• | | |

    De draad enzovoort

    DoorTitia Liese

    Terug van drieënhalve week vakantie op Terschelling. In de loop van de weken verdween mijn Verlaat Verdriet-werk langzaam maar zeker naar de achtergrond. Niet meer vierentwintig uur van de dag aanwezig. Hoewel: helemaal weg is het nooit, ook niet na ruim drie weken vakantie op Terschelling. Ook niet in een intensieve vakantietijd van wisselend gezelschap met even wisselende avonturen.

    En dan, sinds afgelopen woensdag, is de vakantie weer voorbij en ben ik terug in Nunspeet. En moet ik langzamerhand weer terug naar het werk waarmee ik bezig was voor ik naar Terschelling vertrok. Maar ojee, al dat werk, al die klussen van uiteenlopende aard. De nieuwe site: er is nog wel een en ander te doen, maar hij moet er nu eindelijk ook eens zijn. De nieuwe basiscursus: Voor de verandering. Ruimte bespreken. Readers maken enzovoort. De workshops. De nieuwe cyclus van De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet die we medio oktober van start willen laten gaan en die nog nieuwe aanmeldingen nodig heeft om daadwerkelijk van start te kunnen gaan. De nieuwe delen van de Amor Fati-reeks die al zo lang liggen te wachten op inhoud. Bestaande samenwerkingsverbanden uitbouwen en verder vorm geven, nieuwe samenwerkingsverbanden aangaan. De draad weer oppakken dus!

    Een beetje veel allemaal – vooralsnog schuif ik dat naar komende week, alleen de lopende zaken krijgen op dit moment de aandacht die ze nodig hebben. En de tuin. Gelukkig is de ruimte die bij mijn huis hoort deel van het werk dat ik doe. Het moet er allemaal goed en verzorgd uit zien. En dus doe ik de komende dagen klussen in de tuin – en ben ik toch met mijn werk aan het werk.

  • Last of geen last

    DoorTitia Liese

    Regelmatig kom ik het tegen: de veronderstelling dat de meeste mensen ‘er geen last van hebben’. (van de gevolgen van jong ouderverlies).
    Maar is dat waar? En als dat waar is: hebben de meeste mensen er dan geen last van omdat ze zich niet bewust zijn van hun overlevingsstrategieën? Hebben ze geleerd zich zo aan te passen dat ze geen idee meer hebben dat ze zich in een voortdurende cyclus bevinden van aanpassen en blijven ze zich aanpassen tot ze zich ervan bewust zijn geworden wat ze in werkelijkheid aan het doen zijn en waarom?
    En als je ‘er geen last van hebt’, betekent dat dan ook dat je er niet mee bent belast?

     

  • Paradoxen

    DoorTitia Liese

    Steeds duidelijker tekenen zich voor mij de paradoxen bij Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet af. Zoals de paradox van

    • Verbinden & loslaten
    • Verlies & winst
    • Stilstand & vooruitgang
    • Geven & ontvangen
    • Afgescheidenheid & verbondenheid
    • Twijfel & vertrouwen

    Ze overziend begrijp ik nu mijn eeuwige moeite met het zo dikwijls gebruikte begrip ‘valkuilen’. Bij valkuil wordt je altijd de bedreiging voorgehouden, de paradox laat ook de andere kant van het spectrum zien.
    De valkuil kun je invallen (en dat gebeurt ook regelmatig),
    de paradox laat ook de uitweg zien.

  • Tot in het vierde en vijfde geslacht?

    DoorTitia Liese

    Zonde of ruptuur?

    Wat gebeurt er als we het begrip zonde in de Bijbel vervangen door ruptuur, door breuk, zoals het begrip wellicht oorspronkelijke bedoeld is geweest (maar dat van betekenis veranderde bij Bijbelvertalingen in de tijd van kerkvader Augustinus).
    Begrijpen we dan eindelijk dat de beschadigingen van een een niet geheelde ruptuur als gevolg van de dood – dus veroorzaakt door een invloed van buitenaf – via de generatielijn kunnen worden doorgegeven tot in het derde en het vierde geslacht?