• | |

    Misschien wel mooier dan het origineel …

    Misschien wel mooier ……

    ‘Kennen jullie de Japanse manier om gebroken keramiek te herstellen? Bijvoorbeeld een dierbare schaal die in scherven is gevallen?’

    Overlevingspatronen

    We zijn samen aan het werk in de Verlaat Verdriet basis-workshop van december 2021. Intensief. Intens. ‘Wie ben ik zonder (mijn) overlevingspatronen?’ Een vraag – een van de vele vragen – waar Verlaat Verdriet-ers een antwoord op zoeken. ‘Ben ik dan nog iemand?’ ‘Besta ik nog als ik (mijn) overlevingspatronen los laat?’ ‘Kan ik dan nog bestaan?’ ‘Kennen mijn naasten mij dan nog?’ ‘Willen mijn naasten mij dan nog?’

    Mooier dan het origineel?

    Een van de deelnemers vertelt over zijn ontdekking van de Japanse manier om gebroken voorwerpen van keramiek te herstellen. Met lijm. En vloeibaar goud. Hij laat een foto zien. Keramiek. Zichtbaar gebroken geweest. Met de grootst mogelijke toewijding opnieuw in elkaar gezet. Hersteld. Op een prachtige manier. Met lijm. En met vloeibaar goud.

    We kijken elkaar aan. Zou het? Kan het zo zijn? Herstelt een verlaat rouwproces mij? Kan een verlaat rouwproces mij herstellen? Mooier dan het was? Mooier dan het origineel?
    JA! komen we samen tot de conclusie. Het kan. We hebben er vertrouwen in. Een verlaat rouwproces herstelt ons. We worden mooier dan het was.

    Lees meer

    De Japanse manier van keramiek herstellen Kintsugi.
    Maxine Harris De herschepping van het ik.
    Basisworkshop Verlaat Verdriet.

     

  • | |

    Misschien wel mooier dan het origineel …

    Misschien wel mooier ……

    ‘Kennen jullie de Japanse manier om gebroken keramiek te herstellen? Bijvoorbeeld een dierbare schaal die in scherven is gevallen?’

    Overlevingspatronen

    We zijn samen aan het werk in de Verlaat Verdriet basis-workshop van december 2021. Intensief. Intens. ‘Wie ben ik zonder (mijn) overlevingspatronen?’ Een vraag – een van de vele vragen – waar Verlaat Verdriet-ers een antwoord op zoeken. ‘Ben ik dan nog iemand?’ ‘Besta ik nog als ik (mijn) overlevingspatronen los laat?’ ‘Kan ik dan nog bestaan?’ ‘Kennen mijn naasten mij dan nog?’ ‘Willen mijn naasten mij dan nog?’

    Mooier dan het origineel?

    Een van de deelnemers vertelt over zijn ontdekking van de Japanse manier om gebroken voorwerpen van keramiek te herstellen. Met lijm. En vloeibaar goud. Hij laat een foto zien. Keramiek. Zichtbaar gebroken geweest. Met de grootst mogelijke toewijding opnieuw in elkaar gezet. Hersteld. Op een prachtige manier. Met lijm. En met vloeibaar goud.

    We kijken elkaar aan. Zou het? Kan het zo zijn? Herstelt een verlaat rouwproces mij? Kan een verlaat rouwproces mij herstellen? Mooier dan het was? Mooier dan het origineel?
    JA! komen we samen tot de conclusie. Het kan. We hebben er vertrouwen in. Een verlaat rouwproces herstelt ons. We worden mooier dan het was.

    Lees meer

    De Japanse manier van keramiek herstellen Kintsugi.
    Maxine Harris De herschepping van het ik.
    Basisworkshop Verlaat Verdriet.

     

  • | | |

    Mijn vader hoefde eigenlijk geen kinderen

    ‘Mijn vader hoefde eigenlijk geen kinderen’ vertelt een deelnemer aan de workshop Verlaat Verdriet. Mijn moeder wilde dat absoluut wel. Ze heeft doorgezet. Eerst ben ik geboren, drie jaar later kwam mijn zusje. Toen we er eenmaal waren heeft mijn vader ons wel geaccepteerd. Een soort van, zeg maar. Dat deed hij door zich zo weinig mogelijk met ons te bemoeien. Hij was altijd weg. Aan het werk.

    Moeder

    Toen ik twaalf was werd mijn moeder ziek. Ze is een jaar ziek geweest. In die tijd zorgde een buurvrouw uit de buurt zoveel mogelijk voor mijn moeder. En voor mij en mijn zusje. Mijn vader ging op dezelfde voet verder als daarvoor. Altijd weg. Aan het werk.

    Vader

    Op mijn dertiende overleed mijn moeder. Ook daarna ging mijn vader op dezelfde voet door. Altijd weg. Aan het werk. Maar hij was niet alleen overdag weg. Het gebeurde ook dat hij ’s nachts niet thuis was. “Als je moeder niet was overleden zouden je ouders zijn gescheiden. Dat weet ik zeker” zei de buurvrouw die vroeger voor ons heeft gezorgd toen ik haar onlangs opzocht.

    Opa

    De relatie met mijn vader is wel verbeterd. Maar eigenlijk is de afstand nog altijd groot. Ik zie dat hij wel een leuke opa is voor het zoontje van mijn zusje. “Je kunt het dus wel” denk ik dan. “Waarom niet met ons?” ‘

  • | |

    Verlaat Verdriet-workshop december 2019

    Jongen en meisje

    Verlaat Verdriet-workshop

    Donderdagavond 19 december 2019. Drie Verlaat Verdriet-ers. Twee vrouwen, een man. Alle drie jong hun moeder verloren.
    Onafhankelijk van elkaar zijn ze aangekomen. Binnengekomen.
    Zien mij.
    De plek waar ze de komende dagen gaan verblijven.
    Elkaar.
    En besluiten alle drie: hier is het o.k. Hoe spannend ook. Ik ga het aan. Met deze mensen. Op deze plek. Hier durf ik het aan. Nu. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Vrijdagavond 20 december

    Vermoeid van het intensieve werken, maar blij met wat de dag heeft gebracht, sluiten we af.
    Vertellen. Luisteren. Gehoord worden. Zien. Je gezien voelen. Herkend. Erkend.
    De bijzondere dynamiek van de overeenkomsten heeft ons de hele dag vergezeld. Het warme bad. Ruimte voor verdriet. Ontroering. Ruimte voor jezelf. Voor de ander. Verbinding. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Zaterdagmiddag 21 december

    We sluiten een bijzondere Verlaat Verdriet-workshop af. Over 4 weken zijn we weer samen voor de Terugkomdag.
    Terwijl ik deze blog schrijf, realiseer ik me dat we er bij het afscheid nemen niet aan hebben gedacht elkaar prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar te wensen. En dat hoefde ook niet. Deze workshop had genoeg aan zichzelf. Aan z’n eigen warmte. Saamhorigheid. Z’n eigen emoties. Aan z’n eigen gevoelens van verbondenheid. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Verlaat Verdriet-workshops 2020

    Wil je meer weten over wat de Verlaat Verdriet-workshop in 2020 voor jou kan betekenen? Lees meer