• | | | | | | | |

    Lezing in Arnhem, een verslag

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    ‘Ik ben verbijsterd over wat je vanavond allemaal hebt verteld’. Na afloop van de lezing op 24 februari 2016 in Arnhem komt iemand naar me toe. ‘Ik ben 51 jaar’, vertelt deze vrouw. ‘En zo lang zoekend geweest. Wat is er toch met me aan de hand? Ik heb verschillende therapieën gevolgd. Niemand die hier ooit aandacht aan heeft besteed.’

    Spannend

    Alleen al dit korte gesprekje na afloop van de lezing maakt het voor mij de moeite waard deze avond naar Arnhem gekomen te zijn.
    Een beetje spannend was het wel (weer).
    Hoeveel mensen zouden er komen?
    Niet alleen ik heb me druk gemaakt voor de organisatie van deze avond, ook Beate en Joek hebben hun deel aan het welslagen van deze avond bijgedragen. Maar: zoals gezegd: spannend is het ook deze keer weer geweest. Een mooie lokatie, maar: een prijzige zaal. Krijg ik het voor elkaar uit de kosten te komen?

    Aanmeldingen

    Anderhalve week tevoren staat de teller van de aanmeldingen op vier. Vier aanmeldingen! Zes weken geleden zijn we al begonnen met fly-eren. Met benaderen van kranten en omroep. Geen reactie. Nieuwe acties. Elke week opnieuw geprobeerd. Geen reactie. Opnieuw fly-eren. Facebook. Nieuwsbrief. Noem maar op.
    Op de laatste dagen voor de lezing komen de aanmeldingen binnen.
    Als ik naar Arnhem rijd, staat de teller op zestien. Da’s in ieder geval meer dan vier. 

    Dan komen de mensen binnen. Er heeft een kort – en tamelijk verminkt – artikeltje gestaan in het huis-aan-huis-blad. De dertig afgesproken stoelen raken vol. Er komen nog meer belangstellenden binnen. Ondanks het feit dat de zaal niet gemakkelijk te vinden blijkt te zijn. (De verleiding voor de Verlaat Verdriet-ers die naar Rozet zijn gekomen om daar benden in die grote hal te denken: Nou, dan maar niet moet groot geweest zijn. Hulde dus aan de mensen die zich niet hebben laten afschrikken. Gelukkig komt Beate op het idee beneden bij de ingang te gaan staan om de mensen door te verwijzen naar de zalen op de bovenverdieping.)
    Er komen nog meer mensen. Mensen die uit moeten wijken naar een zitplaats op één van de tafels achter in het zaaltje. Ongeveer vijfendertig mensen zijn er uiteindelijk gekomen. Een mooi aantal!

    Herkennen en erkennen

    ‘Ik vind het lastig je steeds over ‘wij’ te horen praten en over ‘Verlaat Verdriet-ers’, merkt één van de aanwezigen al snel op.
    In de loop van de avond blijkt dat gevoel zeker niet door iedereen gedeeld te worden. De herkenning en de erkenning geeft andere aanwezigen juist het bevrijdende gevoel niet de enige te zijn.
    Niet de enige te zijn die jong een ouder is verloren.
    Niet de enige te zijn die daar als volwassene nog de gevolgen van draagt.
    Niet de enige te zijn die daar nog mee worstelt.
    Niet de enige te zijn die daar graag veel eerder iets over had gehoord.
    Niet de enige te zijn die nog veel meer wil leren over de gevolgen van het vroege verlies van hun ouder.

    Gat in m’n ziel

    Het is de moeite waard om lezingen te geven. Voor mij, op mijn beurt, is het weer heel prettig, inspirerend en stimulerend om dat te ervaren.
    Er komen meer lezingen, op verschillende plaatsen in Nederland. Houd de blog’s in de gaten als je wilt weten waar en wanneer.
    Let wel op: de titel van de Verlaat Verdriet-lezingen – tot nu toe Teruggaan, om verder te kunnen  – is met ingang van 1 maart 2016: Gat in ’n ziel.

  • | | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet-forum Ontmoetingsplaats

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Verlaat Verdriet-forum Ontmoetingsplaats

    Besloten forum Ontmoetingsplaats met ingang van heden weer geopend!
    Meld je aan als je dat nog niet hebt gedaan: je bent welkom!

    Facebook

    ‘Fijn dat er een besloten Facebook-groep is’ 
    Regelmatig hoor ik het van  Verlaat Verdriet-ers. Ze zijn blij met deze laagdrempelige mogelijkheid die de Stichting Verlaat Verdriet aan Verlaat Verdriet-ers biedt ervaringsgenoten te ontmoeten.

    Maar
    In veel gevallen komt daar toch een aarzeling achteraan.
    En komen er vragen.
    Wat is de Stichting Verlaat Verdriet?
    Wat doet de Stichting Verlaat Verdriet?
    Wie zijn dat eigenlijk?
    Hoe veilig is die besloten groep?
    Hoe besloten is die groep eigenlijk?
    Wie zijn er allemaal bij aangesloten?

    Voordelen van Facebook

    Facebook is laagdrempelig.
    Je kunt je gemakkelijk aanmelden.
    Je voelt je welkom in de groep.
    Facebook maakt bij veel mensen deel uit van hun leven. Je gaat er gemakkelijk naartoe.

    Nadelen van Facebook

    Facebook heeft een grote mate van oppervlakkigheid in zich.
    Een succesverhaal wordt gemakkelijk gepost, maar een verhaal van angst? Van pijn? Van verdriet?
    Dan komt toch al snel de vraag: wie lezen dit eigenlijk allemaal?
    Wat gebeurt er als ik mijn worstelingen laat zien?
    Wat gebeurt er als ik mijn ervaringsgenoten om steun vraag, omdat me maar niet lukt wat ik zo graag wil: me goed voelen?
    Wat gebeurt er, als ik juist steun nodig heb omdat ik weer, en weer, en nog een keer in dezelfde valkuil ben gevallen?

    Besloten forum Ontmoetingsplaats

    Om tegemoet te komen aan de Verlaat Verdriet-ers met (zeer terechte) vragen naar de veiligheid van de besloten Facebook-pagina heeft Juliette Reinders Folmer afgelopen jaar op mijn verzoek een nieuw besloten forum gemaakt. Juliette staat niet alleen in Nederland, maar ook wereldwijd bekend om haar zorg op internet met betrekking tot privacy. Een forum dat door Juliette is gemaakt kan alle toetsen van veiligheid doorstaan, en is dus met recht een veilig en besloten forum te noemen.

    Delen helpt helen

    Van tijd tot tijd heeft dit forum onderhoudswerk van de beheerder nodig.
    Van mij dus.
    Het lag op m’n bordje – maar viel er steeds af.
    Tot vandaag.
    Met ingang van vandaag is het forum weer toegankelijk voor nieuwe aanmeldingen.
    Voor Verlaat Verdriet-ers die behoefte hebben aan een veilig en besloten forum.
    Een forum waar je alles kunt delen met ervaringsgenoten.
    Die je begrijpen.
    Waar je maar een half woord nodig hebt.
    Niet alleen over wat er goed met je gaat.
    Niet alleen over waar je succes mee hebt.
    Maar ook – of eigenlijk juist – over je worstelingen in je verlate rouwproces.
    Je pijn.
    Je verdriet.
    Je teleurstellingen.
    Je boosheid.

    En natuurlijk ook: delen met medestanders als je weer een mooie stap in je proces hebt gezet.
    Als je weer een overwinning (op jezelf) hebt behaald.

    Aanmelden

    Je meldt je aan voor het besloten Verlaat Verdriet-forum Ontmoetingsplaats via forum.verlaatverdriet.nu
    Je bent van harte welkom! 

  • | |

    Lichaamswerk: stress-reductie

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Lichaamswerk

    Het heeft altijd wel een beetje als een soort van tekort gevoeld als ik ‘nee, helaas niet‘ moest antwoorden op de vraag die me met enige regelmaat wordt gesteld: ‘bied je in je werk ook lichaamswerk?’
    Gelukkig kan ik tegenwoordig ‘ja‘ antwoorden op deze vraag naar lichaamswerk, namelijk in de vorm van mijn samenwerking met Albertine Richaerts, yoga-/ en meditatiedocent. Sinds zeker tien jaar werken Albertine en ik samen in de basisworkshop Dubbel Ouderverlies. In de loop van die ruim tien jaar heeft Albertine een bloeiende yoga-praktijk in Zuid Limburg opgebouwd.

    Ik mag er zijn

    ‘Albertine, ik zou zo graag met jou willen onderzoeken op welke manier we Verlaat Verdriet-ers in hun proces kunnen ondersteunen met oefeningen uit de yoga‘. Enige jaren geleden heb ik Albertine deze vraag heb gesteld. Samen zijn we ermee aan de slag gegaan. Een samenwerking die heeft geresulteerd in ons nieuwe aanbod, ‘Ik mag er zijn’.

    Terugkomweekend

    In het weekend van 19, 20 en 21 februari 2016 is het zover. Dan vindt ons nieuwe aanbod ‘Ik mag er zijn‘ met focus op stress-reductie plaats in een klooster in Zuid Limburg. Deze eerste keer als Terugkomweekend.
    Dit aanbod voorziet in een grote behoefte, zoveel is ons duidelijk. Binnen enkele dagen is dit weekend volgeboekt. Aanleiding voor ons om dit aanbod zeker te herhalen.

    Geïnteresseerd?

    Laat het ons weten!

    Laat het ons weten als je interesse hebt.
    We zijn graag bereid nieuwe data te plannen!

    titia@verlaatverdriet.nu
    albertine.richaerts@home.nl

  • | | | | | |

    Diversiteit: uit de praktijk 1

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Ik las erover in de krant – de (politieke) zorgen om diversiteit in Nederland. De zorgen over de manier waarop we medelanders-met-een-kortere-familie-en-cultuurgeschiedenis-in-Nederland dan de Nederlanders die we autochtoon noemen, in de Nederlandse samenleving buitensluiten.
    Zit dat in onze genen?
    Zit dat vermaledijde, beschamende en tegelijkertijd schaamteloze woord APARTHEID in onze cultuur verankerd?
    Dat enige, onvervalst Nederlandse woord APARTHEID, dat de hele wereld kent?
    Is dat wat wij, Nederlanders, van nature doen?
    Leven op basis van buitensluiten?

    In de praktijk

    Ik heb het me vaak afgevraagd  in mijn Verlaat Verdriet-werk. Zelden, echt zelden, meldt zich iemand met roots – of delen van roots – uit andere dan de Nederlandse cultuur. Heel soms iemand met Indische of Surinaamse roots. Maar uit een van de andere ± 200 nationaliteiten in ons land? Nooit!

    Als ik mijn verwondering daarover uitspreek, krijg ik vaak als antwoord ‘Maar in andere culturen rouwen ze heel anders dan wij’ (sic!).
    Dat lijkt me zeer wel mogelijk, maar ondertussen lijkt het me geen afdoende verklaring voor de totale afwezigheid van deze Verlaat Verdriet-ers. Want, kort door de bocht gezegd: ik geloof er niets van, dat de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn niet zouden spelen bij deze volwassenen (indien wel: dan valt er zowel voor ons – Verlaat Verdriet-ers – als voor de hele Nederlandse samenleving een heleboel van deze mensen te leren!).

    Symposium en glossy

    Ik lees de zorgen rond diversiteit in de krant.
    Ik vraag me weer af: hoe komt het toch, dat ik nooit Verlaat Verdriet-ers zie of spreek die niet al generaties lang in Nederland wonen?
    In de voorbereidende fase van de organisatie van het symposium en het uitbrengen van de bij het symposium behorende glossy zie ik het al gebeuren: het symposium en de glossy gaan een wit feestje worden.
    En dat, terwijl niemand van ons – organisatoren – de bedoeling heeft het een wit feestje te laten worden. Integendeel!

    Samen

    Dus kom op, Verlaat Verdriet-ers van alle kleuren uit alle land- en windstreken – het is niet alleen aan ons, maar ook aan jullie om op deze dag te zorgen voor diversiteit. Voor veelkleurigheid!