• | | |

    Codiponte houdt je vast

    DoorTitia Liese

    ‘Codiponte houdt je vast’ reageert Maartje lachend als ik haar vertel dat ik niet kan vertrekken door een staking op het vliegveld van Pisa. En ja. Dit is de tweede keer dat ik niet vertrek op het geplande moment. ‘Gezellig dat je nog een paar dagen blijft’ zegt Maartje. ‘We hebben plek voor je. Het gezelschap dat ‘het gele huis’ heeft gereserveerd heeft recent de reservering ongedaan gemaakt.’

    Villa le Muse

    Na een bijzondere week in appartement Fienile, het appartement dat Maartje voor mij had gereserveerd op de Concia, mag ik nu nog een paar dagen helemaal in m’n eentje verblijven in Villa le Muse. De plek waar ik normaal gesproken mijn schrijfretreat De weg van liefde geef. Wat een hartelijke gastvrijheid! Wat heerlijk nog een paar dagen mee te mogen genieten van de maaltijden die Davide met zoveel zorg en liefde voor ons bereidt. En die Maartje met evenveel zorg en liefde voor ons opdient op de binnenplaats van La Concia.

    Codiponte

    Wat een weelde om nog een paar dagen te mogen verblijven in Codiponte. De plek van rust en stilte, die zoveel ruimte geeft aan innerlijk werk. Want ja. Innerlijk werk moet ik wel verzetten. De blokkade die de premier van Italië, mevrouw Meloni, heeft opgeworpen voor de doorbetaling van de subsidies die ook mij waren toegezegd voor de restauratie van het pand dat ik heb aangekocht, vraagt wel een heel andere manier van denken van ons. Van mij.
    Maar daarover vertel ik je graag later. In een volgende blog.

  • | | | |

    Droomhuis gezocht; en meer!

    DoorTitia Liese

    Zó graag wilde ik met jullie delen wat een mooie en bijzondere Weg van liefde we hebben gehad bij Maartje en Davide in Codiponte. Echt! De wil was er! Maar de ‘energiecrisis’ die al een tijdje in mij sluimerde kreeg me na terugkomst uit Italië in de houdgreep. Het lukte me niet om meer te doen dan de dagelijkse dingen, en ook die liet ik uit vermoeidheid (te) vaak zitten. Maar de week die we samen hebben gehad was mooi en heel bijzonder. Dat wil ik je heel graag laten weten. De nieuwe datum voor najaar volgend jaar spreek ik binnenkort met Maartje af. Een nieuwe kans ook voor jou om De weg van liefde te ervaren.

    Tip: Lees het mooie verslag dat Stephanie maakte van haar Weg van liefde
    (Codiponte vanaf de datum 07/10/2022).

    Project

    Ik neem je, zodra ik de ruimte voel, graag weer mee in de ontwikkelingen van ons project op Castello in Codiponte. Als alles gaat zoals het er nu uitziet gaat de bouwer in januari starten met het veiligstellen van mijn Casa Bicaudata. ‘Er moet nu echt iets gebeuren’ liet de bouwer weten aan Maartje en Davide. ‘De staat van het huis is nu echt te slecht om nog langer te wachten.’ Januari 2023 is de geplande datum van de start om het dak dicht te maken en het huis te behoeden voor verder verval.

    ZEER

    Ook neem ik je graag verder mee in mijn plan rondom ZEER, waarvoor ik een aantal weken geleden een oproep voor Verlaat Verdriet-ers plaatste om mee te doen. Ook ZEER is, tot mijn grote verdriet, blijven liggen. Maar ook die energie komt vast weer terug.

    Teruggaan om verder te kunnen

    Niet als gevolg van mijn energie-dip, maar wel vertraagd: het verschijnen van de herziene uitgave van Teruggaan om verder te kunnen. De uitgeverij heeft mij verzekerd dat het boek begin december beschikbaar zal zijn.

    Droomhuis gezocht: 18 november 2022

    Wat ik je in ieder geval nu alvast wil laten weten is de uitzending van Droomhuis gezocht op vrijdag 18 november 2022. (lees de blog van enige tijd geleden). Maak kennis met de omgeving van Codiponte (Casola in Lunigiana). Met de Apuaanse Alpen. De Apennijnen. De Golfo dei Poëti. Met de Lunigiana. Maar vooral: maak kennis met Maartje Schonefeld en Davide Donati. Met hun B & B La Concia. Ook komend jaar zijn ze weer onze gastvrouw en gastheer. Kunnen we weer genieten van de kookkunst van Davide. En van de liefdevolle gastvrijheid van Maartje.

    Veel kijkplezier gewenst op 18 november 2022.
    Droomhuis gezocht.
    Omroep Max.

     

  • | | |

    De kracht van innerlijk beeld ervaren

    DoorTitia Liese

    Ik heb het weer helemaal aan den lijve ervaren. Dit wonderlijke proces van innerlijk beeld. Van visualisatie. Van incarneren.

    Appartementen

    We zijn in mijn Casa Bicaudata in Codiponte. Maartje, Carin en ik. Doorlopen het huis. Bekijken de mogelijkheden die het huis biedt voor appartementen. ‘Daar kun je een prachtig appartement van maken’ roept Carin enthousiast (zie foto blog Gesprek met de architecte over Casa Bicaudata) ‘Deze ruimte restaureren. Die kamer erbij betrekken. Hier een muur, dan kan komt daar de keuken.’

    ‘En hier kunnen wc en douche,’ wijst Maartje. Ik kijk zwaar twijfelend het lange donkere tamelijk smerige gangetje in. ‘Hoe krijg je dat in die ruimte voor elkaar?’ vraag ik. ‘Laat dat maar aan mij over’ zegt Maartje beslist.

    Fra Angelico

    ‘Het huis gaat tegen me praten’ voel ik steeds sterker van binnen. Het komt nu echt tot leven. In de loop van de verdere dag krijg ik steeds sterker het beeld voor ogen van een van mijn lievelingsfresco’s. De verkondiging, fresco geschilderd door Fra Angelico. Beeld van verstilling. Van verwachting. Van liefde. ‘Ken je de fresco van Fra Angelico?’ vraag ik aan Maartje. ‘Ja’ zegt ze. ‘Die ken ik heel goed.’ ‘Dit beeld heb ik voor me voor een van de drie appartementen’ zeg ik tegen Maartje.

    De weg van liefde

    Ik voel wat er in me gebeurt. Hoe dit beeld in me mijn huis als het ware laat incarneren. Het wordt mijn huis. En het huis ‘praat tegen me‘. Een nieuwe werkelijkheid ontstaat in me.
    Dat kan gebeuren als je de tijd neemt. De ruimte. Als je de mensen om je heen hebt met wie je kunt delen. Die jou inspireren. Die jij inspireert. Woorden geven aan beelden. Beelden geven aan woorden. Dit wonderbaarlijke, prachtige proces gun ik iedere deelnemer aan de schrijfretraite De weg van liefde

    Lees meer

    Lees meer over ons project op het pleintje van Codiponte

  • | | |

    Gesprek met de architecte over Casa Bicaudata

    DoorTitia Liese

    Ik kende haar nog niet. De architecte die de plannen en de begeleiding van de restauratie van Casa Bicaudata op haar schouders heeft genomen.

    Architecte

    Met haar feilloze neus voor kwaliteit heeft Maartje haar gevonden. Samen – Maartje, Davide, Carin en ik – zitten we in het rommelige kantoor van de architecte. ‘Waarom eigenlijk ben ik me deze Italiaanse architecte voor gaan stellen als jong, snel en hip?’ vraag ik me af. Voor me zit een mevrouw van ruimschoots middelbare leeftijd. Gevuld. Correct gekleed, maar verre van hip (nou ja: haar halssieraad mag mee doen). Enigszins afstandelijk. Zakelijk. Deskundig, vangt zelfs mijn rudimentaire Italiaans op. Meer dan deskundig op het gebied van restauraties van Middeleeuwse panden.

    Mijn Casa Bicaudata heeft ze ingemeten. De tekeningen van de indeling van het huis die ze heeft gemaakt liggen klaar op haar bureau. Het is overduidelijk dat ze goed heeft geluisterd in het voorgesprek dat ze heeft gehad met Maartje. Na maanden geleden besloten te hebben dat ik op moest houden te proberen met mijn Nederlandse hoofd van een Italiaans middeleeuws restauratieproject een huis te maken waarin kan worden gewoond voel ik dat er een verandering in me gaande is.

    ‘Het huis praat tegen ons’ zei Maartje in een van onze eerste gesprekken over het project. ‘Tegen mij (nog) niet’ dacht ik toen ik Maartje dit hoorde zeggen. ‘Maar misschien komt dat nog wel.’

    Najaar

    Dit najaar gaat het bouwbedrijf beginnen met de restauratie, is het plan. Te beginnen met het pand waarin Maartje en Davide hun restaurantje gaan beginnen.
    Daarna komt mijn huis aan de beurt. We zullen het gaan zien!