• | |

    De kunst van het losmaken bij Verlaat Verdriet

    Verdriet kit al mijn krachten samen / Zodat ik roerloos word als steen. / Mijn hele wezen wordt materie, / een ondoordringbaar star mysterie, / o sla de rots, opdat ik ween /. Een week of wat geleden kwam ik dit gedicht tegen van de hand van de bekende dichteres M. Vasalis. Het gedicht raakte me. Ik herkende het. Niet alleen herkende ik mezelf er in, maar ook heel veel meer Verlaat Verdriet-ers. Dit gedicht verwoordt zo treffend één van de kern-thema’s van Verlaat Verdriet: Het gevoel van afgescheiden zijn. Teruggetrokken op je eigen eilandje. Muur er omheen. Geen uitgang meer kunnen vinden. Het gedicht heb ik een plaats gegeven in het cursusboek dat ik aan het maken ben voor de nieuwe Verlaat Verdriet-cursus-in-ontwikkeling: De kunst van het losmaken bij Verlaat Verdriet. ‘Loslaten’ lijkt een eigentijds toverwoord geworden te zijn. ‘Je moet loslaten’. Maar hoe doe je dat als Verlaat Verdriet-er, als je leven is gebaseerd op verliesangst? Op controle? Als je wel hebt geleerd je veilig te hechten, maar je door het onomkeerbare verlies van je ouder in je jeugd niet meer hebt kunnen leren je los te maken in het vertrouwen dat er weer iets goeds voor in de plaats zal komen waar je je opnieuw aan kunt hechten. Hoe doe je dat als je leven vooral overleven is geweest? Als je identiteit voor een belangrijk gedeelte is gevormd door overlevingsstrategieën: je BOS-patronen? Hoe laat je die Beschermingsmechanismen, die Overlevingspatronen en die Schaduwpatronen die deel uit zijn gaan maken van wie je bent geworden los? De nieuwe cursus De kunst van het losmaken bij Verlaat Verdriet helpt je bij het onderzoeken van de BOS-patronen die jij hebt ontwikkeld, ze te herwaarderen, te behouden wat je wilt behouden en los te laten wat je los wilt en kunt laten. Heb je belangstelling voor deze cursus? Het zal najaar 2013 worden voor hij werkelijk van start kan gaan, maar je kunt je belangstelling alvast kenbaar maken via losmaken@verlaatverdriet.nu. Ik houd je dan op de hoogte van de ontwikkelingen zodat je je vroegtijdig aan kunt melden.

  • | | | |

    Verlaat Verdriet, depressies & workshop

    Ervaringsverhaal van Lidyan, deelneemster aan een basisworkshop Verlaat Verdriet:

    Terugkijkend op de depressieve periodes in mijn leven, merkte ik dat het veelal te maken had met het overlijden van mijn ouders, kort achter elkaar in 1986 en 1987. Ik was toen 25, woonde nét op mezelf, maar voelde me, ondanks dat ik fysiek volwassen was, psychisch en emotioneel nog vaak onvolwassen. Het overlijden van mijn ouders sloeg de basis onder me uit en maakte, onder meer, dat mijn leven getekend werd door depressieve periodes. Opkrabbelend uit zo’n periode stond ik dan even stil bij mijn ouders en verwerkte ik hun verlies weer een stukje verder.

    Vorige week deed ik een workshop Verlaat Verdriet bij Titia. Deze workshop heeft mij veel gebracht. Ik heb vooral de verbinding gemaakt met mijn (overleden) ouders naar mijn leven NU.
    Ik ben er inmiddels van overtuigd dat veel volwassenen die op jonge leeftijd een ouder hebben verloren op latere leeftijd onder andere kunnen kampen met depressies en burn-outklachten, niet wetend dat deze klachten met het verlies van een ouder op jonge leeftijd te maken kan hebben.

    Mij heeft de workshop weer een hele stap verder geholpen en ik gun dit veel meer mensen die worstelen met Verlaat Verdriet.

    Lidyan

     

  • | |

    Wandeling Groningen/Heerenveen

    Hallo allemaal,
    Aanstaande zondag 14 april 2013 willen we weer samen iets gaan doen. We hebben een bezoek gepland aan museum Belvédère in Heerenveen. We willen daarbinnen wat rondkijken, iets drinken en als er tijd voor is in de omgeving nog wat wandelen.
    De toegangsprijs voor het museum is 6 euro. Op vertoon van een museumjaarkaart is het gratis.
    Voor meer informatie en routebeschrijving kijk op: museumbelvedere.nl
    Start museum: 11.00 uur.
    Voor wie vanaf Groningen mee wil rijden: om 10.00 uur verzamelen bij het station.
    Laat voor zaterdag 13 april even weten of je komt en waar je start.
    We willen je graag (weer) ontmoeten.
    Tot zondag?!
    Hartelijke groet,
    Minka Schöne
    Daniëlle Verhulst
    Syb Hulshof
    Kristien Beneder
  • | |

    Vasalis

    En niet het snijden doet zo’n pijn,
    maar het afgesneden zijn  *

    Wie kent niet deze dichtregels van M. Vasalis?

    Gisteren kwam ik andere – ongetwijfeld ook hele bekende, maar mij toe nu toe niet bekende – dichtregels tegen van deze dichteres. Dichtregels die me niet alleen aanspreken, maar die me ook zo heel bekend voorkomen.

    Ik wil ze graag me je delen.

     ‘Steen’

    Verdriet kit al mijn krachten samen,
    Zodat ik roerloos word als steen.
    Mijn hele wezen wordt materie,
    een ondoordringbaar star mysterie,
    o sla de rots, opdat ik ween

     

     

    *

    Sotto Voce
    Zoveel soorten van verdriet
    ik noem ze niet
    Maar één, het afstand doen en scheiden
    En niet het snijden doet zo´n pijn,
    maar het afgesneden zijn.

    Nog is het mooi, ´t geraamte van een blad,
    vlinderlicht rustend op de aarde,
    alleen nog maar zijn wezen waard.
    Maar tussen de aderen van het lijden
    niet meer om u mee te verblijden:
    mazen van uw afwezigheid
    bijeengehouden door wat pijn
    en groter wordend met de tijd.

    Arm en beschaamd zo arm te zijn.

     

    M. Vasalis
    1909-1998. Pseudoniem van Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans;
    arts en kinderpsychiater.