouwproces ging deels over thema’s uit Het zwarte schaap. Ik ben geboren als een heel gewenst kind. Mijn moeder overleed op mijn achtste. Met haar dood verloor ik een belangrijk deel van mijn natuurlijke bescherming. Mijn vader hield van mij. Ook voor hem was ik een zeer gewenst kind. Een paar jaar na het overlijden van mijn moeder hertrouwde mijn vader. Als gevolg van die situatie veranderde ik van een gewenst kind in een niet gewenst kind. In mijn eigen proces kon ik voor het eerst doorvoelen: dat is toch voor geen kind te hebben?

    Je zult begrijpen, mogelijk uit je eigen ervaring, dat ik vergelijkbare situaties heel wat keren heb gehoord en de gevolgen daarvan heel wat keren heb gezien. Nogmaals: Het zwarte schaap gaat niet specifiek over Verlaat Verdriet-thema’s. Maar als ook jij de situatie hebt meegemaakt van een afwijzende stiefouder dan kan het lezen van dit toegankelijk geschreven boek van bescheiden omvang je nieuwe inzichten brengen.

    Het zwarte schaap van de familie

    In ‘Het zwarte schaap van de familie’ gaat Rebecca Mandeville diep in op het fenomeen waarbij één familielid onbewust de schuld en negatieve projecties van de hele familie draagt. Als dit je overkomt, heb je er vaak je hele leven last van en kun je spreken van psychisch en emotioneel misbruik. De gevolgen kunnen groot zijn: veel slachtoffers van deze zwarteschaapdynamiek lijden aan complexe PTSS.

    Vaak ligt aan deze dynamiek intergenerationeel trauma ten grondslag, dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het is ontzettend moeilijk om je hier aan te ontworstelen, maar Rebecca Mandeville laat zien dat het kan. Op basis van eigen onderzoek en de kennis die zij heeft vergaard bij het helpen van de cliënten in haar psychotherapiepraktijk, biedt ze handvatten om het patroon van afwijzing, schuld en toxische schaamte te doorbreken. Ook de praktische hulpmiddelen en een uitgebreide zelftest helpen om herstel van dit emotionele trauma te bevorderen.

    Bestellen

    Het zwarte schaap van de familie 

  • | |

    Regine Dugardyn: Mijn bange ik

    Regine Dugardyn – Mijn bange ik

    Hardop denken over angst en ander psychisch ongemak

    Angstklachten

    Bijna dertig procent van de bevolking lijdt volgens het Trimbos-instituut vroeg of laat aan ernstige angstklachten. Regine Dugardyn is een van hen. Sinds haar jeugd kent ze periodes van hevige angst. Regine hoort bij de groep die regelmatig kopje-onder gaat, maar ook weer komt bovendrijven. De afgelopen decennia voelde zij zich – samen met haar lotgenoten – vaak onderwerp van debat.

    Professionals

    Al twintig jaar doen psychiaters, psychotherapeuten en filosofen in de media ferme uitspraken over psychische stoornissen. Volgens psychiater Damiaan Denys kunnen mensen geen onderscheid meer maken tussen gewone angst enerzijds en een ziekelijke angststoornis anderzijds. En in haar bestseller De depressie-epidemie noemt filosoof Trudy Dehue antidepressiva prestatiepillen, alsof mensen doping slikken.

    In Mijn bange ik laat Regine zien wat die kritiek doet met haar, als patiënt en als filosoof. Ze vraagt zich af wanneer menselijk lijden nog bij het leven hoort en wanneer niet. Is een diagnose uit de DSM zo onzinnig als sommige critici beweren? Slikken we en masse antidepressiva omdat we geen tegenslag meer zouden verdragen? En gaan we inderdaad in therapie in de overtuiging dat het leven maakbaar is?

    Regine Dugardyn

    Regine Dugardyn (1960) studeerde filosofie aan de Universiteit Utrecht. Ze werkte achtereenvolgens als journalist, redacteur en uitgever. Sinds 2016 heeft ze haar eigen bedrijf, Socrates & co, een agentschap voor filosofie en ideeën. Eerder publiceerde ze Waarom ik van Simone de Beauvoir houd (2020).

    In haar boek Mijn bange ik zoekt filosofe Regine Dugardyn vanuit haar eigen ervaring antwoorden op vragen als

    • Waarom ben ik altijd zo bang?
    • Waarom ben ik altijd zo bang geweest?
    • Welke therapieën hebben mij geholpen?
    • Wat doen anti-depressiva met mij?
    • Waarom val ik zo vaak terug?
    • Waarom ben ik zo vaak teruggevallen?
    • Helpen therapieën eigenlijk?
    • Hoe denken therapeuten zelf over therapieën?
    • Hoe denken therapeuten over de visie van anderen op therapieën

    Bestellen

    Mijn bange ik

  • | | |

    Marc de Hond: Licht in de tunnel

    Drie jaar is Marc de Hond als hij zijn moeder Yasmin verliest aan de gevolgen van borstkanker. Als hij zelf te horen krijgt dat de kanker die hem in 2018 getroffen heeft ongeneeslijk is, hebben zijn kinderen dezelfde leeftijd als hij en zijn jongere broertje toen hun moeder ziek werd. Aan zijn kinderen wil hij de boodschap meegeven dat je ook een gelukkig leven kunt hebben als je jong je moeder of je vader bent verloren. Hij besluit zijn kinderen herinneringen mee te geven aan de vader die ze maar zo kort hebben gekend. De vader die ziek was. En steeds zieker werd. Maar ook de vader die heeft geleefd. Die veel – en ingrijpende – tegenslagen in zijn relatief korte leven heeft gekend. De vader die ook uit zijn – joodse – familiegeschiedenis heeft geleerd dat je als mens niet aan tegenslagen ten onder hoeft te gaan. Dat je strijdbaar kunt zijn. Dat je uit elke tegenslag kunt leren. ‘Elk foordeel hep se nadeel’ leerde hij van voetballer Johan Cruijff, die op jonge leeftijd zijn vader verloor.

    Licht in de tunnel

    Licht in de tunnel is het dagboek van Marc de Hond uit zijn ziekteperiode dat hij in de eerste plaats schreef voor zijn kinderen. Hij, rolstoeler en sportman, ontmoet in 2011 sportvrouw Remona Fransen. Liefde op het eerste gezicht. Relatie op het tweede gezicht. Een leven samen. Twee kinderen. Geluk. Tot de dag waarop hij te horen krijgt dat de blaaskanker die hem getroffen heeft ongeneeslijk is.

    ‘We wachten niet tot het licht aan het einde aan de tunnel, maar we hangen zelf de lampjes op.’ Toen Marc de Hond eind 2018 hoorde dat hij ziek was, besefte hij dat er een grote kans was dat hij zijn kinderen niet groot zou zien worden. Hij besloot een dagboek te gaan bijhouden. Het werd een periode van veel slecht nieuws en donkere momenten. Maar hij en zijn gezin traden ook de moeilijke momenten met optimisme en humor tegemoet. De lampjes in de tunnel waren het bijzondere huwelijksaanzoek in Carré tijdens de eerste chemo, het afscheidsfeest voor zijn blaas die verwijderd moest worden, de pretparkbezoeken met de kinderen op goede dagen en het huwelijksfeest toen Marc en zijn vrouw Remona al wisten dat hij niet meer beter zou worden, maar dat geheim hielden voor hun gasten. Licht in de tunnel is een bijzonder boek met een unieke en inspirerende kijk op leven en dood. Naar Marcs wens verschijnt het na zijn dood. Hij overleed op 3 juni 2020.

    Boek bestellen

    Licht in de tunnel 

    Stichting Komma

    ‘We gaan naar ouders toe om hun levensverhaal op beeld vast te leggen door middel van een mooi gefilmd, uitgebreid interview. Doordat al deze herinneringen en verhalen worden vastgelegd kunnen ouders voortleven en wordt er symbolisch een komma, in plaats van een punt achter hun leven gezet.’ 

    Stichting Komma

    Lees meer over de gevolgen van jong ouderverlies

    Titia Liese: Teruggaan om verder te kunnen