• | | |

    Liefde voor De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde 2023

    Voor iets wat heel mooi en bijzonder is geweest gebruik je het liefst superlatieven om over te dragen hoe mooi en bijzonder iets is geweest. Maar als het niet als passend voelt grote woorden te gebruiken, wat doe je dan om te vertellen hoe mooi en bijzonder De weg van liefde 2023 is geweest. De rust en de stilte van Codiponte. Het verblijf in ‘het gele huis’ (Villa le Muse) en op de Concia. De liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. De heerlijke maaltijden die Davide voor ons bereidde. Het mooie weer. De avondmaaltijd op de binnenplaats van de Concia, terwijl het om ons heen langzaam donker werd. De sterrenhemel. De lichtjes in het dorp.

    Samen

    De gespreide aankomst van de deelnemers. Het gespreide vertrek. De samenwerking met schrijfcoach Els Pronk die we weer op hebben gepakt voor De weg van liefde. Albertine Richaerts (met wie ik al jaren samenwerk in de workshop Dubbel Ouderverlies) die, samen met haar man Jurjen, na afloop van De weg van liefde nog een paar dagen bij ons kwam logeren in het gele huis.

    De groep

    Maar boven alles de prachtige groep van de Weg van liefde 2023. De groep die, ondanks de gespreide aankomst en het gespreide vertrek van de deelnemers, al snel een hechte groep werd. Wat extra bijzonder is voor Verlaat Verdriet-ers die zich zo snel een buitenstaander kunnen voelen. Een niet-deelnemer. ‘Iedereen kent elkaar hier al‘. ‘Iedereen heeft het hier leuk met elkaar‘. ‘Ik hoor daar niet bij.’
    De groep die elkaar als groep zoveel te vertellen had. Die zo snel harmonie vond. Zoveel deelde. Waar alles er mocht zijn. Verdriet. Diep verdriet. Wanhoop. Gevoelens van eenzaamheid. Van de eeuwige buitenstaander zijn. Van opluchting. Vreugde. Blijdschap. Plezier. Van verbondenheid.
    Waar ontdekkingen werden gedeeld. Gevoelens. Gedachten. Waar ieder haar/zijn eigen plek kon innemen. Haar/zijn eigen weg kon bewandelen. Haar/zijn eigen Weg van liefde.

    Elfje

    De dag na afsluiting van De weg van liefde kwam een Elfje bij me op dat ik graag met je wil delen.

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten
    De weg van liefde
    Dankbaar     

    De weg van liefde 2024

    Mijn gedachten gaan uit naar een nieuwe Weg van liefde in het voorjaar van 2024. Volg mijn blogs als je meer wilt weten over deze mogelijk komende Weg van liefde voorjaar 2024.

    Lees meer

    De weg van liefde 
    Maartje Schönefeld en Davide Donati

  • | | |

    Mijn hart stroomt over van liefde

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde 2023 komt dichterbij. Volgende week zondag, 1 oktober, vertrekken we. We rijden in één dag naar Codiponte. Een lange rit. Maar gelukkig kennen we de plaats van bestemming goed. Zelfs in het donker vinden we onze weg.

    Een bijzondere start

    In de loop van de dagen voorafgaand aan de (schrijf)retraite druppelen vrienden en deelnemers aan De weg van liefde binnen. Op hun eigen tijd. Op hun eigen reis-wijze. Een vriend die alles wil weten van ons project op het pleintje van CodiponteCastello is al onderweg met camper, motor en fiets. Als wij aankomen in Codiponte zal hij al bewoner zijn van de camping in het nabijgelegen Casola.

    Twee dagen na onze aankomst arriveert Els Pronk, samen met een van de deelnemers. Els assisteert mij dit jaar bij De weg van liefde. Wat een mooie voortzetting van een samenwerking die al lang geleden is begonnen! Eén van de appartementen op de Concia is voor hen gereserveerd.
    Andere deelnemers arriveren in de loop van de week. Ieder op haar/zijn eigen tijd. Ieder op haar/zijn eigen reis-wijze. Ook voor hen zijn alvast plekken beschikbaar op de Concia en/of in Villa le Muse (‘het gele huis’).
    Wat een bijzondere start van De weg van liefde!

    De weg van liefde

    En dan een week samen werken met een mooie groep Verlaat Verdriet-ers in De weg van liefde. Ieder aan haar/zijn thema’s. Ieder op haar/zijn eigen wijze. Uitgenodigd om te helen door schrijven – en dat wat op dat moment goed is om te kunnen doen wat goed is. Wat helend is. Gedragen in de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. In Codiponte. Waar oud zeer kan helen.

    Mijn hart stroomt over van liefde

    Waar, in de week na afloop van de (schrijf)retraite, een dierbaar gezelschap samenblijft. De een wat korter. De ander wat langer. Waar Albertine, met wie ik al jaren samen de workshops Dubbel Ouderverlies geef, met haar man Jurjen een paar dagen aansluit bij het aanwezige gezelschap.

    Hans, ik zie er naar uit je mee te nemen naar het pleintje op CodiponteCastello. CASA BODINI te verkennen. Van buiten. En van binnen.
    Steef, ik zie uit naar onze reis naar De weg van liefde, en alles wat er in Codiponte op ons pad komt.
    Els, ik verheug me op jouw kennismaking met Codiponte, en zie uit naar onze samenwerking in De weg van liefde.
    Albertine en Jurjen: ik verheug me op jullie kennismaking met Codiponte. Ik weet zeker dat jullie je welkom zullen voelen.
    Maartje en Davide: ik zie uit naar De weg van liefde 2023. Insieme. Samen met jullie.

    Aan de deelnemers van De weg van liefde: hoe je ook reist: ik wens je een goede en mooie reis naar Italië, en een hartelijk welkom in Codiponte!
    Mijn hart stroomt over van liefde voor De weg van liefde 2023.

    Lees meer

  • | | |

    Nieuws van De weg van liefde 2023

    DoorTitia Liese

    Sorry – maar ben je Verlaat Verdriet-er? Aarzel je nog je aan te melden voor de (schrijf)retraite in oktober 2023 De weg van liefde in Codiponte? Dan moet ik je helaas laten weten dat deze (schrijf)retraite ruimschoots is volgeboekt.

    De weg van liefde

    Een paar weken geleden nam Els Pronk telefonisch contact met me op. ‘Ik zou je graag willen assisteren bij De weg van liefde in oktober’ laat Els me weten. Enigszins benauwd reageer ik. ‘Els, op dit moment zijn er maar drie aanmeldingen. Een beetje weinig voor een assistent.’ ‘Geeft niet’ zegt Els prompt. ‘Ik wil het toch graag doen.’ ‘Dan gaan we het doen. We zien wel wat er nog gaat gebeuren’ besluit ik op hetzelfde moment. Want het is een mooi aanbod van Els. Els heeft jaren gewerkt als schrijf-coach, onder meer met Verlaat Verdriet-ers. En ze heeft mij in het verleden meer dan eens geassisteerd bij workshops. Ze verzorgde een workshop bij symposium ZEER en bij de presentatie van mijn boek Gat in je ziel. Hoe mooi kan een aanbod zijn! Zeker als je in aanmerking neemt dat De weg van liefde 2023 inmiddels in sneltreinvaart en ruimschoots is volgeboekt.

    De weg van liefde 2024

    Vele wegen leiden naar Rome. Maar niet alleen naar Rome leiden meer wegen. Ook naar De weg van liefde in Codiponte kun je andere wegen bewandelen. In oktober zal ik samen met Maartje bekijken welke data we in 2024 kunnen plannen. Bijvoorbeeld in het voorjaar.
    Ben je Verlaat Verdriet-er, heb je recent of langer geleden een activiteit bij Titia gedaan? Overweeg je deelname aan de (schrijf)retraite De weg van liefde in 2024? Laat het me weten. Dan kunnen we – waar mogelijk – rekening houden met jouw wensen.

    Lees meer

    Lees meer over De weg van liefde

  • | |

    De harmonie van natuurlijke ordening

    DoorTitia Liese

    Mandala’s en fractalen

    Ken je het fenomeen van de fractalen? Met name van de fractalen die voorkomen in de natuur? En ken je het fenomeen van de mandala? In beide fenomenen manifesteert zich de harmonie van de natuurlijke ordening. Ze illustreren beiden de natuurlijke behoefte aan ordening – aan harmonie – die wij als mens in ons dragen. Wij. Als mens. Als onderdeel van de natuur.

    Fractalen

    Mij fascineert het fenomeen van de fractalen al sinds mijn opleiding tot leerkracht beeldende vorming. Soms lijken ze een tijdlang verdwenen te zijn uit mijn bewuste leven. Ze lijken afwezig te zijn in de manier waarop ik kijk naar bloemen. Naar planten. Naar bomen. Dan is kijken weer kijken geworden. In plaats van waarnemen. Van zien. Van voelen. Van ervaren. Maar als ik me weer bewust ben van wat deze fractalen met me doen, dan zijn ze weer helemaal aanwezig. Dan ga ik weer op zoek naar ze. En vind ik ze weer overal.

    Mandala’s

    In het begin van mijn eigen verlate rouwproces kwam ik in aanraking met het fenomeen van de mandala. De tekenlerares in mij reageerde verheugd. Wat een heerlijke manier om bezig te zijn met passer, driehoek, potlood en kleur. Ik verwelkomde ze in mijn leven. Ging ermee aan de slag in een tijd waarin mijn leven voelde als volkomen zinloos. Als stuurloos. Het werken met mandala’s bracht me vreugde. En plezier. Ze gaven me ankerpunten in een tijd dat ik die heel hard nodig had. Maar er gebeurde ook iets wat ik wel voelde, maar wat ik niet helemaal begreep. Wat wel heel veel deed met mij. Maar wat?

    Ook de mandala’s raakten bij mij wat uit beeld. Niet dat ik ze vergat, maar echt aanwezig waren ze niet meer. Andere werkvormen namen hun plaats in. En zo verloor ik ook uit het oog Verlaat Verdriet-ers te inspireren ze te maken.

     

     

     

    Heling

    Totdat ik in een van de boeken van Deb Dana over de Polyvagaal theorie in de praktijk las over de helende werking van het maken van mandala’s, en van het bewust observeren van fractalen, voor ons centrale zenuwstelsel. Toen begreep ik wat ik eerder voelde, maar niet goed begreep. Sinds ik dat las kondig ik De weg van liefde aan als ‘(schrijf)retraite’. Want in de rust en de stilte van Codiponte, en de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide, is zoveel meer helend dan schrijven alleen. Bijvoorbeeld ook in alle tijd en rust met aandacht construeren en kleuren van mandala’s. (Voor de Verlaat Verdriet-ers die zich hebben aangemeld voor De weg van liefde,en die dit lezen: ik neem teken-materialen mee naar Codiponte).