• | | | |

    Kijken en voegen, kijken en voegen als een kameleon

    DoorTitia Liese

    Interview met Titia Liese compleet beschikbaar

    Voor ik voor komende week mijn werkplek verleg van Nunspeet naar Terschelling wil ik iets doen wat ik al van plan was. Namelijk het interview uit het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek van Joyce de Schepper met mij (Titia Liese) on line in z’n geheel beschikbaar maken. Een kwestie van zoeken in Documenten. Zoeken in mijn website. Om vervolgens tot de ontdekking te komen dat het interview in z’n geheel allang online beschikbaar is. Vergeten. Compleet vergeten. Dus is het een kwestie geworden van je erop attent te maken dat het interview online beschikbaar is. Mogelijk wist je dat al. Dan vertel ik je nu niets nieuws. Mogelijk wist je het niet. Dan kun je nu het interview niet alleen op papier in het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek lezen, maar ook online. Ik nodig je in dat geval graag uit dat te doen. Of mogelijk heb je het interview in het verleden gelezen. En wil je de kennismaking nog eens vernieuwen. Ook in dat geval nodig ik je graag uit het te lezen.

    Citaat uit het interview

    Als een kameleon

    ‘Mensen van de meest uiteenlopende leeftijden komen naar de workshops. Van begin twintig tot ver in de zeventig. Maar de meeste mensen komen bij me als ze tussen de 35 en 55 jaar zijn. Wat blijkt is dat ze hun leven lang getraind zijn in kijken en voegen als een kameleon. Regelmatig geef ik workshops voor mensen met verlaat verdriet. Een van de dingen die bij verlaat verdriet een rol spelen is het slecht om kunnen gaan met grenzen. En dus amper weten wat de normale gang van zaken is. Je bent gewend om je aan te passen aan omstandigheden die niet goed voor je zijn. Dat is een tweede natuur geworden. Kijken en voegen, kijken en voegen als een kameleon in combinatie met het gevoel dat je steeds denkt dat het aan jou ligt; ìk ben niet goed bij mijn hoofd. En dan is de verwarring compleet als je iets zegt, want daarmee word je nog niet gehoord. Mensen denderen daar zomaar overheen en ook dat laat je dan weer zelf gebeuren. Ik laat zien dat je inzicht en regie kunt krijgen, dat het de moeite waard is om een stap te zetten en het proces aan te gaan.’

    Werkplek op Terschelling

    Met ingang van morgen – zondag 20 augustus 2023 – bevindt mijn werkplek zich – inclusief mijzelf – op Terschelling, tot en met zondag 27 augustus 2023. Daarna voorzie ik je met plezier weer van blogs en andere informatie.

    Interview van Joyce de Schepper met Titia Liese

    Interview met Titia Liese 

    Wie is Titia Liese

    Wie is Titia Liese

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek

  • | | |

    Assisteren bij de workshop Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    Sinds enige tijd komen er aanvragen bij me binnen van Verlaat Verdriet-ers om te mogen assisteren bij de workshop Verlaat Verdriet. Deze vragen komen uit Verlaat Verdriet-ers die overwegen om – vanuit hun eigen verlies-ervaring – te gaan werken met Verlaat Verdriet-ers. Een mooie ontwikkeling, die ik van harte toejuich. En die ik – waar het me mogelijk is – graag ondersteun.

    Assisteren

    Ben je Verlaat Verdriet-er? Zie jij ook mogelijkheden voor jezelf om dit werk te gaan doen? Lees dan hier voorwaarden voor deelname als assistent.

    • Je hebt bij mij (Titia Liese) deelgenomen aan een workshop Verlaat Verdriet, een workshop Dubbel Ouderverlies, de individuele workshop Heel je leven, in het verleden de jaartraining De kunst van het verbinden of de schrijf-retraite De weg van liefde;
    • Je bent zelf in je jeugd (dus voor je 20e jaar een ouder – of je beide ouders – verloren door overlijden;
    • Al enige tijd overweeg je serieus om te gaan werken met Verlaat Verdriet-ers vanuit ervaringsdeskundigheid [bij voorkeur binnen de GGZ];
    • Gedurende de workshop verblijf je, net als de andere deelnemers, op een plek die direct verbonden is aan de workshop. Waar nodig lever je een bescheiden financiële bijdrage aan je verblijf.

    Gang van zaken

    • Je neemt per mail contact op met mij titia@verlaatverdriet.nu;
    • Je legt uit wat je wilt, en waarom;
    • Ruimschoots voor de datum van de workshop waar jij aan deel zou willen nemen hebben we een gesprek bij mij thuis over jouw deelname aan de workshop in deze vorm;
    • Je kunt op deze voorwaarden deelnemen als daar ruimte voor is in een workshop op een reeds geplande datum.

    Bijzonderheid

    De workshops van 21, 22 en 23 september 2023 en 16, 17 en 18 november 2023 zijn volgeboekt voor assistenten.

    De moeite waard

    ………  Uiteindelijk heeft het me gebracht waar ik nu ben. Daarom kan ik ook voluit zeggen dat het zo de moeite waard is. Jaren en jaren heb ik mezelf een zwakkeling gevonden. Een kneus. Iemand die nergens echt voor kon gaan. Iemand die bij alles wat ze deed mislukte. Als ik nu terugkijk naar wat er in al die jaren met me is gebeurd, dan heb ik wel degelijk keuzes gemaakt in mijn leven. Ook al had ik altijd het gevoel dat ik mij door omstandigheden liet leiden. Ik ben altijd door gegaan, tegen alle scepsis, ongeloof en minachting in……… 

    Uit het interview van Joyce de Schepper met Titia Liese (Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek).

  • | | |

    Opgeven is geen optie

    DoorTitia Liese

    Opgeven is geen optie. Het klinkt wel stoer. Iets voor sporters. Voor topsporters. Iets waar je heel ver mee kunt komen. Succes mee kunt oogsten. Waardering. Respect. Waar je complimenten mee kunt oogsten. Maar is dat altijd zo met ‘opgeven is geen optie’?

    Mensen redden

    Voor mensen die in hun jeugd getraumatiseerd zijn, bijvoorbeeld door het onomkeerbare verlies van een ouder door de dood, is opgeven vaak geen optie. Ze hebben de neiging andere mensen te willen redden. Ten koste van alles gaan ze door. En door. En door. Met redden. Las ik onder meer in het boek van Bessel van de Kolk: Traumasporen. Ik herken het. Ik herken het bij mijzelf. Bij andere Verlaat Verdriet-ers. Maar is het dan nog steeds een positief gegeven? Zegt ‘opgeven is geen optie’ iets over jouw doorzettingsvermogen, wat je als positief zou kunnen labelen? Maar is dat echt zo positief? Of is er mogelijk eigenlijk sprake van het niet los kunnen laten van hardnekkige overtuigingen? Van overlevingspatronen?

    Overlevingspatronen

    Volwassenen die in hun jeugd getraumatiseerd zijn hebben de neiging in hun volwassenheid andere mensen te willen redden. Wat geef je dan niet op? Geef je de ander niet op? Of geef je je overlevingspatronen niet op? Altijd maar doorgaan? Want als je opgeeft: wat blijft er dan over? Ben je misschien onbewust bang dat je ook dood zult gaan als je opgeeft? Heeft onze jeugdervaring met de dood ervoor gezorgd dat ‘opgeven’ voor ons associeert met ‘dan ga je dood’?

    Grenzen

    In mijn persoonlijke leven word ik er stevig mee geconfronteerd. Ben ik iemand aan het redden? Iemand die een bijzondere plek inneemt in mijn leven. Zwaar getraumatiseerd in zijn jeugd. Iemand van wie ik dacht ‘Ik moet vertrouwen hebben. Vertrouwen dat het goed komt. Ook als ik dat vertrouwen niet heb. Juist dan moet ik vertrouwen hebben. Hoever ga ik. Over hoeveel grenzen ga ik. Hoe lang heeft het zin dat ik mee beweeg. Steeds weer mijn eigen grenzen verleg. Wat doet dat met hem? Voor hem? Wat doet dat met mij? Voor mij?

    Voorbeelden

    • Altijd voor anderen klaarstaan. Waarom? Is dat omdat je zo goed weet wat de ander nodig heeft? Omdat je niet wilt dat de ander ten onder gaat? Omdat je zo goed weet hoe dat voelt?
    • Altijd geven. Zorgen voor anderen. Wat doe je dan? Geef je de ander wat je zelf zo graag had willen krijgen? Waar je zelf te veel in bent misgelopen? Zorg? Steun? Begrip? Liefde? Gevoel van onvoorwaardelijkheid?
    • Je altijd aanpassen aan de wensen van anderen. ‘Ik ben niet belangrijk’.
    • Heb je het gevoel nodig dat je nodig bent?
    • Wil je waardering krijgen? Een pleister op de wonde van jouw onderontwikkelde gevoel van eigenwaarde?
    • Twijfel je aan je recht op bestaan? Denk je dat je het nodig hebt je bestaansrecht veilig te stellen? Te verdienen?

    Zoektocht

    Herken je de neiging bij jezelf anderen te willen redden? Heb je je ooit afgevraagd: wat doe ik eigenlijk? Waarom doe ik dat eigenlijk? Hoe komt het dat ik dat doe? Mogelijk herken je de situaties. Herken je de dilemma’s. Door mijn eigen ervaring heb ik er veel over nagedacht. Wie weet heb je iets aan mijn gedachten. Sluiten ze aan bij jouw eigen gedachten. Of brengen ze een nieuw perspectief. Het helpt je in je zoektocht als je antwoorden vindt die bij jou passen. Het helpt je in de zoektocht van zoveel Verlaat Verdriet-ers. Wie ben ik? Wat wil ik? Wat doe ik?

    Lees meer

    Traumasporen

  • | | | |

    De magie van rituelen en symbolen

    DoorTitia Liese

    De magie van rituelen en symbolen

    In de loop van mijn Verlaat Verdriet-werk heb ik ervaren hoe sterk rituelen je kunnen helpen helen. Ook kleine rituelen. En niet te vergeten: symbolen. Zeker kleine rituelen, en symbolen die iets met je doen. Waar je je dagelijks, al is het maar even, van bewust kunt zijn.

    Ook kleine rituelen helpen je helen

    Een paar van de symbolen en de kleine – simpele – rituelen die mij in de loop van de jaren hebben geholpen wil ik hier graag met je delen. Wie weet inspireren ze je om jouw eigen symbolen, en/of jouw eigen rituelen nog eens goed te bezien. De waarde die ze voor jou hebben te (het)ontdekken.

    Nikè

    Een jaar of twaalf zal ik geweest zijn toen ik voor de eerste keer in Parijs was. Het Louvre bezocht. Het beeld zag met de voor mij toen nog onbegrijpelijke naam Victoire de Samothrace. Een gigantisch beeld van een vrouw met enorme vleugels. Ik viel voor dit beeld dat me overweldigde. Als een blok. Vanaf dat moment maakt de Nikè van Samothrake, dat enorme beeld met de naam Overwinning deel uit van mijn leven. ‘Zo zou ik willen leven‘ heb ik vaak gedacht. Zo groot. En zo lichtvoetig. Met zulke enorme vleugels om me te dragen. Soms was ze tastbaar in mijn leven. Soms wat meer op de achtergrond. Maar als ze er was – en eigenlijk nog altijd is – dan voel ik die lichtvoetigheid in me waarmee ze landt. Gedragen door de wind. Zo maakt deze Nikè al sinds mijn twaalfde jaar deel uit van mijn leven.

    Lees de vernieuwde pagina over rituelen en symbolen helemaal

    De magie van rituelen en symbolen

    Intuïtie
    Je oorsprong
    Heel ver weg
    Ga maar op zoek
    Vertrouwen