• | | | | |

    Mama wil weg – een zoektocht naar mijn moeder

      Mama wil weg – Een zoektocht naar mijn moeder

      Mirjam van Biemen

      Mirjam van Biemen was acht jaar oud toen haar moeder een einde aan haar leven maakte in een psychiatrische inrichting. Jarenlang bleven de ware toedracht en motieven achter deze daad verborgen. In het gezin rustte er een taboe op Mirjams moeder – haar leven leek in één klap uitgewist, alsof ze niet bestaan had.

      In dit literaire non-fictieboek gaat Mirjam op zoek naar wie haar moeder was en wat haar dreef, geholpen door haar moeders’ dagboeken en gesprekken met betrokkenen. Het resultaat is een indringende, maar ook prachtig geschreven pageturner die geen lezer onberoerd zal laten.

      Zoektocht

      Alles aan dit boek is mooi. De zoektocht naar wie haar moeder écht was, terwijl ze als kind alleen hoorde: Je moeder was gek. En dan nu, op deze leeftijd, haar een eerbetoon geven en dat beeld rechtzetten. Het gaat over wegkijken, vastgeroeste rolpatronen en de angst om alleen achter te blijven. Maar bovenal over de liefde van een dochter voor haar moeder. En andersom.
      Sophie Hilbrand

      Zien

      Mama wil weg – een zoektocht naar mijn moeder
      https://www.vpro.nl/speel~RBX_NTR_733981~mama-wil-weg~.html

      Bestellen

      Mama wil weg

       

    • | | | | |

      Verlaat Verdriet-ers, en suïcidegedachten

      Verlaat Verdriet-ers, en suïcidegedachten

      ‘Wat een prachtig symposium hebben jullie georganiseerd.’ ‘Wat een mooie waardevolle dag met al die mooie waardevolle Verlaat Verdriet-ers samen.’ ‘JA!’ Ik ontvang de complimenten van verschillende kanten graag. Het is een hele mooie dag geweest, symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op zaterdag 2 maart 2024. Ook ik heb genoten van al die blije mensen, die genoten van deze samenkomst.
      En toch, ergens in mij, voel ik een klein, maar hardnekkig waarschuwingslampje. Uit mijn Verlaat Verdriet-werk weet ik vrij zeker dat tenminste driekwart van de Verlaat Verdriet-ers met wie ik heb gewerkt worstelen – of hebben geworsteld – met suïcidegedachten. Dat is veel. En het blijft bijna altijd onder de oppervlakte totdat……

      Delen van Verlaat Verdriet-kennis

      Op de vrijdagmiddag van de workshops deel ik altijd de Verlaat Verdriet-kennis die ik in de loop van de jaren heb ontwikkeld. De herkenning, en de erkenning, doet de deelnemers altijd zoveel goed.

      ……. op de vrijdagavond deel ik altijd het schema dat ik heb gemaakt over Ruptuur en Trauma. In dit schema laat ik zien hoe Verlaat Verdriet-ers gevoelig kunnen worden, bijvoorbeeld voor stress. Voor burn-out. Chronische vermoeidheid. Chronische pijnen. Voor angst- en paniekaanvallen. Voor depressie. Verslavingen. Dan komt ook suïcide-gedachten aan de orde. Soms wordt er meteen gereageerd. Soms wordt er vooral instemmend geknikt. Het wordt herkend, door minstens driekwart van de deelnemers.

      Suïcidegedachten

      De meeste Verlaat Verdriet-ers zijn niet actief suïcidaal. Maar ze kennen wel de leegte. Het gat in hun ziel. De innerlijke eenzaamheid. Het altijd aanwezige verlangen, zonder ooit goed te kunnen duiden waar dat verlangen over gaat. Ze kennen de intense, alleroverheersende vermoeidheid van een leven lang overleven. Het gevoel voor elke millimeter in hun leven geknokt te moeten hebben. Het simpelweg niet meer op te kunnen brengen. Deze Verlaat Verdriet-ers willen niet dood, ze weten niet hoe ze moeten leven. Ze verlangen naar rust. RUST. En sommige van hen willen naar hun overleden ouder.

      Dat is veel. Heel veel. Alleen al om dit gegeven hebben de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn – Verlaat Verdriet dus – meer bekendheid nodig in de hulpverlening. Zouden in de hulpverlening alle bellen moeten rinkelen als het gaat om suïcidegedachten bij volwassenen die in hun jeugd hun ouder(s) hebben verloren door overlijden. Alle seinen op rood moeten staan. Of liever: alle seinen op groen!

      Symposium voor hulpverleners

      Hulpverleners: zet alle seinen op groen! Tijdens symposium Teruggaan om verder te kunnen delen wij, Verlaat Verdriet-ers, onze kennis en kunde uit ervaring met jullie. Geef groen licht voor het symposium. Kom! Op zaterdag 5 april 2025 in MFC De Roef in Harderwijk. Lees meer over symposium Teruggaan om verder te kunnen en meld je aan!

      Zien en horen

      Rouw kent geen tijd – Ruptuur en trauma

      Lezen

      Trauma en ruptuur 

    • | | |

      Catharina Janssen, Verlaat Verdriet-er

      Recent ontmoette ik in mijn huis na jaren Catharina Janssen om weer eens bij te praten. Een mooi en waardevol gesprek. Onder meer over het aanbod dat Catharina tegenwoordig heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Op mijn uitnodiging schreef Catharina twee blogs over haar eigen ervaringen, en over het aanbod dat ze heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Ik geef de beide blogs graag aan je door.

      Catharina Janssen

      Ik wil me graag even aan je voorstellen: ik ben Catharina Janssen, 58 jaar en Verlaat-Verdrieter. Een poosje geleden was ik bij Titia om te praten over een eventuele samenwerking. Ik ken Titia van haar jaartraining ‘De kunst van verbinden’. Ik wil nu graag mensen met jong ouderverlies helpen bij hun verlate rouwproces, en daar meer zichtbaarheid aan geven.

      Mijn verhaal

      Op mijn twaalfde overleed mijn moeder door zelfdoding. Ik ben de oudste van drie kinderen en ben toen vooral gaan zorgen dat ons gezin ‘bij elkaar bleef’. Ging me aanpassen, presteerde goed op school en nam veel verantwoordelijkheid. Ik weet ook nog dat ik heel bewust dacht: ‘Ik wil niet zielig gevonden worden’ door mensen in het kleine Noord-Limburgse dorp waar ik vandaan kom. Dus flink zijn en laten zien dat ik het echt wel kan.…(nog steeds heb ik de neiging om me uit te sloven, heel vermoeiend).

      Vraag aan mijzelf

      Zo rond mijn vijfentwintigste heb ik mezelf de vraag gesteld: wat heeft het overlijden van mijn moeder met mij gedaan? Ik had geen idee. Voelde wel dat ik een muurtje om me heen had gezet en dat ik het moeilijk vond mijn kwetsbaarheid te laten zien. Ik besloot een training intuïtieve ontwikkeling te gaan doen met als doel: ‘trouw te zijn en blijven aan mezelf’. Dat was een goede keus, waar ik nog steeds de vruchten van pluk. Ik geef er nu zelfs les in.

      Getroost door herkenning

      Ik loop mijn hele leven te strugglen. Van buitenaf zien mensen het vaak niet aan me, maar binnenin heb ik veel  ’triggers’ te overwinnen. Nu ik onlangs de website over Verlaat Verdriet weer las, voelde ik me blij en getroost door de herkenning. Ook het gegeven dat het verlaat rouwproces niet een lineair, maar een circulair proces is, maakte dat ik mezelf niet meer op de kop hoefde te zitten met de ondermijnende gedachte: ‘wanneer ben ik hier nou eens klaar mee?’. Het verdriet en het rouwproces mogen iedere keer weer terugkomen. En gevoeld worden. Ze mogen er zijn.

      Mijn missie

      Mijn missie is: ‘Een moeder voor mezelf zijn’.
      Mezelf niet op de kop zitten, perfectionisme laten varen, voelen wat er is en doen waar ik blij van word. Gewoon (!) omdat ik het waard ben. Het lukt me lang niet altijd, maar steeds vaker wél. Iedere keer weer een uitnodiging om in genegenheid te gaan.

      Persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling

      Twee keer in mijn leven heb ik mijn baan opgezegd om te ontdekken wat ik écht wil. Daaruit is mijn ontwikkelatelier voor inzicht en intuïtie ontstaan, met de naam InzichtPresent. Ik geef les in persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, ik doe inzichtswandelingen met cliënten en ik faciliteer workshops SoulCollage®.

      Over SoulCollage®

      In mijn volgende blog wil ik je graag meer vertellen over deze zachte maar krachtige methode, die mij helpt verder te komen en mij te helen. Jou ook?
      Ik hoop dat ik je interesse hebt gewekt. Graag tot lezens!

      Hartelijke groet, Catharina

      Lees meer

      www.inzichtpresent.nl

    • | | |

      Catharina Janssen, Verlaat Verdriet-er

      Recent ontmoette ik in mijn huis na jaren Catharina Janssen om weer eens bij te praten. Een mooi en waardevol gesprek. Onder meer over het aanbod dat Catharina tegenwoordig heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Op mijn uitnodiging schreef Catharina twee blogs over haar eigen ervaringen, en over het aanbod dat ze heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Ik geef de beide blogs graag aan je door.

      Catharina Janssen

      Ik wil me graag even aan je voorstellen: ik ben Catharina Janssen, 58 jaar en Verlaat-Verdrieter. Een poosje geleden was ik bij Titia om te praten over een eventuele samenwerking. Ik ken Titia van haar jaartraining ‘De kunst van verbinden’. Ik wil nu graag mensen met jong ouderverlies helpen bij hun verlate rouwproces, en daar meer zichtbaarheid aan geven.

      Mijn verhaal

      Op mijn twaalfde overleed mijn moeder door zelfdoding. Ik ben de oudste van drie kinderen en ben toen vooral gaan zorgen dat ons gezin ‘bij elkaar bleef’. Ging me aanpassen, presteerde goed op school en nam veel verantwoordelijkheid. Ik weet ook nog dat ik heel bewust dacht: ‘Ik wil niet zielig gevonden worden’ door mensen in het kleine Noord-Limburgse dorp waar ik vandaan kom. Dus flink zijn en laten zien dat ik het echt wel kan.…(nog steeds heb ik de neiging om me uit te sloven, heel vermoeiend).

      Vraag aan mijzelf

      Zo rond mijn vijfentwintigste heb ik mezelf de vraag gesteld: wat heeft het overlijden van mijn moeder met mij gedaan? Ik had geen idee. Voelde wel dat ik een muurtje om me heen had gezet en dat ik het moeilijk vond mijn kwetsbaarheid te laten zien. Ik besloot een training intuïtieve ontwikkeling te gaan doen met als doel: ‘trouw te zijn en blijven aan mezelf’. Dat was een goede keus, waar ik nog steeds de vruchten van pluk. Ik geef er nu zelfs les in.

      Getroost door herkenning

      Ik loop mijn hele leven te strugglen. Van buitenaf zien mensen het vaak niet aan me, maar binnenin heb ik veel  ’triggers’ te overwinnen. Nu ik onlangs de website over Verlaat Verdriet weer las, voelde ik me blij en getroost door de herkenning. Ook het gegeven dat het verlaat rouwproces niet een lineair, maar een circulair proces is, maakte dat ik mezelf niet meer op de kop hoefde te zitten met de ondermijnende gedachte: ‘wanneer ben ik hier nou eens klaar mee?’. Het verdriet en het rouwproces mogen iedere keer weer terugkomen. En gevoeld worden. Ze mogen er zijn.

      Mijn missie

      Mijn missie is: ‘Een moeder voor mezelf zijn’.
      Mezelf niet op de kop zitten, perfectionisme laten varen, voelen wat er is en doen waar ik blij van word. Gewoon (!) omdat ik het waard ben. Het lukt me lang niet altijd, maar steeds vaker wél. Iedere keer weer een uitnodiging om in genegenheid te gaan.

      Persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling

      Twee keer in mijn leven heb ik mijn baan opgezegd om te ontdekken wat ik écht wil. Daaruit is mijn ontwikkelatelier voor inzicht en intuïtie ontstaan, met de naam InzichtPresent. Ik geef les in persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, ik doe inzichtswandelingen met cliënten en ik faciliteer workshops SoulCollage®.

      Over SoulCollage®

      In mijn volgende blog wil ik je graag meer vertellen over deze zachte maar krachtige methode, die mij helpt verder te komen en mij te helen. Jou ook?
      Ik hoop dat ik je interesse hebt gewekt. Graag tot lezens!

      Hartelijke groet, Catharina

      Lees meer

      www.inzichtpresent.nl