• | | |

    Kun je een kwal vergeven?

    DoorTitia Liese

    Terschelling. Zomer 2021. Al dagen waait er een harde, koude wind. Noorderwind. Kwallenwind.

    Kwal

    Ik loop op het strand. Mijn oog valt op een van de vele kwallen die op het strand zijn aangespoeld. Volop zonneschijn. Een doorzichtige, wit-achtige kwal ligt er schitterend bij. Als een dierbaar kleinood ligt die kwal daar. Kwal. Een naam die sterk negatieve gevoelens oproept. Maar wat is hij mooi. Eigenlijk.

    Ik loop verder. Denk aan de gigantische ruzie die ik jaren geleden had met mijn partner. Op Terschelling. Dagen na de ruzie kwam ik op West een kaart tegen. Met een kwal er op. Ik kocht die kaart. ‘Ik hou van je’ zei ik tegen hem. En gaf hem die kaart. Wat een misrekening van me. Woedend werd hij. Smeet de kaart weg. Het kwam ongeveer goed, die vakantie. Maar toch niet helemaal.
    Ik loop nog verder. Lach een beetje in mezelf om deze herinnering. Al lopend denk ik: als je de tijd neemt – wat kun je dan veel bijzondere dingen schrijven over ‘kwal’.

    Als je de tijd neemt, verandert je leven

    Heb jij iemand in je leven (gehad) die je ‘kwal’ zou kunnen noemen?
    Iemand die jou iets heeft aangedaan. Die jou heeft gekwetst. Of die jou heeft vernederd.
    Is er iemand die jou wel eens haar/zijn excuses zou mogen maken?
    Waarvoor? Wat is er gebeurd? Wat gebeurde er met jou? En wat gebeurt er nu met jou?
    Zou jij die persoon kunnen vergeven?
    Wat zou er dan moeten gebeuren? Wat kan er dan veranderen in jouw leven?
    Kun je een kwal vergeven?

    De kracht van vergeven

    In de schrijf-retreat De weg van liefde kan het ook gaan om de kracht van vergeven.
    De weg van liefde is er ook voor jou. Lees meer over De weg van liefde 
    Je bent van harte welkom!

  • | | |

    Ontmoeting met een meermin op het strand van Terschelling

    DoorTitia Liese

    Op de één of andere manier was ze tot een paar jaar geleden aan mijn aandacht ontsnapt. Misschien was ze er al lang, maar was ik me niet bewust van haar millennia-oude aanwezigheid.
    Bicaudata. De twee-staartige meermin.

    Bicaudata, Sirene, Freya

    Mijn eerste bewuste ontmoeting met de Bicaudata vond plaats in de pieve (kerk) van Codiponte. Zoals je op de foto ziet: op een kapiteel van een van de zuilen in deze pieve. De twee-staartige meermin. Sirene. Symbool van vrouwelijke kracht. Van vrouwelijke vruchtbaarheid. Een symbool dat is doorgegeven door bewoners van de Lunigiana in pre-historische tijden. Aan de Etrusken, de volgende bewoners van de Lunigiana van voor de jaartelling. Een volk dat vrouwen en vrouwen-energie waardeerde als gelijkwaardig aan mannen en mannen-energie.

    Vervolgens via de Romeinen (die vrouwen in alle opzichten ondergeschikt achtten aan mannen en mannen-energie) doorgegeven aan de Longobarden. De Longobarden, uit Scandinavië afkomstig en tijdens de grote volksverhuizingen afgezakt naar het zuiden, herstelden de Bicaudata in ere. In de pieve, die sinds ± 800 op deze plaats door de Longobarden is gesticht. Voor hen een bekende godin. Freya. Symbool van vruchtbaarheid. Van vrouwelijke kracht.

    De pieve van Codiponte

    Zo bleef de Bicaudata fier en krachtig haar (heidense) plek  innemen in de bijzondere pieve van Codiponte. Een christelijke en gewijde kerk. Vermoedelijk gebouwd op de overblijfselen van een Romeinse basilica. Op haar beurt vermoedelijk gebouwd op een oorspronkelijk Etruskische heilige plek. Op haar beurt weer vermoedelijk gebouwd op een pre-historische heilige plek. Symbool van de stroom van leven. Ook nu nog. In haar natuurlijke biotoop. Op een heilige plek. Aan de oever van een stromende rivier. De Aulella.

    Een nieuwe ontmoeting met Bicaudata

    Augustus 2021. Terschelling. Ik loop op het strand. In m’n eentje. Het is volkomen stil op het strand. Van ver zie ik haar liggen. Daar is ze. De twee-staartige meermin. De Bicaudata. In haar natuurlijke biotoop. Aan het water. Dat altijd in beweging is.

    Als je je hart opent, ervaar je meer

    Ik neem de tijd. Zet me naast haar neer in het zand. In de zon. En in de wind. Ik laat m’n gedachten gaan. M’n gevoelens. Wat een uitnodiging om te schrijven!

    Wat weet je van de vrouw die jou heeft gedragen voor je geboorte.
    Die jou heeft gebaard.
    Die jou heeft gedragen na je geboorte.
    De vrouw die jouw moeder is.
    Wat betekent vrouw-zijn voor je.
    Vrouwelijkheid.
    Vrouwenkracht.
    Wat betekent moederschap voor jou.
    Wat betekent ‘ouderschap’ voor jou.
    En wat betekent opgroeien zonder moeder voor jou.

    De weg van liefde

    De weg van liefde, de biografische schrijfretreat in Codiponte van 23-29 oktober 2021, biedt ook jou plaats, tijd, ruimte en de deskundigheid van Titia Liese om je hart open te laten gaan.

    Voor alle Verlaat Verdriet-ers

    De weg van liefde is bedoeld voor alle Verlaat Verdriet-ers. Dus ook voor de Verlaat Verdriet-ers die hun vader verloren. Dan kan er veel zijn gebeurd in de relatie die je met je moeder hebt (gehad).

    Wat is er gebeurd in die relatie.
    Wat betekent je moeder voor jou.
    En wat betekent ‘vrouwenkracht’ voor jou.
    Hoe ga je om met vrouwen in je leven.
    Wat betekent ‘moederschap’ voor jou.
    Wat betekent ‘ouderschap’ voor jou.
    En wat betekent ‘vruchtbaarheid’ voor jou.

  • | |

    Twee weten meer dan één

    DoorTitia Liese

    Twee weten meer dan één. Zo gebeurde het dat mijn buurvrouw – de buurvrouw met de geschoolde stem – een onderzoekje deed naar het Gregoriaanse gezang met de titel Auctor Beate Saeculi dat ik vanochtend met jullie deelde in mijn blog Lééf tijd in Codiponte: balsem voor de ziel.

    Hymne

    En wat blijkt: dit Gregoriaanse gezang is van origine helemaal geen Gregoriaans gezang. Dus niet van vroeg-middeleeuwse Gregoriaanse herkomst, maar een 19e eeuwse hymne. Recent getoonzet naar het Gregoriaans.

    Heilig Hart

    Deze hymne is een lofzang ter ere van het Heilig Hart en wordt gezongen op de feestdag van het Heilig Hart van Jezus: op de 3e vrijdag na Pinksteren. Hoe mooi kan het zijn om je met De weg van liefde in Codiponte te verbinden met het Heilig Hart! Ter illustratie en inspiratie voor de schrijf-retreat De weg van liefde de oorspronkelijke tekst in het Nederlands – uit de 19e eeuw.

    Schrijf-inspiratie

    OP DEN FEESTDAG VAN HET ALLERH. HART VAN JESUS
    Bij de vespers

    o Christus, Schepper van den tijd,
    Gij, die ons aller Heiland zijt,
    Gij ’s Vaders licht en stralend beeld,
    Waarachtig God, uit God geteeld.

    Uw liefde, die geen weerstand duldt,
    Dwong u om, met ons vleesch omhuld,
    Als nieuwere Adam al het leed,
    Te boeten, dat ons de eerste deed.

    Die liefde, godlijk groot en teer,
    Schiep aarde en zee en starrenheer,
    En brak, door Adam’s val geroerd,
    De zware boei ons aangesnoerd.

    o Dat zij uit uw Hart nooit wijk’
    Die liefde, in liefdewondren rijk:
    Daar putte, wie gevallen is,
    Daar, uit die bron, vergiffenis.

    Extra schrijf-inspiratie

    En dan, als extra schrijf-inspiratie nog de titel van deze hymne
    Auctor – Schepper
    Beate – Gezegende
    Saeculi – Eeuwig
    Daar kan je toch – ook als niet-godsdienstige zoals ikzelf – helemaal geïnspireerd door raken!

  • | | |

    Lééf tijd in Codiponte: balsem voor de ziel

    DoorTitia Liese

    Als de dag van gisteren herinner ik me de bijzondere ervaring die ik een aantal jaren geleden had in Codiponte. De ervaring van tijd. Van natuurlijke tijd. De tijd van licht en donker. Van de seizoenen. De circulaire tijd. De tijd die altijd doorgaat. Die niet terug te draaien is. Maar die zich altijd weer herhaalt. Altijd. En overal. Voor iedereen op dezelfde manier. Zonder dat iemand daar invloed op heeft.
    En dan, daar in Codiponte, tegelijkertijd de mechanische tijd. De tijd van de klok. De tijd die altijd, zonder pauze, vooruit gaat. de lineaire tijd. Gemaakte tijd die ons het besef  heeft gegeven van verleden. Heden. Toekomst. Van de individuele beleving van tijd.

    Lééf tijd in Codiponte

    ‘Mensen hier kijken toch altijd wat bevreemd naar de obsessie met het verleden.’ vertelt Maartje Schonefeld me indertijd in Codiponte. ‘Het verleden is hier aanwezig. Gewoon. Altijd. In het dagelijks leven. Je struikelt hier als het ware over het verleden.‘

    Balsem voor de ziel

    ‘Dit is de plek waar ik wil werken. Met Verlaat Verdriet-ers. Met BeeldTaal. De plek waar de tijd als het ware even voor je stil staat. Waar rust is. Waar je bezig kunt zijn met je verleden in een beeldenrijk heden. Aandacht is voor jou. Waar je verzorgd wordt. De weg van liefde. Balsem voor de ziel.

    Gids

    In deze rijkdom aan beelden, symbolen en betekenissen uit een ver verleden kun je als deelnemer aan De weg van liefde wel een klein gidsje gebruiken’ realiseerde ik me. Een gidsje dat je mee kunt nemen op De weg van liefde. Binnen. En naar buiten. Dat jou opmerkzaam maakt op de geschiedenis van Codiponte in beelden, symbolen, betekenissen. Zo gedacht, zo gedaan. Ik ben gaan speuren naar sporen in de rijke geschiedenis van Codiponte. Wat een rijkdom. Wat een lange, en wat een bewogen geschiedenis.

    Pieve

    Al speurend kwam ik een video tegen met Gregoriaans gezang in de pieve (vroeg-middeleeuwse kerk) van Codiponte. Je kunt het horen. Je kunt het zien. Op deze zondagochtend 8 augustus 2021. Op je eigen plek in Nederland.
    Als je er de tijd en de rust voor neemt: helemaal voor jou. Leef en ervaar tijd in Codiponte in dit eeuwenoude gezang.