• | | | |

    Casa Bodoni: waar oud zeer kan helen

    DoorTitia Liese

    Retraites
    Cursussen
    Trainingen
    Verblijf

    Casa Bodoni, waar oud zeer kan helen

    ‘Wij mensen delen met elkaar de ervaring van geboren worden. Dat is ons begin. Iedereen is geboren. Het is een ervaring die ons verbindt. Eenmaal geboren ga je op reis. Het is de start van je levensreis. De een maakt dit mee. De ander dat. Als je het leven wilt zien als een soort pelgrimstocht, kun je geïnspireerd raken door de gedachte dat zoveel mensen voor jou in hun leven dit pad ook liepen.’ *

    Een levenslang verlangen

    Al zo lang ik me kan herinneren heb ik een verlangen een plek te creëren waar mensen samen kunnen komen om ervaringen te delen. Te leren van elkaar. Te verwerken en te helen.

    CodiponteCastello

    Een Italiaans pleintje. Een eeuwenoud huis. Een restauratieproject, in samenwerking met Maartje Schönefeld en Davide Donati. Een plek met de potentie een Centrum voor levensverhalen te worden. Een trefpunt voor Verlaat Verdriet-ers van over de hele wereld. Een plek voor retraites, cursussen, trainingen en verblijf.

    Van verlangen naar werkelijkheid

    Twee jaar geleden kocht ik het pand aan op het pleintje op CodiponteCastello met als doel in het pand een Centro Biografico, een Centrum voor levensverhalen, te vestigen. Na aankoop van het pand veranderde er iets in de uitbetalings-systematiek van de Europese herstel-subsidies die zijn toegekend aan het pand. Dat betekent dat ik nu op zoek ben naar een co-investeerder. Een co-investeerder die, net als ik, verlangen en passie kent. Die Verlaat Verdriet een warm hart toedraagt. Die houdt van Italië en van de rijke geschiedenis van Italië. Die de helende kracht van de rust en de stilte van de Lunigiana kent (of wil leren kennen). Die, samen met ons, wil participeren in dit bijzondere project op het pleintje van CodiponteCastello.

    Leef mee.
    Denk mee.
    Doe mee.

    Word je geraakt? Ben je geïnspireerd?
    Wil je weten wat jij zou kunnen doen? Wat jij zou kunnen betekenen?
    Bel me 06 – 53 76 58 43 of mail titia@verlaatverdriet.nu

    Maak ik je nieuwsgierig? Volg de blogs op mijn website www.verlaatverdriet.nu

    Cordiali saluti,

    Titia

    Citaat: Ernst Zoomers,
    De Terschellinger, herfst 2023

  • | | |

    Beste wensen voor een nieuw jaar

    DoorTitia Liese

    ‘Het liefst zou ik eind november onder de dekens kruipen. De dekens over m’n hoofd trekken. En er op 2 januari weer uit komen.’ Een opmerking die ik in de loop van de jaren menig Verlaat Verdriet-er heb horen maken. Nee. Verjaardagen. Feestdagen. Ze zijn niet de favorieten van veel Verlaat Verdriet-ers.

    Beste wensen

    Dit wetende wil ik je voor de komende laatste dagen van 2023 dat wensen wat je nodig hebt. Erkenning van de leegte die je kunt voelen. Van gemis. Van verlangen. Erkenning voor je gevoelens van eenzaamheid. Erkenning van je bestaan. Te mogen zijn die je bent.

    Kennismaken met een nieuw logo

    Met heel veel liefde en plezier laat ik je op deze plaats graag kennismaken met een deel van een nieuw logo. Een logo dat je in de komende jaren vaker/vaak zult gaan zien. Ontstaan terwijl we nog zaten te praten over wat ik zou willen. Rhodé Weerheim, nu nog student aan CIBAB, pakte resoluut haar laptop toen ik haar de toegangsdeur liet zien van de zaal van Casa Bodoni in Codiponte. ‘Wacht even’ zei ze. En na even wachten was het er. De eerste aanzet voor het logo. Een logo dat zowel in vorm als in kleur uitstraalt: Kom maar hier. Hier is het goed. Je wordt gekend. Hier mag je zijn die je bent. Hier is het veilig voor je.

    Nieuwe ideeën, plannen en initiatieven

    Volg onze nieuwe ideeën, plannen en initiatieven voor 2024 via mijn blogs.
    Leef mee. Denk mee. Doe mee. Ga mee.

    Beste wensen voor 2024

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten
    Beste wensen voor 2024
    Vertrouwen

  • | |

    Iets over woorden en over daden

    DoorTitia Liese

    Woorden en daden

    Herken je het? Een tijd waarin je het gevoel hebt dat je tot stilstand bent gekomen? Je voelt dat er iets gaande is in je. Dat er iets aan het veranderen is. Maar wat? Hoe? Waarom? Wanneer? Je voelt je ongemakkelijk. Komt niet tot daden. Wordt ontevreden over jezelf. Hoe zit het met woorden? Hoe zit het met daden?

    Dan ineens gebeurt er iets. Iets van buitenaf. Waardoor je als het ware een stroomstoot(je) krijgt. Er komt iets bij je binnen. Iets in je resoneert. Er gebeurt iets. In je lijf. In je hoofd. Er lijkt iets zichtbaar te worden. Puzzelstukjes vallen op hun plek. Een nieuwe weg wordt zichtbaar. Nieuwe perspectieven.

    Mijnen en mijlpalen

    Mij overkwam dat in het afgelopen jaar. Al een hele tijd worstelde ik met wat ik ‘Het Mijnenveld‘ heb genoemd. Als ik ergens iets vanaf weet dan is het van het mijnenveld waar Verlaat Verdriet-ers hun weg in moeten zien te vinden in hun verlate rouwproces. Als ik ergens verstand van heb dan is het van de complexiteit van het mijnenveld. Het mijnenveld waarin je hele leven als het ware samenkomt. Altijd weer had ik daarover een soort van ‘schuldgevoel’ (ook al weet ik beter dan wie dan ook hoeveel bewustwording juist dat mijnenveld teweeg brengt als we in de workshop Verlaat Verdriet stilstaan bij mijn ’theorie’. En dus ook bij het mijnenveld). Dat er een weg Er in is: zoveel is wel duidelijk. Maar hoe vertel ik Verlaat Verdriet-ers dat er ook een weg Er uit is? Onlangs gebeurde het. De ommekeer. Een verspreking. Maar een hele mooie verspreking. In plaats van Mijnenveld werd het woord Mijlpalen genoemd. Ineens had het mijnenveld niet alleen maar een INGANG. Het mijnenveld kreeg ook een UITGANG. Mijlpalen! Zo sterk dat het bij mij ook onmiddellijk visueel werd. Daar gaat nog iets van komen. Let maar op!

    Geen theorie, maar een model

    ‘Jij hebt geen theorie’ zei de wetenschapper gisteren tegen me tijdens ons gesprek. ‘Jij hebt een model. Ik ben nou eenmaal wetenschapper. Dus nee: jij hebt geen theorie. Jij hebt een model. En dat is veel beter. Een theorie ligt vast. Een model kan veranderen.’ Ik wist het. Maar ik kon het zelf geen woorden geven. Gelukkig deed hij dat, de wetenschapper (die mij overigens meteen ook even ging uitleggen wat er gebeurt bij jonge kinderen die een ouder verliezen. Maar dat even terzijde). Er gebeurde echt iets in me. Er openden zich nieuwe wegen. Waar precies naartoe: dat weet ik nog niet. Hoe precies: dat weet ik ook nog niet. Wanneer precies: nou het is al begonnen.

    2024

    Leef mee.
    Denk mee.
    Doe mee.
    Ga mee.
    Je bent van harte welkom!

    Zien

    Lezen

    Workshop Verlaat Verdriet 

  • | |

    Ik heb me omarmd gevoeld door de andere anderen

    DoorTitia Liese

    Jongen en meisje

    Omarmd

    In het afscheidsrondje van de workshop Verlaat Verdriet van 14, 15 en 16 december 2023 deelde Angelique met ons wat ze voor ieder van ons schreef: ‘Ik heb me omarmd gevoeld door de andere anderen.’ Wat een prachtige afsluiting van een workshop waarin het ‘je anders voelen dan anderen‘ als altijd een grote rol heeft gespeeld.

    Tijdens de workshop schreef Angelique ook onderstaande tekst. Met haar instemming deel ik haar teksten graag met je.

    Ik..

    heb mezelf geraakt.
    heb mezelf verbaasd.
    liet me inspireren door wat in mij klaar zat.
    heb mezelf laten verbazen door jullie kracht.
    liet me inspireren door de theorie en jou (Titia), en jullie proces.
    werd geraakt door jullie en jullie verhaal.
    liet me inspireren door nu & vroeger.
    liet me raken door mijn eigen verhaal en en heb er mededogen voor.
    En liet me verbazen door mijn terug levend wordende innerlijke kracht.

    Glorieus Angelique

    Angelique verloor als kind haar vader. Ze is werkzaam in groepspraktijk De Bolderkar in België, als rouwbegeleider en traumatherapeut.

    Lees meer