• | | |

    Joost Klein en dubbel ouderverlies

    Joost Klein

    Gisteren werd bekend gemaakt dat Joost Klein (1997) voor Nederland naar het Songfestival 2024 in Malmö zal gaan.

    Vandaag las ik in een artikel over hem dat hij op zijn 12e zijn vader verloor. En een jaar later ook zijn moeder.
    Dan kan muziek en tekst ineens een extra betekenis voor je krijgen. Ik deel graag 2 coupletten met je uit zijn lied Wachttijd.

    [Refrein]
    Als het echt te veel wordt
    Als je groen en geel wordt
    En je hebt een hoop verdriet
    Als ze op je vitten
    Als je ’t niet ziet zitten
    Of als je geen uitweg ziet
    Als het echt te veel wordt
    Als je groen en geel wordt
    En je hebt een hoop verdriet
    Als je hard moet leren
    Iets moeilijks moet studeren
    Als het allemaal niet lukt (het lukt me niet)

    [Verse 2: Joost Klein]
    Mijn vader die daar lag
    Gezien maar geen gezag
    We zien wel met de dag
    We zeggen geen gedag
    Mijn moeder die daar lag
    Ik denk vaak aan die dag
    Natuurlijk doe ik dat in mijn natuurlijke habitat
    Ik blijf maar bijvullen
    Martijn van Eijzeren
    Ik ben een film kijkende over een man van ijzeren
    IJzeren metalen, Dikke van Dale
    Ikke wil dat ook maar ik kan dat niet betalen
    Ik en al mijn tranen vullen volle zalen
    Ik heb veel verhalen, ik zit vol met vragen

    Lezen

    Horen

    Wachttijd

  • | | | |

    Verscheurdheid: blog van Bert Pekelder

    Verscheurdheid, versplintering, breekbaarheid, kwetsbaarheid

    Pas bij het lezen op jezelf. Als er teveel in je loskomt, ga dan later verder. Het verdient aanbeveling deze reis naar binnen samen te doen met een goede trauma-therapeut.

    Woorden

    Woorden kunnen een bijzondere kracht in zich hebben. Als ze op het juiste moment, op de juiste plek gebruikt worden. Dan kunnen ze haast magisch werken. Vandaag wil ik graag schrijven over woorden die bij mij op dit moment zo’n sterkte werking hebben: verscheurdheid, versplintering, breekbaarheid, kwetsbaarheid. Dat begon bij mij met een tekst uit het boek Endlich frei van Josef Giger-Butler (je vindt de tekst aan het einde van deze blog).

    Tegenstellingen

    Ik heb in mijn leven veel strijd geleverd met onoplosbare tegenstellingen. Leven betekent voor mij voortdurende dilemma’s. Strijd tussen gevoel en denken, lichaam en geest, controle en passie, verplichting en vrijheid, geborgenheid en losmaken, openheid en grenzen, hoop en wanhoop, verstarring en levendigheid, moed en angst, droom en werkelijkheid, nabijheid en afstand. Misschien bedenk je zelf vergelijkbare tegengestelde woord-paren.

    Dilemma’s

    Ik spreek hier niet over de kleine en ook grote ‘dilemma’s’ die iedereen zo nu en dan moet overwinnen. Het gaat hier om een doorgaande lijn sinds onze kindertijd. De thema’s die zich aandienen mogen in de loop van de tijd variëren, maar het gevoel van innerlijke verscheuring is altijd aanwezig. Deze innerlijke strijd kost ongelofelijk veel levensenergie en levensvreugde.

    Peter E. Levine schrijft:

    ……. Ondanks de innerlijke versplintering, die een trauma veroorzaakt……..

    Versplintering

    Versplintering is het uit elkaar vallen in veel kleine deeltjes. Het is dat gevoel van ontreddering. Het is de strijd met al deze tegenstellingen in ons. Waarom deze versplintering? Deze innerlijke verscheurdheid? Josef Gigler-Butler beschrijft hoe wij in onze kindertijd gevormd worden. Als in onze kindertijd sprake is van kwetsbaarheid, dan gaat deze kwetsbaarheid deel uitmaken van je identiteit, met alle overlevingspatronen die daaruit zijn ontstaan. Hoewel hij niet expliciet spreekt over jong ouderverlies, zal je toch veel thema’s uit verlate rouw herkennen.

    Josef Gigler-Butler: Endlich frei

    Breekbaarheid betekent:

    Gebroken

    Iets wat heel was is gebroken of verbroken. De onderlinge samenhang, het geheel, het alomvattende: het kan nooit meer worden wat het voordien was. Zoals een mooi glas heeft het scheuren gekregen die, al kit je ze nog zo zorgvuldig aan elkaar, blijvend zijn. Ze zijn een herinnering aan het voorval en laten zien dat hier een breekbaarheid zit die altijd op zal vallen. Er is iets kapot gegaan, misschien de onschuld, het schone, de harmonie, het ideaal.

    Basisvertrouwen

    Dat ook het vanzelfsprekende, het basisvertrouwen, de bassiveiligheid die er voor die tijd waren kapot zijn. Dat wat kapot is gemaakt kan je misschien overschilderen, maar je kunt het nooit meer maken zoals het was. Van een verstoorde vanzelfsprekendheid kan nooit meer een nieuwe vanzelfsprekendheid gemaakt worden. De breuk heeft aangetoond dat er nooit meer sprake kan zijn van vanzelfsprekendheid.

    Continuïteit

    Dat er een breuk ontstaat in continuïteit, in de tijd. Wat er vroeger was, is er niet meer. Er is iets nieuws het leven binnengekomen waardoor alles is veranderd.

    Kwetsbaar

    Dat het gebouw scheuren heeft, niet meer overal dicht is. Niet meer zo betrouwbaar, niet meer zo duidelijk afgescheiden van buiten. Dat buiten binnen kan dringen, vooral als je het niet verwacht. De lucht die je inademt is ruwer geworden en kouder. Alles is ongewis geworden. Afhankelijk van invloeden van buitenaf. Eerder was je in contact met jezelf, onafhankelijk en sterk. Nu ben je kwetsbaar. De wereld buiten je heeft een grotere invloed dan vroeger. Iets bedreigends heeft bezit van je genomen.

    Fundament

    Dat langzaam en onmerkbaar, stilletjes en onhoorbaar iets is veranderd. Zonder dat je het kunt begrijpen of benoemen is het leven veranderd, zijn houvast en fundament aangetast. Hoewel alles verder gaat alsof er niets is gebeurd.

    Vertrouwen

    Wie op een wankele bodem staat heeft geen werkelijke houvast, staat niet stevig en kan niet werkelijk rechtop staan. Een onstabiele bodem is een onzekere en wiebelige ondergrond waardoor je niet stevig op de grond kunt staan, niet een eigen standpunt in durft te nemen, geen weerstand durft te bieden. Een kind dat zijn omgeving ervaart als onberekenbaar en onveilig kan geen vertrouwen in het leven ontwikkelen voor zichzelf en in zichzelf. Voelt zich alleen, en op zichzelf teruggeworpen.

    Mildheid

    Als je er in slaagt, al is het maar voor een kort moment, je betrokkenheid van deze losstaande ‘dilemma’s’ af te halen en er iets meer afstand van te nemen, dan kan er iets wonderbaarlijks gebeuren. Je kan met je hart deze verscheurdheid als allesomvattende toestand van je ziel waarnemen. Daaruit kan een grote mildheid, een barmhartigheid voor jezelf ontstaan. Het is niet jouw onvermogen dat je die dingen niet samen kunt brengen. Je bent niet iemand die verzaakt. Je bent niet dom of zwak. Het heeft een oorzaak waarom je bent zoals je bent. Deze barmhartigheid naar jezelf is het begin van zelfheling. Dit proces werkt als een pendel. Je beweegt steeds heen en weer tussen grote kwetsbaarheid en diepe liefde voor jezelf. Dat is oké. Dat mag.

    Geautoriseerde vertaling: Titia Liese

    LEES MEER

  • | | |

    Mariëlle Curfs: lot en bestemming

    Lot en bestemming

    ‘Ik heb een nichtje dat jong haar beide ouders verloor’ vertelt Albertine enige tijd geleden. ‘Ze zit klemvast in haar leven. Ik zou het haar zo gunnen dat ze de workshop Dubbel Ouderverlies zou komen doen.’ Mariëlle komt (inclusief haar opvallende tattoo’s). Ziet (met haar oplettende ogen, die alles opmerken). Wint (mij, met haar bijzondere kunstenaars-energie).

    Lot

    Als meisje van bijna vier verliest Mariëlle haar moeder. Haar leven verandert in een gevangenis waarin ze zich steeds meer opgesloten voelt. Uitsluitend gezien door negatieve ogen. Gehoord door negatieve oren. Afgewezen in al haar aanwezigheid. Haar expressieve kunstenaarsziel opgesloten. Veroordeeld zonder zich nog te kunnen verdedigen. Een jeugd die je niemand gunt. Een lot dat je niemand gunt. Als Mariëlle vijfentwintig is overlijdt ook haar vader. Wat blijft er dan nog voor haar over?

    Bestemming

    Zo leeft Mariëlle haar leven, dat al zo lang niet meer voelt als haar leven. Onbegrepen. Eerst in haar thuissituatie. Vervolgens in de hulpverlening, waar haar hulpvragen niet worden herkend. Niet worden gezien als gevolgen van jong ouderverlies. Opnieuw veroordeeld zonder zich te kunnen verdedigen.
    Schilderen is haar bestemming. Haar redding. Ze schildert. Schildert. Schildert. In Nederland. Afrika. Duitsland. En nu in Spanje.

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    In 2021 doet Mariëlle mee aan de workshop Dubbel Ouderverlies. De workshop verandert haar leven. Vanaf deze workshop kan ze op een positieve manier met zichzelf aan de slag. Samen met een psychologe die haar begrijpt werkt ze keihard. Vindt, langzaam maar zeker, de uitweg uit de gevangenis waarin ze terecht is gekomen.

    Ibiza

    Van de opbrengst van een tentoonstelling schaft Mariëlle een camperbusje aan. Afgelopen winter zakt ze af naar het zuiden. Naar Spanje. Vestigt zich met haar camperbusje op Ibiza. Het eiland waar haar hart kan helen. Heelt. Waar ze schildert. Schildert. Schildert. Waar ze haar bestemming kan leven: beeldend vormgeven aan gevoelens. Aan haar gevoelens.

    Tentoonstelling

    Gisteren is daar, op Ibiza, haar solo-tentoonstelling geopend.
    Ben je op Ibiza of ga je naar Ibiza? Zoek Mariëlle op.
    Ben je niet op Ibiza, en ga je niet naar Ibiza? Ontmoet Mariëlle dan op haar site.

    Adres

    Ocean drive Ibiza
    Port Deportivo Marina
    Carrer Botafoch s/n 07800

    Lees meer

    Mariëlle Curfs https://www.marielleyogi.com/about
    Albertine Richaerts www.albertinerichaerts.nl
    Workshop Dubbel Ouderverlies

    Instemming

    Deze blog heb ik tevoren aan Mariëlle toegestuurd, en is met haar volledige instemming door mij op mijn site geplaatst.

  • | |

    Joost hakt zijn trauma’s aan gort

    Friese artiest eert zijn overleden ouders

    Een Verlaat Verdriet-er deelde twee links met mij over Joost Klein. Op mijn beurt deel ik ze graag weer met jou. Met de tip, als je gelegenheid hebt, beide links te bekijken. Ze laten zien hoe Verlaat Verdriet-ers om kunnen gaan met hun Verlaat Verdriet en hun verlate rouw. En wat er in de hulpverlening kan gebeuren met een Verlaat Verdriet-er.

    Citaat

    Altijd al schuilde er onder zijn absurdistische humor een groot verdriet, altijd al waren de knipogen naar internetcultuur zijn manier om een superzware jeugd een plekje te geven. Maar zoals hij zelf op het podium zegt: ‘Pas de afgelopen twee jaar heb ik de weg naar zelfontwikkeling echt ingezet.’

    Want het ging niet goed met Joost, hij had een keiharde psychose, werd bij de GGZ van het kastje naar de muur gestuurd, om uiteindelijk in traumacentra geholpen te worden. Hij zingt het in het verwarrende Tiktok-fähige nieuwe ‘Wachtmuziek’: zelf staat–ie keihard mee te hakken op het happy hardcore-liedje over de verdrietigmakend lange wachtlijsten voor de GGZ. ‘Als het echt teveel wordt, als je groen en geel wordt, en je hebt een hoop verdriet…’, zingt een versneld kinderstemmetje over een vrolijke gabberbeat. Even later volgt een mal Doe Maar-liedje over ‘PTSD’. Het is tegelijkertijd vrolijk en diepverdrietig, en je zíét gewoon dat Joost live op het podium die shit nog staat te verwerken.

    Tijdens het 80s synthpop-liedje ‘Papa en Mama’ breekt hij echt, en lukt het hem niet meer om mee te zingen. Al tien jaar geleden is het dat zijn beide ouders overleden. Op het scherm komen foto’s van een piepjonge Joost Klein met zijn ouders voorbij. ‘Ik wist gewoon dat ik ging huilen. Elke repetitie moest ik huilen. Ik kwam de afgelopen twee jaar mijn kamer niet uit. Ik was het leven zat.’

    Links

    PP22: Joost hakt zijn trauma’s aan gort – 3voor12 (vpro.nl)

    https://lc.nl/cultuur/Hoe-YouTube-ster-EenhoornJoost-zijn-talenten-blijft-uitbreiden-22810182.html