• | | |

    De weg van liefde: van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde

    Ik maak contact
    Ik loop omhoog naar het oude klooster
    Ik zie het zonlicht door de bladeren vallen
    Plots is mijn vader er ook
    Ik loop omhoog naar het oude klooster
    Genieten hè Pap
    Plots is mijn Papa er ook
    Fijn dat ik hier met jou kan lopen
    Genieten hè Pap
    Wat had ik dit graag vaker met je willen doen
    Fijn dat ik hier met jou kan lopen
    Het brengt me terug naar die ene keer in Duitsland
    Wat had ik dit graag vaker met je willen doen
    En wat zie ik je nu, op dit moment
    Het brengt me terug naar die ene keer in Duitsland
    Zo zal het nooit meer zijn
    En wat mis ik je, nu op dit moment
    Ik zie het zonlicht door de bladeren vallen
    Zo zal het nooit meer zijn
    Ik maak contact

    Ada de Vette schreef een prachtig gedicht tijdens onze schrijf-retreat De weg van liefde: Van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde. Ada heb ik gevraagd of ik haar blog mag delen – Ada heeft me daarvoor toestemming gegeven. Ik deel haar blog Van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde op deze plaats graag met je.

    Van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde

    Verlies

    Toen ik tien jaar oud was verloor ik mijn vader. Hij overleed op zijn werk aan een acute hartaanval. Deze gebeurtenis heeft veel impact gehad op mijn leven.
    Hoe? Dat heb ik lange tijd niet geweten. Er was altijd een gevoel van gemis en eenzaamheid op de achtergrond aanwezig, maar als jong kind leerde ik dat ik door moest gaan, sterk zijn, mijn eigen weg zoeken.

    Verdriet

    Het verdriet van mij, mijn moeder, broers en zussen was te groot om elkaar tot steun te kunnen zijn. Ik werd een eiland in een onveilige wereld, die elk moment kan instorten. Dat was mij immers eerder overkomen, dus waarom zou ik er op vertrouwen dat het niet nog een keer zou gebeuren.

    Doorgaan

    Zo voelde het voor mij in ieder geval. En ondertussen ging ik dapper door. Maakte de basisschool af, doorliep de middelbare school, ging studeren, kreeg een baan, een man, twee dochters. Een vervuld bestaan, met hoogte- en dieptepunten, waar toch altijd een grauwe zweem overheen hing. Ik wist het niet. Het verdriet was er altijd, maar ik voelde die nooit echt. Eigenlijk een beetje zoals ik dit stukje geschreven heb. Vlak en grijs.

    Verlaat Verdriet

    Pas veel later ben ik mijn verdriet gaan voelen. ‘Verlaat verdriet’ wordt het ook wel genoemd. Ik was vastgelopen in mijn opgekropte verdriet en ik was op zoek naar oorzaken. Al googelend kwam ik uit op de website van Titia Liese over verlaat verdriet. Er ging een wereld voor me open. Ik herkende zoveel van de verschijnselen die zij beschreef van mensen die op jonge leeftijd een ouder hadden verloren. Hier begon ook mijn zoektocht naar mijn vader en de band die ik nooit met hem heb opgebouwd. Hij mocht er weer zijn in mijn leven en ik ontdekte dat ik veel met hem gemeen had. Zijn liefde voor de natuur en muziek, zijn vriendelijke aard en loyaliteit, zijn gemoedelijkheid.
    Hoe meer ik me met hem verbond, hoe meer ik emotie kon toelaten in mijn leven. Boosheid en verdriet, het mag er weer zijn. Net als genieten van de mooie dingen in het leven.

    Codiponte

    Tijdens de biografische retreat De weg van liefde met Titia in Codiponte schreef ik een Pantoum. Het was het startpunt van mijn heling en mijn weg van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde. Ik deel hem hier graag.

    Lees meer over Ada

  • | | |

    Se non è vero ….. Als het niet de waarheid is …..

    Hoe Italiaans wil je het hebben?
    Se non è vero, è ben trovato. Als het niet de waarheid is, dan is het toch mooi gevonden (of verzonnen).

    Familiegeschiedenis

    Je familiegeschiedenis. De geschiedenis van je gezin van herkomst. De gebeurtenissen. Het overlijden van je ouder. Mogelijk na een (lange) ziekteperiode. De samenstelling van je gezin van herkomst. De samenhang. Zoals de manier waarop jullie als gezin met elkaar verbonden waren. De onderlinge relaties. De betekenis van die onderlinge relaties. Voor je ouders. Of voor je broertjes/zusjes, als je die had. En voor jou.

    Wat betekenen de gebeurtenissen van toen nu voor jou? Voor je overgebleven ouder? Voor je broers/zussen, als je die hebt. Of had.
    Ieder gezinslid heeft de gebeurtenissen op haar/zijn manier ervaren. Ieder heeft haar/zijn eigen verhaal. Wat is waar? Wat is niet waar? En wat zijn feiten? Wat is fictie? Hoe belangrijk is het om dat allemaal precies te weten?

    Orde scheppen

    Orde scheppen in de chaos in je hoofd. Feiten en fictie van elkaar scheiden. Jezelf een plek geven in de gebeurtenissen. Jezelf de tijd en de ruimte geven om dat te onderzoeken. Deskundige feed-back en adviezen van Titia krijgen. Delen met mede-Verlaat Verdriet-ers die jou begrijpen. Die jij kunt begrijpen.

    De weg van liefde

    Jezelf in het licht zetten. Tijd, ruimte, aandacht, zorg en liefde in De weg van liefde voor jou. Plezier vinden in schrijven. Helen door schrijven. En misschien tot de conclusie komen: Se non è vero, è ben trovato. Mocht het niet waar zijn, dan is het toch mooi bedacht.

  • | |

    Ook voor jou is er een weg van liefde

    Als je de tijd neemt, overwin je meer. Vanochtend valt mijn oog op wat ik gisteren heb geschreven in mijn blog Blijf nog even bij vergeven. ‘Hè, nu doe ik het zelf ook’, realiseer ik me. Strijd. Overwinnen. De strijd aangaan. Vechten. Knokken. Alsof het altijd over strijd gaat. Over bewijzen dat je het kunt. En ja: dat is er ook. Innerlijke strijd. Soms innerlijke strijd die je lijkt te verlammen. Die je verlamt.

    Innerlijke strijd

    Wat ik bedoelde te schrijven gaat over het overwinnen van innerlijke strijd. Van weerstand. Van je gewoonte gevoelens uit de weg te gaan. Gaat over uitstellen. Over de weg vrijmaken om met je Verlaat Verdriet-thema’s aan het werk te gaan (ja – ik schrijf bewust niet: aan de slag te gaan). In een omgeving waar je gezien wordt. Gehoord. Waar je je veilig kunt voelen. Bijvoorbeeld in een basisworkshop Verlaat Verdriet. Of in de schrijf-retreat De weg van liefde.

    De weg van liefde

    Je gezien weten. Gehoord. Begrepen. Daar is de schrijf-retreat De weg van liefde voor bedoeld. Dat wil ik deelnemers graag bieden. Mijn kennis uit ervaring. Met mijn eigen proces. En met Verlaat Verdriet-ers. In een liefdevol huis. Op een inspirerende plek. Die uitnodigt om tot rust te komen. Bezig te zijn met Verlaat Verdriet-thema’s die voor jou spelen.

    Beren op je weg

    Zie je beren op je weg die jou belemmeren te doen waar je naar verlangt? Schuif de beren die jij ziet opzij. Liefdevol. Of met een beetje drang. Of gooi de beren die jou belemmeren van je pad af. Ook voor jou is er een weg van liefde!

    Helen door schrijven

    • Noteer: welke beren zie jij op jouw weg van liefde.
      • Geef elke ‘beer’ een eigen, passende, naam.
    • Welke beren gaan vanzelf weg als jij het vriendelijk vraagt.
      • Wat doe jij.
    • Welke beren gaan met wat aandrang weg.
      • Wat doe jij.
    • Welke beren weigeren weg te gaan.
      • Wat doe jij.
  • | | |

    Blijf nog even bij vergeven

    Vergeven, mededogen, verzoening

    Blijf nog even bij vergeven.
    Bij mededogen.
    Bij verzoening.
    Soms kun je als Verlaat Verdriet-er zo vast zitten. In boosheid. Om wat je is overkomen. Als kind je ouder(s) verloren. Op wie moet je dan boos zijn? Op wie kun je dan boos zijn?
    Sommige Verlaat Verdriet-ers zijn boos op iemand. Een man. Een vrouw. Die jou voor jouw gevoel iets aan heeft gedaan. Jou niet heeft gezien. Gehoord. Begrepen. Of die jou heeft gekwetst. Vernederd. Door wie je je gebruikt voelt.

    Woedend

    Zelf was ik zo’n Verlaat Verdriet-er. Boos op de tweede vrouw van mijn vader. Kwaad. Woedend. Ik wist zeker dat de aanwezigheid van deze vrouw mijn leven had verziekt. Wat ik ook ondernam aan therapie: ik kwam er maar niet van af. Hoe had ik dat moeten doen? Ze had m’n leven verziekt. Dat was gewoon zo. Vond ik. Diep van binnen. Ik had alle reden om kwaad te zijn. Alle recht, ook. Vond ik. Diep van binnen. Dus waarom zou ik dat veranderen?

    Oefening in Mededogen

    Totdat ik een eerste kleine ingang vond. En toen nog een kleine ingang. Een kleine tekst die ik op een dag tijdens een cursus kreeg uitgereikt bood een hele grote ingang.
    Ik las de tekst. Ineens was het er. Zag ik het. Begreep ik het. Oefening in mededogen. Deze kleine tekst deel ik graag met je.

    Net als ik
    is deze persoon op zoek naar een beetje geluk in haar/zijn leven

    Net als ik
    probeert deze persoon lijden in haar/zijn leven te vermijden

    Net als ik
    heeft deze persoon verdriet, eenzaamheid en wanhoop gekend

    Net als ik
    probeert deze persoon haar/zijn behoeften te vervullen

    Net als ik
    leert deze persoon over het leven

    Als je de tijd neemt, overwin je meer

    Neem de tijd, schrijf en overwin.

    • Welke zin uit deze korte tekst spreekt jou op dit moment het meest aan.
    • Schrijf deze zin helemaal op.
    • Beschrijf wat deze zin voor jou betekent.
    • Beschrijf: wat doet dit met jou.

    Helen door schrijven

    Lees meer over De weg van liefde, schrijf-retreat in Italië 23-29 oktober 2021