• | | | |

    Depressie: oorzaak en gevolg

    DoorTitia Liese

    Het kan me zo bezighouden. Wat zie ik bij Verlaat Verdriet-ers? Wat hoor ik bij Verlaat Verdriet-ers? Hoe zit het bij Verlaat Verdriet-ers? Wat betekent wat ik zie? Wat betekent wat ik hoor? Gaat wat ik zie over meer Verlaat Verdriet-ers? Gaat wat ik hoor over meer Verlaat Verdriet-ers? Kan ik wat ik zie en hoor veralgemeniseren? Kan ik wat ik zie en hoor interpreteren als Verlaat Verdriet-patronen? Mag ik wat ik zie en hoor zien als Verlaat Verdriet-patronen? Is het veilig patronen te veralgemeniseren?
    Vragen die me bezighouden. Vragen waar ik niet altijd een antwoord op weet. Ik leg mijn vragen daarom ook graag voor aan jou. Als mede-Verlaat Verdriet-er. Als mede-ervaringsdeskundige.

    Verlaat Verdriet-er

    Wat ik in dit geval graag aan je voor wil leggen gaat over depressie. Verlaat Verdriet-ers zijn nogal eens gevoelig voor depressie(s). Dat kan zijn een gevoeligheid voor depressie. Het kan ook zijn angst voor depressie. Angst die jou extra gevoelig maakt voor depressie. Ik geef je een voorbeeld uit mijn eigen leven. Een groot deel van mijn leven ben ik minimaal rand-depressief geweest. Ik gleed erin. Kwam er met veel moeite uit. Liep weer een tijd als een ware evenwichtskunstenaar – een koorddanser – op het randje. Gleed er weer in. Altijd was er die angst er weer in te glijden in tijden dat ik er even niet in zat. Ik heb er hard aan gewerkt. Langdurig. Veel. Op een dag was het weg. Over. Het duurde nog een tijd voor ik me realiseerde: het is over. Het is echt over. En wat ik me ook realiseerde – en eigenlijk was dat nog veel belangrijker –  de angst weer in een depressie te raken is ook over. Weg.

    Depressie

    Depressie. Ik heb er veel over nagedacht. Het is echt een thema voor Verlaat Verdriet-ers. ‘Ik zit weer in een depressie. Ben het contact weer helemaal kwijt.’ Ik hoor het regelmatig van Verlaat Verdriet-ers. Afgelopen dagen was ik even op mijn Terschellingse plek. Om na te denken. Een van de thema’s die deze dagen een rol speelden gaat over mensen die ik ken. Volwassenen die in hun jeugd een gezinslid hebben verloren door overlijden. Dat kan zijn je moeder. Dat kan ook zijn je vader. Of je beide ouders. Of een broertje. Een zusje.

    Afsluiten

    Volwassenen die ik ken die in hun jeugd de ruptuur van het onomkeerbare verlies hebben meegemaakt. Afgescheiden zijn. Afgescheiden voelen. Die als volwassene in een depressie terecht kunnen komen. Soms keer op keer op keer. Die zich afsluiten. In de eenzaamheid terecht komen van zichzelf. Zich nog meer naar binnen keren. Zich nog meer afgescheiden voelen van andere mensen. Van het leven. Niet meer in staat zijn uit te reiken. Niet meer in beweging kunnen komen. Het gevoel hebben dat er geen andere weg voor ze open staat dan af te wachten tot het weer over is.

    Oorzaak en gevolg

    Dit gevoel van afgescheiden zijn, van innerlijke eenzaamheid zien we vaak als gevolg van de depressie. Maar is het niet zo dat de innerlijke eenzaamheid als gevolg van de ruptuur van het vroege verlies in je gezin van herkomst die veel volwassen Verlaat Verdriet-ers kenmerkt in wezen oorzaak is van de depressie waar je als Verlaat Verdriet-er in terecht kunt komen? Veel meer Verlaat Verdriet-ers dan je misschien zou denken.

    Uitnodiging

    Als je dit leest voel je mogelijk als Verlaat Verdriet-er de wens opkomen hierover te delen. Doe dat, als je dat verlangen voelt. Mail me jouw bijdrage aan het verder ontwikkelen van de ervaringskennis van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn titia@verlaatverdriet.nu 

    ‘Wat maakt het uit als ik er weer in zit’ denk je mogelijk. ‘Wat maakt het uit als ik er in zit of het oorzaak is, of gevolg. Ik weet niet hoe ik eruit moet komen. Daar heb ik mee te maken.’
    Maar juist daarom, om wegen te openen naar heling, leg ik de vraag bij je neer. Is wat wij – Verlaat Verdriet-ers – vaak zelf zien als gevolg van depressie in wezen niet  oorzaak? Hoe is het voor jou? Ervaar jij de eenzaamheid waarin je terecht bent gekomen als gevolg van depressie? Of ervaar jij de eenzaamheid waarin je terecht bent gekomen als oorzaak van depressie?

    Tip

  • | | |

    Je een keer gehoord, gezien en begrepen voelen

    DoorTitia Liese

    Zelf herinner ik het me nog zo goed. Als kind van acht verloor ik mijn moeder. Ik worstelde met moeilijkheden in mijn leven waar ik geen gehoor voor vond. Eigenlijk bij niemand. Terwijl ik er zo’n behoefte aan had te mogen vertellen waar ik tegenaan liep. Wat voor mij het leven zo moeilijk maakte. Zo moeizaam ook. Gezien te worden. Gehoord. Begrepen. Wat zou ik het in die tijd fijn hebben gevonden als er iemand was geweest voor mij. Iemand die naar me wilde luisteren. Met wie ik gewoon had kunnen praten over het verlies van mijn moeder. Over mijn gevoelens van eenzaamheid. Mijn onzekerheid.

    Gisteravond plaatste ik mijn blog Het heeft mijn leven veranderd. Vanochtend realiseerde ik me dat er zoveel Verlaat Verdriet-ers zullen zijn met een zelfde verlangen. Die worstelen met dezelfde thema’s als waar ik toen mee worstelde. Die zich afvragen wat ze zouden kunnen doen met deze thema’s. Zich zo graag eens gehoord zouden willen voelen. Gezien. Begrepen.

    Uitnodiging

    Nu de blaadjes weer aan de bomen komen, nieuw leven zich weer aandient komt spontaan de gedachte bij me op dat ik graag op mijn manier een bijdrage wil leveren. Niet erover te aarzelen, maar het gewoon te doen. In dit voorjaar en deze zomer van 2024 stel ik graag een aantal uren per week mijn tijd gratis beschikbaar voor een gesprek. Een gesprek met Verlaat Verdriet-ers die zich ook zo graag een keer gehoord willen voelen. Gezien. Begrepen. Bij deze nodig ik jou, Verlaat Verdriet-er daar van harte voor uit.

    Bijzonderheden

    • Een gesprek duurt maximaal 1,5 uur;
    • Gesprekken vinden plaats bij mij thuis in Nunspeet;
    • Je bent nu tenminste 20 jaar, een bovengrens in leeftijd is er niet;
    • Jouw ouder(s) overleed/overleden tenminste 8 jaar geleden;
    • Ik bied jou als zoekende mede-Verlaat Verdriet-er dit gesprek gratis aan.
    • We kijken samen naar mogelijkheden die er voor jou zijn om met jouw verlate rouwproces aan het werk te gaan.
    • Bel Titia Liese 06 – 53 76 58 43, of mail Titia.

    Zelftest

    Verloor je in je jeugd je ouder(s) door overlijden? Vraag je je af of Verlaat Verdriet ook over jou gaat?
    Doe de Zelfstest op deze site

     

  • | | | |

    Het heeft mijn leven veranderd

    DoorTitia Liese

    ‘Het heeft mijn leven veranderd.’
    ‘Wat ben ik blij dat ik dit proces ben aangegaan.’
    ‘Het was soms verschrikkelijk, maar ik had het niet willen missen.’

    Contact

    Regelmatig word ik gebeld of gemaild door Verlaat Verdriet-ers die het gevoel hebben dat ze bezig zijn vast te lopen. Of al vastgelopen zijn. Toe zijn aan verandering. Die weten dat ze eigenlijk iets zouden moeten gaan doen. Die zich ervan bewust zijn dat ze het voor zich uitschuiven. Altijd weer een argument vinden om het toch maar weer uit te stellen. ‘Niet het goeie moment.’ ‘Te druk met werk.’ ‘Geen geld.’ Ze overwegen deelname aan een Verlaat Verdriet-workshop , maar durven niet goed. Zijn bang een beerput open te trekken. Overspoeld te worden door emoties die nooit meer zullen stoppen.

    Het zijn altijd weer bijzondere gesprekken. Gesprekken waarin ik deze Verlaat Verdriet-ers gerust kan stellen. ‘Je bent in ervaren handen.’ ‘Samenzijn met ervaringsgenoten. Delen met ervaringsgenoten. Het werkt altijd zo helend.’ ‘Het is angst die jou tegenhoudt. Begrijpelijk. En je deelt het met heel veel ervaringsgenoten. Maar de werkelijkheid is dat de erkenning, de herkenning, de manier waarop ik werk, de kleine groepjes deelnemers zoveel waardevols brengt.’

    Voor jou

    Herken je deze angst? Deze neiging om steeds maar weer deelname uit te stellen? Weet jij ook dat het goed zou zijn voor jou om in beweging te komen? Het vroege verlies van je ouder(s), en de gevolgen van dat vroege verlies, aan te gaan? Onder ogen te zien? In plaats van het altijd maar met je mee te zeulen als een zware last die onoplosbaar lijkt?

    Contact

    Neem contact op met Titia Liese. Bel of mail. Titia begrijpt je. Ze weet uit eigen ervaring hoe moeilijk  het kan zijn te besluiten: ik ga het doen. Ik ga het aan. Ik meld me aan. Ze vertelt je over de workshop. Over de opluchting die deelnemers voelen zodra ze over de drempel zijn van mijn huis, de plek waar we deze dagen werken. Samenzijn met gelijkgestemden. Over delen met elkaar. Ze helpt je een besluit te nemen. De stap te zetten. Of het nog uit te stellen naar een ander moment, maar dan wel een besluit te nemen. Een echt besluit. Ook dat lucht op.

    Besloten Verlaat Verdriet-lotgenotengroep op Facebook

    Meld je aan voor de besloten Verlaat Verdriet-lotgenotengroep op Facebook. In deze groep kun je delen met ervaringsgenoten. Ze begrijpen je. Ondersteunen je. Helpen je verder in je zoektocht.

    Teruggaan om verder te kunnen

    Lees het boek Teruggaan om verder te kunnen van Titia Liese. ‘Hoe is het mogelijk dat iemand zo precies weet wat ik allemaal voel.’ ‘Alsof ze het over mij heeft.’ ‘Het lijkt wel alsof dit boek speciaal voor mij is geschreven.’

    Rouw kent geen tijd

    In dertien video-modules legt Titia Liese de ervarings-gebaseerde theorie die ze in de loop van haar vele jaren werk met Verlaat Verdriet-ers heeft ontwikkeld op een heel begrijpbare manier aan je uit.

    Contact met Titia Liese

    Wat jou verder helpt

    Niet de overwinning maakt de held in je,
    maar de weg die je hebt afgelegd om daar te komen. 

  • L’arte di arrangiarsi – ooit van gehoord?

    DoorTitia Liese

    L’arte di arrangiarsi

    Heb je ooit gehoord van l’arte di arrangiarsi? L’arte di arrangiarsi is de kunst van het overleven. Een kunst die Italianen als geen ander volk beheersen. Tot in de toppen van hun vingers. En dan wel tot in de toppen van alle tien de vingers. Het beste maken van wat je hebt. De kunst om van niets iets te maken. De Italiaanse keuken is er wereldberoemd om. Uitverkoren ingrediënten. Zorgvuldig afgestemd op elkaar. Met geduld bereid. Toegewijd. En met liefde. Heel veel liefde. Eten: het gesprek van de dag voor Italianen. Zoals wij Nederlanders uren met elkaar kunnen praten over het weer, zo kunnen Italianen elkaar dagelijks uren onderhouden over eten. De kunst van niets iets te maken. Maar dat wel heel erg goed doen. Tot kunst verheffen. Levenskunst.

    Overleefkracht

    Ook wij, Verlaat Verdriet-ers stonden in onze jeugd voor de taak te overleven. Er iets van te maken. Ons aan te passen aan nieuwe omstandigheden. Omstandigheden waar we niet om hadden gevraagd. Die niet goed waren voor ons. Aan een leven zonder onze ouder(s). Overleven is dan geen levenskunst. Overleven is dan noodzaak. Je moest je staande zien te houden in onomkeerbaar veranderde omstandigheden. Boven je macht grijpen. Op je tenen lopen. Je ontwikkelde overlevingspatronen.

    Veranderkracht

    ‘Volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren, hebben aangetoond dat ze onder moeilijke omstandigheden groot hebben kunnen worden.’ Zo verwoordde jaren geleden een orthopedagoge voor mij iets waar ik zelf altijd heel anders naar had gekeken. Zelf zag ik alleen maar hoe gevangen ik zat in mijn overlevingspatronen. Hoe die patronen mij staande hielden. Verhinderden om te groeien. Tot die tijd zag ik alleen maar wat ik in mijn eigen ogen niet goed deed. Hoe ik altijd weer faalde in wat ik deed. Leefde ‘met de rem erop’. Vanaf dat moment kon ik anders naar mezelf kijken. Kon ik zien dat mijn overleefkracht ook mijn veranderkracht kon zijn. De kracht om mijn leven te veranderen. Zo veranderde mijn verlate rouwproces steeds meer in een avontuur van verandering. Van levenskunst. De kunst van het overleven. L’ arte di arrangiarsi.