• | |

    Eva Hoeke graaft in het verleden van haar vader

    Margio

    ………… Eva Hoeke (1979) graaft in het verleden van haar vader Rob Hoeke (pianist / 1939-199). En daarmee haalt ze weer heel wat overhoop………..

    Rob Hoeke

    ……………..Wanneer een ouder betrekkelijk vroeg overlijdt is dat vooral spijtig. Om niet te zeggen ingewikkeld, omdat het eigen karakter ook steeds minder herleid kan worden. Wat dan weer leidt tot eindeloos gepuzzel en niet zelden tot een leven dat tot de laatste zucht vervuld blijft van dat van de ander. Omdat een mens nu eenmaal eeuwig op zoek is naar zichzelf. En je na de begrafenis overbleef met iemand die er zo verschrikkelijk toe deed, zonder er te zijn.

    Ook na dik twintig jaar bleef het in wezen onvoorstelbaar dat mijn vader mijn kinderen niet kende. Mijn man niet. Zelfs mij niet meer, want het kind dat hij op 6 november1999 gedag zei is allang verdwenen. Getransformeerd, in letterlijke zin. Al mijn cellen waren sindsdien vervangen. Sommigen zelfs dagelijks. En uit het kind was een vrouw tevoorschijn gekomen die sterk op haar moeder leek, zeiden de mensen. Maar die kenden mijn  vader niet. En degene die hem wel hebben gekend, werkelijk hadden gekend, waren uitgedund…………..

    Lees meer

     

  • | | |

    Een heel bijzondere verbondenheid met Codiponte

    Samenkom-dag

    Vandaag, 15 mei 2022. Een zonovergoten dag waarop we weer samenkomen. Deze keer in Nunspeet. We, dat is de kleine groep van de schrijf-retreat De weg van liefde van oktober 2021. Allemaal voelen we het: de heel bijzondere verbondenheid met Codiponte. Met de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. Hun groepshuis Villa le Muse en met La Concia, de B & B van Maartje en Davide. Met de schrijf-retreat De weg van liefde. Met BeeldTaal.

    Herinneringsboekje

    Stephanie verrast ons met een heel bijzonder geschenk. Voor ieder van ons heeft ze een heel speciaal boekje gemaakt, met de titel In iedere traan glinstert een mooie herinnering. Helemaal met de hand gemaakt. Voor ieder een eigen exemplaar. Een omslag van keramiek. Met de hand gemaakt papier in het binnenwerk. Een boekje met foto’s. Met herinneringen aan De weg van liefde. Aan Codiponte. Hand-gebonden.

    Blij en dankbaar nemen we dit geschenk van bijzondere verbondenheid in ontvangst.
    Herinneringen zijn voor altijd staat in het achterplat gestanst.
    Steef, dank je wel voor dit bijzondere geschenk.

    Inspiratie

    • Wil je meer weten over dit boekje? Lees meer
    • Wil je meer weten over handgemaakt papier? Lees meer 
    • Wil je meer weten over de schrijf-retreat De weg van liefde 2022 in Codiponte? Lees meer
    • Wil je meer weten over B&B La Concia? Lees meer
  • | |

    Vaderskind; de oorlog van Renate Rubenstein

    Vaderskind

    ‘…….. het zal wel niet in één moment gekomen zijn, meer stap voor stap, je vindt er na de oorlog telkens kleine sporen van. Maar op den duur moet het een inzicht zijn geworden. Het was niet alleen dat ze haar vader nooit meer terug zou krijgen en dat hij haar nooit meer zou beschermen, lassie, lassie. Het was niet alleen de dood, wat dat ook zijn mocht. Het waren de levenden. Hoe kon ze met hen verder? Hoe kon ze zich verweren tegen hun bedrog? Ze moest de moed verzamelen om nu voor altijd op haar eigen oordeel af te gaan, meer nog dan ze de laatste jaren toch al deed. Ze moest haar eigen argumenten vinden en daarbij vertrouwen op haar waakzaamheid en intuïtie. Luisteren naar de signalen van haar angsten, die zo juist waren gebleken. Ze was vijftien en haar angst was de bescherming die haar restte…….

    blz 140

    Vati

    …….’Dan staat hun vader op. Hij zal ze vast hebben geknuffeld en ze hebben gezegd dat ze lief voor elkaar moeten zijn. Deed hij vaker, maar dat weten ze niet meer. Hij gaat de deur uit en de trap af, tussen de twee mannen in, en dan zegt een van de twee nog gauw iets geruststellends dat de kinderen hun leven lang niet mee vergeten. ‘Der Vati kommt bald wieder nach Hause……..’

    blz 80

    Verantwoording

    …….’Dit is een verhaal met open plekken. Het vertelt van een kind dat wordt gestempeld door de wereld zonder zelf al te veel te stempelen. Een meisje uit 1929, Duits, met een vader die de nazi’s als jood zien, op de vlucht in Nederland. Een meisje als Anne Frank. Je wilt haar leren kennen, maar zo jong, wat kun je al over haar zeggen?………

    blz 141

    Vaderskind

    De oorlog van Renate Rubenstein.
    1929-1990.
    Vijftien jaar toen ze haar verder verloor.

    Lees meer

    Vaderskind

     

  • | |

    Herkennen met de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet

    ‘Ik kwam op jouw site terecht, en las de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet. Ik wist niet wat ik las. Er ging een wereld voor me open.’
    ‘Ik heb zo gezocht in mijn leven, zoveel gedaan. Het hielp allemaal niets. Ineens staat het voor m’n neus. Dit gaat over mij.’
    ‘Ik ben je site gaan lezen. Wat ben ik jou dankbaar dat je dit allemaal hebt uitgezocht.’

    Zie je wel: ik ben niet gek

    Veel Verlaat Verdriet-ers hebben, meestal al sinds het overlijden van hun ouder, het gevoel anders te zijn dan andere mensen. Het diep weggestopte verdriet, de eenzaamheid en de boosheid over wat er allemaal gebeurde vormt een blokkade in je die je verhindert voluit te leven. De gevolgen van het vroege verlies manifesteert zich met name in de vorm van beschermings- en overlevingspatronen. Ondanks het feit dat Verlaat verdriet-ers zich anders voelen dan andere mensen doen zich veel gemeenschappelijke kenmerken bij hen voor.

    Dit gaat over mij

    Verlaat Verdriet-ers herkennen zich vaak in bijvoorbeeld

    • Je altijd aanpassen
    • Niet om kunnen gaan met grenzen
    • Abrupt de verbinding kunnen verbreken
    • Je vaak overvallen voelen door gevoelens van machteloosheid
    • Een basaal gebrek aan zelfvertrouwen
    • Weinig vertrouwen hebben in de toekomst
    • Moeite hebben met ruimte innemen
    • Altijd geven
    • Moeite hebben met intimiteit

    Lees meer

    Lees meer Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet 

    Het helpt je je ervan bewust te worden dat veel van de ongemakken die zich in je leven voordoen zijn ontstaan als gevolg van het vroege verlies van je ouder. Ze maken dat je krampachtig in het leven staat en dat je je leven regelmatig kunt ervaren als moeilijk en (te) zwaar. Realiseer je dan dat die ongemakken zijn ontstaan als gevolg van de vroege dood van je ouder, en dat ze weer veranderbaar zijn. Ze hoeven je de rest van je leven niet meer te bepalen.

    Lees meer over Verlaat Verdriet en verlate rouw