• | | |

    Noord Nederland: Loopgenoten op 19 januari 2014

    Zondag 24 november hebben we met de toen aanwezige wandelaars een datum afgesproken voor onze eerste samenkomst in het nieuwe jaar en wel op 19 januari. We willen dan weer een bezoek brengen aan museum Belvédère in Heerenveen en ook nog een wandeling maken in die omgeving.
    Nadere informatie volgt te zijner tijd, zo ook de verdere planning voor 2014.
    Ik wens jullie een fijne en goede decembermaand.
    Tot ziens in het nieuwe jaar,
    een hartelijke groet,
    Kristien

    Meelopen met de Loopgenoten?

    Wil je meewandelen met de Loopgenoten? Dat kan.
    Meld je aan bij Kristien Beneder
    cebeneder@tele2.nl
  • | |

    Niet in het verleden graven. Een praktijkvoorbeeld

    Een tijdje geleden werd ik gebeld. Vrouw. Eind veertig. Verloor jong haar beide ouders.

    We hebben een vrij lang gesprek. ‘Ik werk al een tijdje niet’ vertelt ze me. ‘Ik ben gaan zoeken op het web, want ik moet iets gaan doen. En toen vond ik jou. Ik wist niet dat dit bestond. Het (Ver)Werkboek heb ik besteld en ik heb de Herinneringsboeken gedownload. Maar nu weet ik niet goed wat ik ermee moet doen. Zelf weet ik eigenlijk helemaal niets van mijn ouders. De broers en zussen van mijn moeder zijn allemaal al lang dood. En van mijn vaders kant leeft nog maar één iemand, en die is mentaal te ziek om nog iets aan te kunnen vragen.
    Twintig jaar geleden had ik contact met een psycholoog. Zelf wilde ik toen op zoek gaan naar herinneringen aan mijn ouders. Mijn ooms en tantes leefden toen nog allemaal.’

    ‘Nee’, zei de therapeut. ‘Dat gaan we niet doen. We gaan niet graven in het verleden. Dan komt er veel te veel ellende naar boven’.
    ‘Had ik maar niet naar hem geluisterd. Nu is er niemand meer die ik kan vragen naar mijn ouders. Niemand meer van de broers en zussen van mijn moeder. Niemand meer van de broers en zussen van mijn vader die nog iets kan vertellen’.

    Ach‘, denk je als lezer misschien. ‘Da’s twintig jaar geleden. Dat gaat tegenwoordig allemaal heel anders.’
    Fout gedacht, beste lezer. Ook in de huidige tijd zeggen hulpverleners rustig tegen een Verlaat Verdriet-er:
    ‘Verliezen horen bij het leven. Daar gaan we niet in graven.’ (Ik verzin dit niet).

     

  • | | | | | |

    2014: Geplande nieuwe Verlaat Verdriet-titels

    Ellen, wil je samen met mij een boek over Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet uitbrengen?’ Voorjaar 2013 leerde ik Ellen Vogel kennen. Freelance journalist en ghostwriter van haar vak.
    Het klikte meteen tussen ons.

    Vorige week was ik op Terschelling aan het werk aan mijn nieuwe cursus De kunst van het losmaken toen ik ineens bedacht: NU! NU stuur ik een app-je naar Ellen om aan haar te vragen ‘Ellen, wil je samen met mij een boek over Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet uitbrengen?’
    Onmiddellijk kwam Ellen’s antwoord: JA.
    En we zijn aan het werk!
    Een nieuwe titel.
    Een nieuwe opzet voor het boek.
    Werkverdeling: Ellen schrijft. Ik lever kennis aan.

    Inmiddels al een aantal jaren geleden bracht ik mijn Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek uit. Eigenlijk was mijn planning voorafgaand aan het (Ver)Werkboek een algemener boek uit te brengen over Verlaat Verdriet en verlate rouw. (Waar gaat Verlaat Verdriet eigenlijk over? Welke gevolgen van jong ouderverlies kom ik in mijn werk altijd weer te tegen? Welke kenmerken? Welke invloeden? Enzovoort, enzovoort).
    Toen, in die tijd, lukte me dat niet. Ik begrijp nu de oorzaak daarvan. In de tijd dat het ik het (Ver)Werkboek uitbracht, had ik ruimschoots de nodige kennis, maar had ik mijn kennis van de gevolgen van jong ouderverlies nog niet zodanig ‘geïncarneerd’ dat ik daar een even beschrijvend, gemakkelijk toegankelijk boek als een goed gefundeerd boek van kon samenstellen.

    De Amor Fati-reeks is weer een verdiepende stap, aanvullend aan het (Ver)Werkboek.  Je zou dus kunnen zeggen II – het (Ver)Werkboek en III – de Amor Fati-reeks – waarvan het eerste boek Teruggaan, om verder te kunnen reeds verschenen is, zijn er al. Beetje gek, maar I, het algemenere boek, ontbrak nog steeds.

    Daar gaan we dus nu drastisch verandering in brengen. Ellen en ik concipiëren samen Boek I, dat – naar planning – eind 2014 gaat verschijnen.
    En zie: nu we samen aan het werk zijn en bezig zijn de synopsis voor dit nieuwe boek te schrijven, valt er voor de Amor Fati-reeks ineens iets op z’n plek.
    Nu kan ik verder kan met het voorbereiden en schrijven aan een volgend deeltje van deze reeks. De volgorde in het uitgeefplan van deze reeks verandert, en ineens is de blokkade die ik voelde weg. Het tweede deeltje (dat ik inmiddels al drie keer heb geschreven en waarover ik  nog steeds ontevreden ben) gaat naar een andere plaats. En later gepland deeltje schuift naar voren.
    Zo simpel kan het zijn!

    Voor 2014 dus: nieuwe plannen voor twee nieuwe boeken bij Uitgeverij Funale.

    En: Ellen – geweldig om dit samen te doen!