• | | | |

    Kijken en voegen, kijken en voegen als een kameleon

    Interview met Titia Liese compleet beschikbaar

    Voor ik voor komende week mijn werkplek verleg van Nunspeet naar Terschelling wil ik iets doen wat ik al van plan was. Namelijk het interview uit het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek van Joyce de Schepper met mij (Titia Liese) on line in z’n geheel beschikbaar maken. Een kwestie van zoeken in Documenten. Zoeken in mijn website. Om vervolgens tot de ontdekking te komen dat het interview in z’n geheel allang online beschikbaar is. Vergeten. Compleet vergeten. Dus is het een kwestie geworden van je erop attent te maken dat het interview online beschikbaar is. Mogelijk wist je dat al. Dan vertel ik je nu niets nieuws. Mogelijk wist je het niet. Dan kun je nu het interview niet alleen op papier in het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek lezen, maar ook online. Ik nodig je in dat geval graag uit dat te doen. Of mogelijk heb je het interview in het verleden gelezen. En wil je de kennismaking nog eens vernieuwen. Ook in dat geval nodig ik je graag uit het te lezen.

    Citaat uit het interview

    Als een kameleon

    Mensen van de meest uiteenlopende leeftijden komen naar de workshops. Van begin twintig tot ver in de zeventig. Maar de meeste mensen komen bij me als ze tussen de 35 en 55 jaar zijn. Wat blijkt is dat ze hun leven lang getraind zijn in kijken en voegen als een kameleon. Regelmatig geef ik workshops voor mensen met verlaat verdriet. Een van de dingen die bij verlaat verdriet een rol spelen is het slecht om kunnen gaan met grenzen. En dus amper weten wat de normale gang van zaken is. Je bent gewend om je aan te passen aan omstandigheden die niet goed voor je zijn. Dat is een tweede natuur geworden. Kijken en voegen, kijken en voegen als een kameleon in combinatie met het gevoel dat je steeds denkt dat het aan jou ligt; ìk ben niet goed bij mijn hoofd. En dan is de verwarring compleet als je iets zegt, want daarmee word je nog niet gehoord. Mensen denderen daar zomaar overheen en ook dat laat je dan weer zelf gebeuren. Ik laat zien dat je inzicht en regie kunt krijgen, dat het de moeite waard is om een stap te zetten en het proces aan te gaan.’

    Werkplek op Terschelling

    Met ingang van morgen – zondag 20 augustus 2023 – bevindt mijn werkplek zich – inclusief mijzelf – op Terschelling, tot en met zondag 27 augustus 2023. Daarna voorzie ik je met plezier weer van blogs en andere informatie.

    Interview van Joyce de Schepper met Titia Liese

    Interview met Titia Liese 

    Wie is Titia Liese

    Wie is Titia Liese

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek

  • | | | |

    Adriaan van Dis in Volkskrant Magazine

    De puzzel Van Dis is nog lang niet af

    Het was niet de bedoeling een ontroerend boek te schrijven over het zielige jongetje dat hij was. Toch is de jeugd van Adriaan van Dis nog in alles aanwezig – in zijn nieuwste roman én in zijn dagelijkse gedisciplineerde leven. De puzzel Van Dis is nog lang niet af.
    Adriaan van Dis (1946) was 10 jaar toen hij zijn vader verloor.

    Ik wil niet zielig gevonden worden

    ….‘Ja, ik ben een vrouwelijke man. Ik had ook een vrouwelijk vocabulaire door al die vrouwen om mij heen. Ik zei ‘ceintuur’. Pas later hoorde ik dat je ‘riem’ moest zeggen. En ik zei ‘blouse’, terwijl het bij een man overhemd heet. Al die rare mannenwoorden kende ik niet, want de man in huis vertrok toen ik 10 jaar was, door dood te gaan. Dus die vrouwenblik en al die andere vrouwendingen nam ik over…..’ 

    ‘Ik vind het lastig om te leven. Een van de leuke dingen van mijn bezoek aan middelbare scholen is dat ik de jonge mensen vertel: jongens het leven is niet leuk. Maar er is iets aan te doen: harnas je. Lees boeken, dan begrijp je jezelf en andere mensen iets beter. Mijn boeken zijn mijn vrienden.
    Harnas je, is dat wel een goed advies?
    …….’Ja! Je moet je harnassen. Het leven is niet prettig. Mensen zijn niet aardig. Het is erg lastig om te leven. Je mag het vizier in je harnas wel openhouden, maar je moet je niet laten beschadigen en overdonderen.’ 

    Interview in Volkskrant Magazine

    Interview van Nathalie Huigsloot met Adriaan van Dis in Volkskrant Magazine van zaterdag 19 augustus 2023.

    Boek bestellen

    Naar zachtheid en een warm omhelzen 

  • | | |

    Tatjana Almuli in Volkskrant Magazine

    De plek waar mijn moeder ooit gelukkig was

    Als haar moeder vertelde over Martha’s Vineyard, het hippie-eiland voor de Amerikaanse oostkust waar ze twaalf jaar heeft gewoond, hing Tatjana Almuli aan haar lippen. Sinds haar moeder is overleden wil Almuli, journalist en schrijver, met eigen ogen zien wat het eiland zo uniek maakte – en haar moeder zo gelukkig.

    …. ‘ In 2020 schreef ik het boek Ik zal je nooit meer (Almuli was 16 jaar toen ze haar moeder verloor), over het uitgestelde rouwproces na het overlijden van mijn moeder. Ik dook in haar geschiedenis en steeds weer kwam ik terug bij Martha’s Vineyard…….’

    ….. Ik wilde ervaren wat dit eiland zo uniek maakt. Wilde weten of er nog altijd zo’n gemeenschapszin heerst. En of ik door mijn reis naar het eiland mijn moeder op een andere manier zou kunnen leren kennen. Omdat ze al zo vroeg uit mijn leven wegviel, heb ik haar nooit als volledig mens leren kennen. Ze was gewoon mijn moeder. Op het eiland wilde ik ontdekken wie ze daarvoor was…..

    Lees het artikel in Volkskrant Magazine van zaterdag 19 augustus 2023.

  • | | |

    Merel Pauw: interview in Volkskrant Magazine

    In Volkskrant Magazine van 8 augustus 2023 een interview met rapper en theatermaker Merel Pauw. Merel Pauw (1995) verloor op haar 18e haar moeder.

    Citaat uit Volkskrant Magazine

    …….. ‘Haar nieuwe single Fantastisch is een bitterzoete schets van de rouw om haar moeder. ‘Ik zou graag willen weten wat ze van mijn muziek vindt. En met haar willen praten over feminisme.’ zegt ze. ‘Mijn moeder overleed toen ik 18 was. Ze is drie jaar ziek geweest. Ik wilde na haar dood zo graag verder leven. Maar ik heb mijn gevoelens weggeduwd. In Fantastisch wilde ik dat mechanische beschrijven. Het gevoel van: hoezo zou ik eraan denken. Het gaat toch supergoed met mij? Ik ben soms bang haar te vergeten, ik heb daar nachtmerries over. Toen ze tien jaar dood was, heb ik een diner georganiseerd. Tegen al mijn vrienden zei ik: ik wil het die avond over mijn moeder hebben. Het was eng om dat te vragen. Maar het werd een van de mooiste avonden van mijn leven.’…….

    ‘…. Soms denk ik dat ik door het ziekteproces van mijn moeder te weinig ruimte heb gehad om als puber te oefenen met seks. En er achter te komen wat ik uit wil stralen naar anderen.’…..

    Merel Pauw op YouTube