• | | |

    Mijn invitatie aan Bessel van der Kolk

    Feiten en verhalen

    Gisteravond zag ik u in Zomergasten. Kreeg ook een beetje mee van Nederlandse commotie rondom u en uw werk.

    Feit

    Mijn naam is Titia Liese. Als kind van 8 verloor ik mijn moeder door de dood.
    Feit – zullen we maar zeggen.

    Verhaal

    Rond mijn 40e, ik was werkzaam in het onderwijs, liep ik totaal vast. Niet geholpen door psychiater en psycholoog stelde ik mijn eigen timmerkistje samen om mijzelf te bevrijden uit de impasse waarin ik terecht was gekomen.
    Verhaal – zullen we maar zeggen.

    Ruptuur

    Al (ver)werkend raakte ik steeds meer gefascineerd door waar ik mee bezig was. Zou deze impasse alleen voor mij opgaan? Heel voorzichtig besloot ik dat wat ik leerde te delen met ervaringsgenoten. Stap na stap werd dit mijn werk.
    Ruptuur noemde ik het onomkeerbare verlies van een ouder door de dood. Verlaat Verdriet de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    Kijken, luisteren, denken

    Twintig jaar geleden besloot ik op te houden met lezen over verlies en rouw, maar te gaan luisteren naar de vele volwassenen met wie ik sprak. Volwassenen die allemaal voor hun 20e hun ouder(s) verloren door de dood. Niemand weet per slot van rekening beter dan wijzelf wat er met ons is gebeurd. Wat we hebben ervaren. Wat dat met ons heeft gedaan. Welke gevolgen dat voor ons had. En heeft – in ons leven als volwassene.

    In de loop van decennia intensief kijken, luisteren en denken ben ik tot conclusies gekomen die ik vandaag de dag in toenemende mate tegenkom in kennis rondom trauma.

    Verhalen

    Elk levensverhaal heeft z’n eigen vorm. Z’n eigen inhoud. Z’n eigen eigenaardigheden. Elk levensverhaal is anders. Maar alle verhalen die ik in deze ruim 25 jaar heb gehoord van talloos veel Verlaat Verdriet-ers gaan over eenzaamheid. Over innerlijke eenzaamheid.

    Feiten

    Geen twijfel mogelijk. Het verlies van je ouder(s) door de dood is een feit. Een vaststaand, bewijsbaar feit. Een onbetwistbaar feit, in welke vorm de dood zich ook heeft aangediend. Zelfs psychiaters en psychologen zullen het niet voor elkaar krijgen het feit van de dood van de ouder(s) te ontkennen.

    Invitatie

    Hoe mooi zou het zijn om trauma-onderzoek te doen aan de hand van onze ervaringen met het onomstotelijke feit van het onomkeerbare verlies van onze ouder(s). Zelf ben ik ervan overtuigd dat Verlaat Verdriet-ers met liefde hun medewerking zullen verlenen.

    DOEN?

  • | |

    Nieuws over TERUGGAAN OM VERDER TE KUNNEN

    Teruggaan om verder te kunnen

    Regelmatig word ik benaderd door mensen die graag Teruggaan om verder te kunnen willen bestellen. Voor zichzelf, of om weg te geven. Vorige week ontving ik de najaars-brochure 2022 van uitgeverij Gopher. Uitgeverij Gopher heeft zich ten doel gesteld een substantiële bijdrage te leveren aan het verduurzamen van mijn Verlaat Verdriet-werk door het uitgeven van mijn boeken. Nu en in de toekomst.
    Met veel plezier deel ik de tekst met je over Teruggaan om verder te kunnen in de brochure  van Uitgeverij Gopher.

    Verschijningsdatum

    De verschijningsdatum voor Teruggaan om verder te kunnen is gesteld op 22 oktober 2022. Ik houd je graag op de hoogte van de presentatie van het boek.

    Brochure Gopher

    Hoe het vroege verlies van een ouder levenslang invloed op een mens kan hebben.

    Kinderen horen hun ouder(s) niet te verliezen. Ze hebben hun ouder(s) nodig. Een kind dat een ouder verliest, verliest veel meer dan de ouder alleen. Het verliest ook geborgenheid. Continuïteit. Vertrouwen. Het verlies van een ouder door de dood tast het leven van kinderen aan tot in het diepst van hun bestaan. Tot ver in hun volwassenheid ervaren veel Verlaat Verdriet-ers de gevolgen van het vroege verlies van hun ouder. Bijvoorbeeld in hun zelfvertrouwen. In hun gevoel van eigenwaarde en bestaansrecht. Hun vertrouwen in andere mensen. Hun vertrouwen in het leven.  In intimiteit. Bindingsangst en verlatingsangst. In verliesangst.

    Verlate rouw bij verlaat verdriet

    De gevolgen van jong ouderverlies vormen voor veel mensen en in brede lagen van de bevolking een nog onbekende, en als gevolg daarvan, niet erkende problematiek. Maar: de gevolgen van jong ouderverlies zijn echt. En ze worden ook als echt ervaren. Ontheemd in mijn eigen leven. Zo hebben veel Verlaat Verdriet-ers zich gevoeld na het verlies van hun ouder. Wie ben je geworden ondanks de dood van je ouder en alle gevolgen van het overlijden voor je kinderleven? Wie ben je geworden dankzij het verlies van je ouder? Hoe vul je de leegte? Ontdek je wat je wilt, wanneer je aanpassen als een kameleon een hoofdthema in je leven is geworden? Hoe ga je om met de angst en de paniek in je? Wat betekent de overgevoeligheid voor stress voor je dagelijkse leven?

    Bibliotherapie

    Verdriet kruipt waar het niet gaan kanDe angst, het verdriet, de eenzaamheid, de pijn en de boosheid hebben zich bij veel mensen die in hun jeugd een ouder – of hun beide ouders – verloren door overlijden in hun diepste wezen genesteld. Lezen over Verlaat Verdriet brengt Verlaat Verdriet-ers al veel opluchting. Het wordt dan duidelijker waar Verlaat Verdriet en verlate rouw bij verlaat verdriet over gaan. Gevoelens en gedrag worden beter begrepen.

    Titia Liese

    ‘Titia Liese was acht jaar toen haar moeder overleed. Al sinds zij rond mijn veertigste door de nood gedwongen haar eigen verlate rouwproces aan ben gegaan, is zij gefascineerd door de levenslange invloed van jong ouderverlies. Niet alleen gefascineerd door de complexe problematiek van deze levenslange invloed, maar ook door de grote krachten die vrijkomen als je de moed opbrengt het proces aan te gaan. Zo gefascineerd en geïnspireerd dat Verlaat Verdriet en verlate rouw haar (levens)werk zijn geworden.

  • | | | |

    Verscheurdheid: blog van Bert Pekelder

    Verscheurdheid, versplintering, breekbaarheid, kwetsbaarheid

    Pas bij het lezen op jezelf. Als er teveel in je loskomt, ga dan later verder. Het verdient aanbeveling deze reis naar binnen samen te doen met een goede trauma-therapeut.

    Woorden

    Woorden kunnen een bijzondere kracht in zich hebben. Als ze op het juiste moment, op de juiste plek gebruikt worden. Dan kunnen ze haast magisch werken. Vandaag wil ik graag schrijven over woorden die bij mij op dit moment zo’n sterkte werking hebben: verscheurdheid, versplintering, breekbaarheid, kwetsbaarheid. Dat begon bij mij met een tekst uit het boek Endlich frei van Josef Giger-Butler (je vindt de tekst aan het einde van deze blog).

    Tegenstellingen

    Ik heb in mijn leven veel strijd geleverd met onoplosbare tegenstellingen. Leven betekent voor mij voortdurende dilemma’s. Strijd tussen gevoel en denken, lichaam en geest, controle en passie, verplichting en vrijheid, geborgenheid en losmaken, openheid en grenzen, hoop en wanhoop, verstarring en levendigheid, moed en angst, droom en werkelijkheid, nabijheid en afstand. Misschien bedenk je zelf vergelijkbare tegengestelde woord-paren.

    Dilemma’s

    Ik spreek hier niet over de kleine en ook grote ‘dilemma’s’ die iedereen zo nu en dan moet overwinnen. Het gaat hier om een doorgaande lijn sinds onze kindertijd. De thema’s die zich aandienen mogen in de loop van de tijd variëren, maar het gevoel van innerlijke verscheuring is altijd aanwezig. Deze innerlijke strijd kost ongelofelijk veel levensenergie en levensvreugde.

    Peter E. Levine schrijft:

    ……. Ondanks de innerlijke versplintering, die een trauma veroorzaakt……..

    Versplintering

    Versplintering is het uit elkaar vallen in veel kleine deeltjes. Het is dat gevoel van ontreddering. Het is de strijd met al deze tegenstellingen in ons. Waarom deze versplintering? Deze innerlijke verscheurdheid? Josef Gigler-Butler beschrijft hoe wij in onze kindertijd gevormd worden. Als in onze kindertijd sprake is van kwetsbaarheid, dan gaat deze kwetsbaarheid deel uitmaken van je identiteit, met alle overlevingspatronen die daaruit zijn ontstaan. Hoewel hij niet expliciet spreekt over jong ouderverlies, zal je toch veel thema’s uit verlate rouw herkennen.

    Josef Gigler-Butler: Endlich frei

    Breekbaarheid betekent:

    Gebroken

    Iets wat heel was is gebroken of verbroken. De onderlinge samenhang, het geheel, het alomvattende: het kan nooit meer worden wat het voordien was. Zoals een mooi glas heeft het scheuren gekregen die, al kit je ze nog zo zorgvuldig aan elkaar, blijvend zijn. Ze zijn een herinnering aan het voorval en laten zien dat hier een breekbaarheid zit die altijd op zal vallen. Er is iets kapot gegaan, misschien de onschuld, het schone, de harmonie, het ideaal.

    Basisvertrouwen

    Dat ook het vanzelfsprekende, het basisvertrouwen, de bassiveiligheid die er voor die tijd waren kapot zijn. Dat wat kapot is gemaakt kan je misschien overschilderen, maar je kunt het nooit meer maken zoals het was. Van een verstoorde vanzelfsprekendheid kan nooit meer een nieuwe vanzelfsprekendheid gemaakt worden. De breuk heeft aangetoond dat er nooit meer sprake kan zijn van vanzelfsprekendheid.

    Continuïteit

    Dat er een breuk ontstaat in continuïteit, in de tijd. Wat er vroeger was, is er niet meer. Er is iets nieuws het leven binnengekomen waardoor alles is veranderd.

    Kwetsbaar

    Dat het gebouw scheuren heeft, niet meer overal dicht is. Niet meer zo betrouwbaar, niet meer zo duidelijk afgescheiden van buiten. Dat buiten binnen kan dringen, vooral als je het niet verwacht. De lucht die je inademt is ruwer geworden en kouder. Alles is ongewis geworden. Afhankelijk van invloeden van buitenaf. Eerder was je in contact met jezelf, onafhankelijk en sterk. Nu ben je kwetsbaar. De wereld buiten je heeft een grotere invloed dan vroeger. Iets bedreigends heeft bezit van je genomen.

    Fundament

    Dat langzaam en onmerkbaar, stilletjes en onhoorbaar iets is veranderd. Zonder dat je het kunt begrijpen of benoemen is het leven veranderd, zijn houvast en fundament aangetast. Hoewel alles verder gaat alsof er niets is gebeurd.

    Vertrouwen

    Wie op een wankele bodem staat heeft geen werkelijke houvast, staat niet stevig en kan niet werkelijk rechtop staan. Een onstabiele bodem is een onzekere en wiebelige ondergrond waardoor je niet stevig op de grond kunt staan, niet een eigen standpunt in durft te nemen, geen weerstand durft te bieden. Een kind dat zijn omgeving ervaart als onberekenbaar en onveilig kan geen vertrouwen in het leven ontwikkelen voor zichzelf en in zichzelf. Voelt zich alleen, en op zichzelf teruggeworpen.

    Mildheid

    Als je er in slaagt, al is het maar voor een kort moment, je betrokkenheid van deze losstaande ‘dilemma’s’ af te halen en er iets meer afstand van te nemen, dan kan er iets wonderbaarlijks gebeuren. Je kan met je hart deze verscheurdheid als allesomvattende toestand van je ziel waarnemen. Daaruit kan een grote mildheid, een barmhartigheid voor jezelf ontstaan. Het is niet jouw onvermogen dat je die dingen niet samen kunt brengen. Je bent niet iemand die verzaakt. Je bent niet dom of zwak. Het heeft een oorzaak waarom je bent zoals je bent. Deze barmhartigheid naar jezelf is het begin van zelfheling. Dit proces werkt als een pendel. Je beweegt steeds heen en weer tussen grote kwetsbaarheid en diepe liefde voor jezelf. Dat is oké. Dat mag.

    Geautoriseerde vertaling: Titia Liese

    LEES MEER

  • | | |

    Waarover rouw je als Verlaat Verdriet-er?

    ‘Voor mijn verdriet was geen ruimte’ zegt een Verlaat Verdriet-er
    ‘Je hebt als kind niet kunnen rouwen’ zegt een hulpverlener.

    Meer, veel meer

    Verlaat Verdriet is meer, veel meer dan alleen de tijd en het moment van overlijden van je ouder(s). Verlaat Verdriet gaat over meer, veel meer. Dat maakt Verlaat Verdriet en verlate rouw zo complex, dat je er totaal de weg in kwijt kunt raken.

    Waarover kun je als Verlaat Verdriet-er rouwen?

    Je kunt bijvoorbeeld rouwen om

    • het gevoel dat je een verloren leven leeft;
    • wat je niet hebt gekregen, maar als kind wel nodig had;
    • een altijd aanwezig verlangen dat je voelt. Een verlangen dat je niet kunt benoemen, maar dat als een vraatzuchtig, onverzadigbaar knaagdier in je lijkt te leven;
    • de liefde van je overleden ouder die je bent misgelopen;
    • de steun die je nodig had om volwassen te worden;
    • nooit meer jezelf te kunnen herkennen in jouw moeder/jouw vader/jouw ouders;
    • de plek die je innam in je gezin van herkomst;
    • het vertrouwen dat je niet meer kunt hebben;
    • de chronische boosheid die altijd ergens in je sluimert;
    • het kind dat je was, en dat je niet meer kon zijn;
    • de volwassene die je nu bent, en die haar/zijn plek in het leven maar niet kan vinden;
    • verloren hoop;
    • de liefde die je voelt voor je overleden ouder;
    • verloren toekomst;
    • de pijn die zich in je manifesteert;
    • nooit meer onvoorwaardelijk aanwezig te kunnen zijn na het overlijden van je ouder(s);
    • de dood van je ouder(s) en het verdriet waarvan je als kind de omvang niet kon bevatten;
    • het missen van een gezonde puberteit;
    • het verlies van je ouder en de gevolgen die dat heeft gehad voor je verdere leven .

    Meer

    Mogelijk kun je deze aanzienlijke lijst met thema’s waar je als Verlaat Verdriet-er over rouwt aanvullen met thema’s waarvan je weet dat ze bij jou spelen.

    Mogelijk heb je behoefte aan meer informatie over thema’s die kunnen spelen.
    Lees dan meer op Kernthema’s en Kenmerken
    Of kijk op YouTube naar Rouw kent geen tijd, module Het mijnenveld