• | | |

    Catharina Janssen, Verlaat Verdriet-er

    DoorTitia Liese

    Recent ontmoette ik in mijn huis na jaren Catharina Janssen om weer eens bij te praten. Een mooi en waardevol gesprek. Onder meer over het aanbod dat Catharina tegenwoordig heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Op mijn uitnodiging schreef Catharina twee blogs over haar eigen ervaringen, en over het aanbod dat ze heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Ik geef de beide blogs graag aan je door.

    Catharina Janssen

    Ik wil me graag even aan je voorstellen: ik ben Catharina Janssen, 58 jaar en Verlaat-Verdrieter. Een poosje geleden was ik bij Titia om te praten over een eventuele samenwerking. Ik ken Titia van haar jaartraining ‘De kunst van verbinden’. Ik wil nu graag mensen met jong ouderverlies helpen bij hun verlate rouwproces, en daar meer zichtbaarheid aan geven.

    Mijn verhaal

    Op mijn twaalfde overleed mijn moeder door zelfdoding. Ik ben de oudste van drie kinderen en ben toen vooral gaan zorgen dat ons gezin ‘bij elkaar bleef’. Ging me aanpassen, presteerde goed op school en nam veel verantwoordelijkheid. Ik weet ook nog dat ik heel bewust dacht: ‘Ik wil niet zielig gevonden worden’ door mensen in het kleine Noord-Limburgse dorp waar ik vandaan kom. Dus flink zijn en laten zien dat ik het echt wel kan.…(nog steeds heb ik de neiging om me uit te sloven, heel vermoeiend).

    Vraag aan mijzelf

    Zo rond mijn vijfentwintigste heb ik mezelf de vraag gesteld: wat heeft het overlijden van mijn moeder met mij gedaan? Ik had geen idee. Voelde wel dat ik een muurtje om me heen had gezet en dat ik het moeilijk vond mijn kwetsbaarheid te laten zien. Ik besloot een training intuïtieve ontwikkeling te gaan doen met als doel: ‘trouw te zijn en blijven aan mezelf’. Dat was een goede keus, waar ik nog steeds de vruchten van pluk. Ik geef er nu zelfs les in.

    Getroost door herkenning

    Ik loop mijn hele leven te strugglen. Van buitenaf zien mensen het vaak niet aan me, maar binnenin heb ik veel  ’triggers’ te overwinnen. Nu ik onlangs de website over Verlaat Verdriet weer las, voelde ik me blij en getroost door de herkenning. Ook het gegeven dat het verlaat rouwproces niet een lineair, maar een circulair proces is, maakte dat ik mezelf niet meer op de kop hoefde te zitten met de ondermijnende gedachte: ‘wanneer ben ik hier nou eens klaar mee?’. Het verdriet en het rouwproces mogen iedere keer weer terugkomen. En gevoeld worden. Ze mogen er zijn.

    Mijn missie

    Mijn missie is: ‘Een moeder voor mezelf zijn’.
    Mezelf niet op de kop zitten, perfectionisme laten varen, voelen wat er is en doen waar ik blij van word. Gewoon (!) omdat ik het waard ben. Het lukt me lang niet altijd, maar steeds vaker wél. Iedere keer weer een uitnodiging om in genegenheid te gaan.

    Persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling

    Twee keer in mijn leven heb ik mijn baan opgezegd om te ontdekken wat ik écht wil. Daaruit is mijn ontwikkelatelier voor inzicht en intuïtie ontstaan, met de naam InzichtPresent. Ik geef les in persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, ik doe inzichtswandelingen met cliënten en ik faciliteer workshops SoulCollage®.

    Over SoulCollage®

    In mijn volgende blog wil ik je graag meer vertellen over deze zachte maar krachtige methode, die mij helpt verder te komen en mij te helen. Jou ook?
    Ik hoop dat ik je interesse hebt gewekt. Graag tot lezens!

    Hartelijke groet, Catharina

    Lees meer

    www.inzichtpresent.nl

  • | | |

    Catharina Janssen, Verlaat Verdriet-er

    DoorTitia Liese

    Recent ontmoette ik in mijn huis na jaren Catharina Janssen om weer eens bij te praten. Een mooi en waardevol gesprek. Onder meer over het aanbod dat Catharina tegenwoordig heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Op mijn uitnodiging schreef Catharina twee blogs over haar eigen ervaringen, en over het aanbod dat ze heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Ik geef de beide blogs graag aan je door.

    Catharina Janssen

    Ik wil me graag even aan je voorstellen: ik ben Catharina Janssen, 58 jaar en Verlaat-Verdrieter. Een poosje geleden was ik bij Titia om te praten over een eventuele samenwerking. Ik ken Titia van haar jaartraining ‘De kunst van verbinden’. Ik wil nu graag mensen met jong ouderverlies helpen bij hun verlate rouwproces, en daar meer zichtbaarheid aan geven.

    Mijn verhaal

    Op mijn twaalfde overleed mijn moeder door zelfdoding. Ik ben de oudste van drie kinderen en ben toen vooral gaan zorgen dat ons gezin ‘bij elkaar bleef’. Ging me aanpassen, presteerde goed op school en nam veel verantwoordelijkheid. Ik weet ook nog dat ik heel bewust dacht: ‘Ik wil niet zielig gevonden worden’ door mensen in het kleine Noord-Limburgse dorp waar ik vandaan kom. Dus flink zijn en laten zien dat ik het echt wel kan.…(nog steeds heb ik de neiging om me uit te sloven, heel vermoeiend).

    Vraag aan mijzelf

    Zo rond mijn vijfentwintigste heb ik mezelf de vraag gesteld: wat heeft het overlijden van mijn moeder met mij gedaan? Ik had geen idee. Voelde wel dat ik een muurtje om me heen had gezet en dat ik het moeilijk vond mijn kwetsbaarheid te laten zien. Ik besloot een training intuïtieve ontwikkeling te gaan doen met als doel: ‘trouw te zijn en blijven aan mezelf’. Dat was een goede keus, waar ik nog steeds de vruchten van pluk. Ik geef er nu zelfs les in.

    Getroost door herkenning

    Ik loop mijn hele leven te strugglen. Van buitenaf zien mensen het vaak niet aan me, maar binnenin heb ik veel  ’triggers’ te overwinnen. Nu ik onlangs de website over Verlaat Verdriet weer las, voelde ik me blij en getroost door de herkenning. Ook het gegeven dat het verlaat rouwproces niet een lineair, maar een circulair proces is, maakte dat ik mezelf niet meer op de kop hoefde te zitten met de ondermijnende gedachte: ‘wanneer ben ik hier nou eens klaar mee?’. Het verdriet en het rouwproces mogen iedere keer weer terugkomen. En gevoeld worden. Ze mogen er zijn.

    Mijn missie

    Mijn missie is: ‘Een moeder voor mezelf zijn’.
    Mezelf niet op de kop zitten, perfectionisme laten varen, voelen wat er is en doen waar ik blij van word. Gewoon (!) omdat ik het waard ben. Het lukt me lang niet altijd, maar steeds vaker wél. Iedere keer weer een uitnodiging om in genegenheid te gaan.

    Persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling

    Twee keer in mijn leven heb ik mijn baan opgezegd om te ontdekken wat ik écht wil. Daaruit is mijn ontwikkelatelier voor inzicht en intuïtie ontstaan, met de naam InzichtPresent. Ik geef les in persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, ik doe inzichtswandelingen met cliënten en ik faciliteer workshops SoulCollage®.

    Over SoulCollage®

    In mijn volgende blog wil ik je graag meer vertellen over deze zachte maar krachtige methode, die mij helpt verder te komen en mij te helen. Jou ook?
    Ik hoop dat ik je interesse hebt gewekt. Graag tot lezens!

    Hartelijke groet, Catharina

    Lees meer

    www.inzichtpresent.nl

  • | |

    Verlaat Verdriet in het licht zetten

    DoorTitia Liese

    Ik wist het niet.
    Maar vanochtend sprak ik een bevriende Verlaat Verdriet-er aan de telefoon. Ze vertelde me dat ze me enige tijd geleden heeft aangemeld voor de feestelijke lunch ter gelegenheid van tien jaar koningschap van koning Willem Alexander.

    Ik was verrast. En ook geraakt toen ze mij de tekst voorlas die ze een aantal maanden geleden heeft ingestuurd. Uitgenodigd voor de lunch ben ik niet. Maar de tekst van deze bevriende Verlaat Verdriet-er deel ik graag met je. Niet zozeer om mijzelf, maar wel om de aandacht die ze vraagt voor Verlaat Verdriet.

    AanmeldingsTekst voor de lunch

    Titia Liese zet zich al tientallen jaren onaflatend en met hart en ziel in om “Verlaat Verdriet”-ers te steunen, te begeleiden en te helpen, alsook om het onderwerp Verlaat Verdriet – het trauma wat volwassenen bij zich dragen als zij als kind het vroegtijdig overlijden van één of beide ouders mee hebben gemaakt – onder de aandacht, en erkend, te krijgen bij de gangbare geestelijke gezondheidszorg. Haar inzet voor dit onderwerp en voor de volwassenen die dagelijks aanlopen tegen de overlevingsmechanismes die ze tegen wil en dank ontwikkeld hebben na dit verlies, is onuitputtend en voor deze groep mensen (zo’n 10% van de Nederlandse bevolking) van onschatbare waarde.

    Tekst uitnodiging lunch

    Ter gelegenheid van zijn tienjarig Koningschap biedt Zijne Majesteit de Koning, samen met Hare Majesteit de Koningin, op woensdag 26 april 2023 een feestelijke lunch aan op Paleis Huis ten Bosch. Een 10Maal! Daarvoor is hij op zoek naar honderd gasten die in de ogen van anderen een tien verdienen. Moet u direct denken aan die ene persoon, die helper in nood, dat baken in de buurt, die probleemoplosser, gangmaker, verzoener, inspirator of verbinder? Draag die persoon dan voor met een korte persoonlijke motivering. Dat kan tot en met maandag 20 februari. Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima verheugen zich erop om honderd gasten te ontvangen die met hun inzet voor anderen en voor hun omgeving het verschil maken. Honderd mensen die zichzelf misschien heel gewoon vinden, maar van wie ú zegt: ze verdienen een tien!

    Lees meer

    10maal

  • | | |

    Beter bestreden dan genegeerd

    DoorTitia Liese

    Suze Robertson, 1855 – 1922
    Baanbrekend kunstenares
    Twee jaar toen ze haar moeder verloor.

    Beter bestreden dan genegeerd

    Het wordt genoemd in de literatuur van nu over de vrouw die in haar tijd baanbrekend werk heeft verricht in de schilderkunst. Suze Robertson. Kunstenares ‘van de statuur van Van Gogh’. Radicale vernieuwer. Inspirator voor schilders die van haar leerden, zoals Mondriaan. Kunstenares die vocht voor een zichtbare plaats in haar wereld van de kunst. ‘Is beter te worden bestreden dan genegeerd’.
    Na haar dood alsnog in de zij-lijn van de officiële kunstgeschiedenis terecht gekomen. Genegeerd. Door professionals. Verlaat Verdriet-er in de zij-lijn.

    Het wordt genoemd in de onderzoeksliteratuur die sinds kort de vrouw Suze Robertson en haar werk alsnog in het licht zet. Suze Robertson was twee jaar toen ze haar moeder verloor. Opgenomen in het liefdevolle pleeggezin van haar tante. Pleegouders bij wie ze kansen kreeg die ze in haar gezin van herkomst (mogelijk) niet zou hebben gekregen. Pleegouders die de keuzen die ze maakte om te werken als zelfstandig kunstenares blijvend ondersteunden.

    Het wordt genoemd. Verlies van haar moeder. Weg uit haar gezin van herkomst. Pleeggezin. Incidenten die in de literatuur verder niet zoveel om het lijf lijken te hebben.
    Verlaat Verdriet-er in de zij-lijn.

    Tentoonstelling

    Ik loop rond op de tentoonstelling van het werk van Suze Robertson in Panorama Mesdag in Den Haag. Haar werk heeft daar gehangen vanaf september 2022. De laatste dagen van deze tentoonstelling zijn nu aangebroken.

    Traumasporen

    Ik loop rond. Zie – en voel – de traumasporen om me heen. In haar werk. ‘Verstild’ wordt haar werk genoemd. ‘Eenzaamheid’ is wat ik zie. En voel. Zo schildert iemand die de ervaring van innerlijke eenzaamheid tot in haar diepste vezels kent. In zich draagt. Verlaat Verdriet-er in de zijlijn.

    Ik zie, en lees, haar biografie. Geboren in 1855. Twee jaar als haar moeder sterft. Pleeggezin. Een huwelijk waarin het op alle mogelijke manieren ontbreekt aan wederzijds begrip. Voor haar tijd, en voor haar positie als vrouw, ongewone keuzes. Moeder van één kind: Sara. De eerste acht jaar van Sara’s leven kiest Suze Robertson ervoor voor haar dochter te zorgen. Dan kan ze niet anders meer dan kiezen voor haar werk. Sara wordt in een pleeggezin geplaatst. Suze Robertson, de kunstenares, wordt gezien. Heeft succes. Tot ze in 1914 in een zware depressie raakt. Werken lukt lange tijd niet meer. Dan, in 1922, overlijdt ze.

    Om na haar overlijden opnieuw onzichtbaar te worden. Genegeerd. Verlaat Verdriet-er in de zijlijn.
    Tot ze nu, opnieuw, de waardering krijgt die deze grote, vernieuwende kunstenares toekomt.

    Lezen en zien

    Monografie

    Podcast