• | | |

    Papa, can you hear me?

    DoorTitia Liese

    Barbra Streisand heeft een autobiografie uitgegeven over haar leven las ik een paar dagen geleden. Altijd weer als ik lees over haar denk ik aan haar lied uit Yentl: Papa, can you hear me. Ik deel haar lied hier graag nog eens met jullie.

    Barbra Streisand was nog geen jaar toen ze haar vader verloor.

    Papa, Can You Hear Me

    God our havenly father,
    oh God and my father
    who is also in heaven

    May the light
    of this flickerin candle
    Illuminate the night the way
    your spirit illuminates my soul.

    Papa can you hear me?
    papa can you see me?
    papa can you find me in the night?

    Papa are you near me?
    papa can you hear me?
    papa can you help me not be frightened?

    Looking at the skies
    I seem to see a million eyes
    which ones are yours?

    Where are you now that yesterday
    has waved goodbye
    and close it’s doors?

    The night is so much darker
    the wind is so much colder
    the world I see is so much bigger now that I’m alone

    Papa please forgive me
    try to understand me
    papa dont’t you now I had no choice?

    Can you hear me praying
    anything I’m saying
    even tough the night is filled with voices?

    I remember ev’rything you taught me
    every book I’ve ever read
    Can all the words in all the books
    help me to face what lies ahead?

    The trees are so much taller
    and I feel so much smaller
    The moon is twice as lonely
    and the stars are half as bright

    Papa how I love you
    papa how I need you
    papa how I miss you
    kissing me goodnight

    Luisteren

    Papa, can you hear me

    Lezen

    Mijn naam is Barbra 

  • | | |

    HELP! Ik ben dus niet zo uniek!

    DoorTitia Liese

    ‘Ik ben niet de enige.’ Voor veel Verlaat Verdriet-ers is het een opluchting te merken dat ze niet de enige zijn die in hun jeugd hun ouder(s) verloren. En niet de enige die daar nu nog mee worstelen. Ook al besefte je zelf misschien allang dat je (waarschijnlijk) niet de enige was die jong je ouder(s) verloor: ook dan had je mogelijk diep van binnen nog steeds het gevoel dat je toch de enige was. Dat je toch de enige bent.

    Eenzaamheid

    Voor heel veel Verlaat Verdriet-ers een opluchting. Maar niet voor allemaal. In één van de eerste workshops ooit, een workshop voor dochters zonder moeder, riep een deelneemster op de laatste dag  ‘HELP! Ik ben dus niet zo uniek! Wat een schok voor me, om hier te ontdekken dat ik helemaal niet zo uniek ben als ik altijd heb gedacht. Dat ik helemaal niet zo bijzonder ben’. Ze moest er zelf hartelijk om lachen. Maar de ontdekking deed ook pijn En die pijn kon je ook horen in haar lach. Ineens kon ze het voelen. ‘Er wordt iets van me afgenomen. Iets waar ik goed beschouwd stevig aan was gehecht. Wat me ook heel dierbaar was. Mijn gevoel anders te zijn dan anderen. Een uniek exemplaar te zijn van de menselijke soort.’ Tegelijkertijd besefte ze welk prijskaartje daar altijd aan had gehangen. EENZAAMHEID. Het gevoel er niet bij te horen. Geen deel te zijn van een groter geheel. Geen deelnemer te zijn. Er niet toe te doen. Altijd een buitenstaander.

    Overeenkomsten

    Haar ontdekking indertijd deed ook iets met mij. Ineens zag ik de overeenkomsten met mijzelf. Hoe ik ook altijd dacht anders te zijn dan anderen. Totdat ik, dankzij mijn jarenlange Verlaat Verdriet-werk, ontdekte dat dit een Verlaat Verdriet-patroon is. Dat wij, Verlaat Verdriet-ers, helemaal niet zo uniek zijn. Integendeel. Dat we heel veel overeenkomsten hebben. Niet alleen als mens, maar ook in de (overlevings-)patronen die we hebben ontwikkeld. Ik ontdekte hoe eenzaam het idee anders te zijn dan anderen – uniek te zijn – je maakt als mens. Als individu. Ik realiseerde me hoe hoog de prijs is van de existentiële eenzaamheid die wij betalen voor onze vermeende uniciteit (en dan bedoel ik hier niet alleen Verlaat Verdriet-ers!).

    Identiteit

    Wat mij, in de loop van mijn Verlaat Verdriet-werk ook steeds duidelijker is geworden, is de hardnekkigheid van deze patronen. Zoals die gevoelens van anders zijn. Er niet bij te horen. Geen deel te zijn. Een buitenstaander. Gevoelens die zich in de loop van je jeugd – en van je verdere leven – in je hebben vastgehecht in de vorm van hardnekkige overtuigingen. Die deel uit zijn gaan maken van je identiteit. Van wie je bent geworden. Die steviger in je verankerd zijn geraakt naarmate je jonger was toen je je ouder verloor.

    Vragen

    Durf je het aan in de spiegel te kijken? Je hardop af te vragen:

    • Ben ik echt zo anders?
    • Is mijn verhaal echt zo uniek?
    • Ben ik mijn verhaal?
    • Wil ik voor altijd de tol van eenzaamheid blijven betalen?
    • Durf ik patronen los te laten?
    • Wat heb ik nodig om dit te kunnen veranderen?

    Lezen

    Teruggaan om verder te kunnen

    Zien en horen Rouw kent geen tijd

  • | | |

    Ik wil heel graag van je leren!

    DoorTitia Liese

    ‘Ik wil heel graag van je leren! Mag ik je een keer assisteren bij een workshop?’ Enige tijd geleden nam Babette telefonisch contact met me op. Bijna twee jaar geleden deed ze de workshop Verlaat Verdriet bij mij. Toen al zei ze: ‘Ik wil zelf iets gaan doen met Verlaat Verdriet, en voor Verlaat Verdriet-ers. Het is belangrijk dat Verlaat Verdriet veel meer bekendheid krijgt. Ook daar ga ik iets mee doen.’

    Ik wil heel graag van je leren

    ‘Je bent welkom’ antwoordde ik haar. ‘Maar: je moet je goed realiseren dat assisteren bij een Verlaat Verdriet-workshop wat mij betreft betekent dat je aanwezig mag zijn, maar dat je niks mag doen. Je mag aanwezig zijn. Van me leren. Maar dat is het voor nu.’ ‘Dat begrijp ik’ antwoordde Babette prompt. ‘Dat snap ik helemaal. Ik kom echt om van je te leren. Om te zien, en te ervaren wat jij doet.’

    Zo was Babette de afgelopen dagen aanwezig bij de Verlaat Verdriet-workshop. Stelde zo nu en dan een vraag. Was in alle bescheidenheid aanwezig. Echt aanwezig. Bereid om te luisteren naar de verhalen. De deelnemers te zien in hun verdriet. In hun pijn. In hun opluchting. Te delen. En te leren van elkaar.

    ‘Je hoort erbij.’ zei een van de deelnemers bij de afsluiting van de workshop tegen Babette. ‘Je hoort er echt helemaal bij.’ Een prachtig – en zeer verdiend – compliment.

    Dank

    Mooi gedaan! ook wat mij betreft Babette. Geen sinecure voor een Verlaat Verdriet-er met een eigen praktijk die staat te trappelen om zelf meer te doen met Verlaat Verdriet en Verlaat Verdriet-ers, dat begrijp ik heel goed. Twee-en-halve dag in alle bescheidenheid werkelijk aanwezig te zijn bij een Verlaat Verdriet-workshop.

    Dank Babette voor jouw mooie en waardevolle aanwezigheid!

    Lees meer

    Babette van Drunen

  • | | |

    Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden

    DoorTitia Liese

    Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar moet voorwaarts worden geleefd

    Veel mensen kennen dit citaat van Sören Kiekegaard, Deens theoloog en filosoof (1813-1855). Kierkegaard verloor niet zelf jong een ouder. Wel was hij een kind van een zeer zwaarmoedige vader, die het vroege verlies van zijn eerste vrouw nooit heeft kunnen verwerken.

    Verlies in retrospectief

    Pas in retrospectief – pas als je terugkijkt – kun je zien wat de werkelijke impact is geweest van het vroege verlies van je ouder(s). Voor veel Verlaat Verdriet-ers is het nog altijd niet vanzelfsprekend thema’s die spelen in je volwassen leven te relateren aan het verlies van je ouder in je jeugd. Mogelijk spelen ook in jouw leven verschillende thema’s die je niet goed thuis kunt brengen, zoals bijvoorbeeld

    • Je relaties lopen steeds stuk;
    • Je voelt je altijd overal verantwoordelijk voor;
    • Voor jezelf leg je de lat altijd heel erg hoog;
    • Intimiteit is een probleem voor je;
    • Een diepe angst voor afwijzing;
    • Je hebt het gevoel dat je altijd alles alleen moet doen;
    • Na de geboorte van je eerste kind ben je in een depressie geraakt waar je maar niet uit komt;
    • Je twijfelt altijd aan alles, en nog het meest aan jezelf;
    • Je weet zeker dat er veel meer in je zit dan je nu kunt laten zien.

    Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet

    Verloor je in je jeugd je ouder – of je beide ouders – door overlijden?
    Heb je het gevoel dat dit ook over jou zou kunnen gaan?
    Lees dan eens de Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet 

    Teruggaan om verder te kunnen

    Is het voor jou tijd om nader kennis te maken met Verlaat Verdriet?
    Wil je verder kunnen? Lees dan eens het boek van Titia Liese Teruggaan om verder te kunnen.