• | |

    16 x ver(t)rouwen: uitnodiging voor de foto-expositie

     

     

     

     

     

    16 x ver(t)rouwen

    ‘Rosa, je bent fotograaf van je vak. Wat let je als fotograaf een mooie vorm te vinden om je vader te eren.’ Het idee komt op tijdens de jaartraining De kunst van het verbinden, waar Rosa deel aan neemt. Ze kijkt me verrast, maar ook wat twijfelend aan. ‘Dat lijkt me mooi. Maar: HOE?’

    Foto’s

    Langzaam rijpt een idee in haar. Rosa verloor op haar zestiende haar vader. Plotseling. Onvoorzien. ‘Ik ga op zoek naar dochters van zestien. En naar vaders van dochters van zestien. Ik wil ze zien. Wat doen dochters van zestien met hun vader. Wat doen vaders van dochters van zestien met hun dochter. Hoe gaan ze met elkaar om. Wat doen ze. Hoe kijken ze naar elkaar. Hoe zien ze elkaar. Ik wil erbij zijn. Wil ze zien. Fotograferen. Die dingen die ik vanaf mijn zestiende nooit meer met mijn vader heb kunnen doen. Die ik nooit meer heb kunnen ervaren. Die ik mis ben gelopen. Gemist heb. Nog altijd mis.

    Zo is de expositie van Rosa ontstaan. ’16 x ver(t)rouwen’, in het Museum of Humanity in Zaandam.

    Samenkomen

    ‘Ik wil je zo graag deze tentoonstelling laten zien. Want zonder jou zou hij er nooit zijn geweest.’ ‘Ik kom’ zeg ik op mijn beurt tegen Rosa. ‘Op donderdag 23 december 2021 kom ik naar Zaandam. Naar de tentoonstelling. Tussen 11 uur en 13 uur in het museum.’

    Uitnodiging

    Graag nodigen Rosa en ik ook andere Verlaat Verdriet-ers – en niet-Verlaat Verdriet-ers – uit om naar deze rondleiding te komen. Waarin Rosa vertelt over het ontstaan van haar expositie. En ook mij uitnodigt om iets uit te leggen over de gevolgen van jong ouderverlies, voor wie daarover meer wil weten.

    Museum of Humanity

    Museum of Humanity
    Ketelhuis 10
    1505 RD  Zaandam

    Datum

    Donderdag 23 december 2021

    Tijd

    Tussen 11 en 13 uur in het Museum of Humanity

    Kosten

    Bij je bezoek word je verzocht een donatie te doen aan het museum. Richtprijs: € 7,50 pp.

    Aanmelden

    Tijdens de tentoonstelling houden we ons aan de Covid-maatregelen. Tip: kijk op de site van het museum https://www.museumofhumanity.nl/bezoek

    Het is prettig voor ons om te weten op hoeveel aanwezigen we ongeveer kunnen rekenen. Daarom is het fijn als je je tevoren aanmeldt bij Titia  titia@verlaatverdriet.nu Een spontaan, onaangekondigd bezoek kan ook wat ons betreft.

    Contact

    In verband met Rosa’s vakantie vragen we je voor informatie contact op te nemen met Titia Liese titia@verlaatverdriet.nu

  • | | |

    Al werkend doe je verrassende ontdekkingen

    Vijftien jaar geleden besloot ik: ‘ik stop met informatie zoeken over jong ouderverlies in de literatuur’. Tot die tijd las ik, maar vond nooit wat ik nodig had. ‘Ik stop er over te lezen. De informatie die ik nodig heb voor mijn Verlaat Verdriet-werk moet ik daar zoeken waar die informatie beschikbaar is. Bij mijzelf. Bij mijn mede-verlaat Verdriet-ers’.

    Onderzoek

    Ik onderzocht mijn eigen verhaal. Mijn eigen ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Ik luisterde naar de verhalen van de Verlaat Verdriet-ers met wie ik al lang werk. Naar hun ervaringen. Onderzocht hun ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Zo kreeg in de loop van vele jaren mijn visie op de impact van jong ouderverlies op de langere termijn vorm.

    Titia, wacht even

    Het is vrijdagmiddag, nu enige maanden geleden. We zijn aan het werk in de basisworkshop Verlaat Verdriet. ‘Titia, wacht even’ roep een van de deelnemers plotseling. Ik deel, als gewoonlijk tijdens de basisworkshop, de theorie over Verlaat Verdriet die ik heb ontwikkeld. We zijn al even op weg. ‘Wat jij nu zegt is precies wat Deb Dana schrijft in haar praktijkboeken over de polyvagaal-theorie en de werking van de nervus vagus.

    Jong ouderverlies

    Ik ben verrast. Ga na de workshop meteen op zoek naar de genoemde boeken. Bestel ze. Begin met lezen. En ja: het klopt. Het klopt precies op wat ik heb ontdekt. Op mijn bevindingen. Op wat ik al jaren zeg over de impact van jong ouderverlies. En ik ben verrast hoe bevindingen die ik nu lees al jaren geïntegreerd zijn in mijn Verlaat Verdriet-werk. In de Verlaat Verdriet-workshops die ik geef, in De kunst van het verbinden (momenteel niet beschikbaar). In schrijf-retreat De weg van liefde, in BeeldTaal. En in Rouw kent geen tijd.

    Informatie

    Ben je benieuwd naar Deb Dana over de polyvagaaltheorie en de werking van de nervus vagus? Deb Dana.
    Ben je benieuwd naar mijn visie op de impact van het onomkeerbare verlies van je ouder(s) in je jeugd? Rouw kent geen tijd.

  • | |

    Wij zijn degenen die weten wat jong ouderverlies betekent

    ‘De dood van mijn moeder toen ik zeven jaar was heb ik allang verwerkt’ schreef een Verlaat Verdriet-er me jaren geleden. ‘Maar mijn lijf doet nog steeds iets anders.’
    Ik herkende wat deze Verlaat Verdriet-er schreef. Kon me er helemaal in vinden.

    Levenslange kwetsbaarheid

    Afgelopen week schreef ik twee blogs over de levenslange kwetsbaarheid van Verlaat Verdriet-ers. Levenslang gevoelig voor stress  en Niet omdat ik zielig gevonden wil worden 
    Zelf werd ik namelijk ook weer geconfronteerd met deze kwetsbaarheid. Het leek me eerlijk daarover te delen. Niet te doen alsof ik ‘het allemaal achter me heb gelaten’. Alsof die kwetsbaarheid niet (meer) over mij zou gaan.

    Wat een mooie, hartelijke, lieve, ondersteunende reacties heb ik gekregen op deze blogs. Uit de grond van mijn hart dank ik jullie allemaal. De warmte van jullie reacties neem ik graag mee naar De weg van liefde: de schrijf-retreat voor Verlaat Verdriet-ers in Italië van 23-29 oktober a.s.

    Maar…….

    Nu de andere kant van het verhaal. Het ‘zakelijker’ verhaal. Hoe hartverwarmend de reacties ook waren: ik schreef deze blogs eigenlijk in de eerste plaats om – weer eens – de levenslange impact van het vroege verlies van je ouder(s) naar buiten te brengen. De impact en de gevolgen die jong ouderverlies door de dood op de langere termijn kunnen hebben. Hoe zeer die impact veel Verlaat Verdriet-ers levenslang kwetsbaar kan maken voor stress.

    Tijd

    Tijd om ons te realiseren dat de onbekendheid met de gevolgen van jong ouderverlies door de dood voor een groot deel aan onszelf ligt. Om ons te realiseren dat door deze onbekendheid nog steeds veel te veel Verlaat Verdriet-ers (en daar hoor je mogelijk zelf bij!) in de kou staan. Omdat adequate hulp te vaak niet voorhanden is.

    Het is tijd om op te staan. Voor onszelf te gaan staan. Wij zijn degenen die weten wat jong ouderverlies betekent. Wij zijn degenen die weten wat het betekent om in je jeugd je ouder(s) te verliezen. En wat dat kan betekenen als je volwassen bent geworden.
    Laten we het hebben over de gevolgen op de langere termijn. In plaats van ons steeds weer voor te laten houden hoe het voorkomen had kunnen worden. Of: hoe je er zo snel mogelijk vanaf kan komen.

    Luister naar ons!
    Leer van ons!

  • | |

    Hoofd- en bijzaken van elkaar onderscheiden

    Een paar weken geleden zat ik op m’n fiets, richting West Terschelling. Het stormde een beetje. Ook in mijn hoofd. Om 11 uur een afspraak met de notaris. Een nieuwe complicatie in de nalatenschap van mijn overleden partner. Het zoveelste obstakel dat het nog weer ingewikkelder lijkt te maken.

    Hoofd- en bijzaken

    Wat doet de notaris eigenlijk voor me? Al fietsend bedenk ik wat ze vooral voor me moet doen. Ze laat me vertellen welke problemen ik tegenkom. Scheidt hoofd- en bijzaken van elkaar. Maakt wat er is eenvoudiger. Simpeler voor me om te begrijpen. Overzichtelijker. Maakt de realiteit zichtbaar. Zo, dat ik beter weet wat er moet gebeuren. Welke besluiten ik moet nemen. Waar ik verantwoordelijk voor ben. En waarvoor niet. Waar ik verantwoordelijkheid voor moet nemen. En waarvoor niet.

    Niet alleen

    ‘Maar dat is wat ik ook doe met Verlaat Verdriet-ers, schiet ineens door me heen. Ik help Verlaat Verdriet-ers hoofd- en bijzaken te onderscheiden. De realiteit zichtbaar te maken. Wat er is eenvoudiger te maken. Simpeler. Overzichtelijker. Zo, dat je weet waar je verantwoordelijkheid voor bent. En waarvoor niet. Waar je verantwoordelijkheid voor moet nemen. En waarvoor niet.

    Opgewekt fiets ik verder. Om me heen stormt het nog steeds een beetje. In mijn hoofd is het rustig.
    Op naar de notaris.
    We zullen het zien.
    Dit hoef ik in ieder even niet alleen te doen.