• | |

    Levend verleden op La Concia

    DoorTitia Liese

    Heb je de foto gezien bij de blog Andremo a Codiponte ?
    In de blog van vandaag nodig ik je graag uit in gedachten met mij de foto in te gaan. Kennis te maken met het levend verleden van Codiponte. Van La Concia.

    Codiponte

    Codiponte ligt op een kruispunt van eeuwenoude handels- en pelgrimsroutes. Overal in Codiponte tref je overblijfselen aan van eeuwen menselijk handelen. Al in de hele vroege middeleeuwen werd begonnen met de bouw van de kerk van Codiponte. Hij staat er nog steeds. In volle glorie. De pas-gerestaureerde middeleeuwse brug over de rivier. De borgo. De ruïne van het kasteel. Het klooster.

    Cypressen

    En dan de foto van de Concia. De gebouwen die samen de Concia vormen. Al vanaf de aller-vroegste middeleeuwen is de Concia een trefpunt geweest. (en naar alle waarschijnlijkheid al veel langer!).
    Ga met me mee.
    Zie je de beide cypressen? Davide vertelt erover. Lang geleden zijn ze geplant. Symbolen voor het contact met de zielen van de mensen die er hebben gewoond. Contact tussen aarde en hemel.

    Zijderups

    La Concia. De naam zegt het. In vroeger tijden zijde-kwekerij. Moerbeien (er staan nog een paar Moerbei-bomen op het terrein).  De ’tekstilia’ in mij (ooit opgeleid tot lerares tekstiele werkvormen) werd onmiddellijk geraakt door de symboliek van de kweek van zijde-rupsen. Cocon. Zijden draden. De rijkdom van geweven zijden stoffen. Wat een inspirerende beelden!

    Bron

    In een van de kleine bijgebouwen van de Concia de eeuwenoude bron. Niemand weet hoe oud die bron kan zijn. Bron van alle tijden, kun je zeggen.

    Kraamkamer

    Nog altijd lopen in Codiponte mensen rond die zijn geboren in de kraamkamer op La Concia. Want ook die functie heeft de Concia gehad.

    Natuur

    En dan de omgeving van de Concia. Codiponte. Villa Sorgente. Wilde kruiden overal om je heen. Tijm. Marjolein. Laurier. Munt. Lavendel, zorgvuldig aangeplant door Maartje. Olijfbomen.

    Gastvrijheid

    Maar het aller- allerbelangrijkste van La Concia zie je op deze foto niet. De vanzelfsprekende Italiaans/Nederlandse gastvrijheid van Maartje en Davide. De overheerlijke Italiaanse (Toscaanse!!) maaltijden.

    Rust en inspiratie

    In deze tekenen van leven vind je de rust om jouw leven te onderzoeken. Jouw leven tot leven te brengen. Het verdriet, de pijn in jouw leven onder ogen te zien en een plaats te geven in jouw levensverhaal. De mooie en bijzondere momenten van jouw leven in het licht te zetten. Ze de plek geven in je levensverhaal die ze verdienen.

    De weg van liefde

    Ga op zoek naar de beeldenrijkdom en de symboliek die bij jou passen.
    Neem de tijd en de rust met de schrijfretreat in Codiponte in het voorjaar van 2021.
    Zoek en vind jouw weg van liefde in Codiponte. 

  • | |

    Volkskrant Magazine: interview met Marc de Hond

    DoorTitia Liese

    In Volkskrant Magazine van 13 juni 2020 een interview met de onlangs overleden Marc de Hond (1977-2020, 3 jaar toen hij zijn moeder verloor).

    ‘Een ouder verliezen is heel erg, maar dat betekent niet dat je leven daardoor mislukt zal zijn.’

    Na zijn dood wilde Marc de Hond nog één keer aan het woord komen. Op zijn eigen verzoek vertelt hij, twee weken voor zijn overlijden, hoe hij zijn nagedachtenis heeft georganiseerd en hoe hij het licht in de tunnel toch kon blijven zien. ‘Ik vind het allemaal heel oneerlijk.’

    Uit zijn boek Licht in de tunnel

    ………..’Later heb ik mama Jasmins dood eigenlijk nooit zozeer vanuit mijn eigen perspectief beschouwd: hoe was het voor míj om als peuter mijn moeder te verliezen? Ik vond het vooral erg voor háár. Het leek me vreselijk om als kersvers ouder te beseffen dat je je kinderen niet zal kunnen zien opgroeien.’…………… 

    Volkskrant Magazine

    Volkskrant Magazine is de bijlage bij de zaterdagkrant van de Volkskrant. Voor abonné’s verschijnt de bijlage op de vrijdag.

    Licht in de tunnel

    Licht in de Tunnel verschijnt naar verwachting op 19 juni 2020.

  • | |

    Egocentrisch of egoïstisch: het is een vraag

    DoorTitia Liese

    ‘Mensen die moeten overleven raken helemaal op zichzelf betrokken.’ Het is al lang geleden dat ik iemand terloops die opmerking hoorde maken.
    Hij kwam binnen. Langzaam viel het kwartje. ‘Dit gaat ook over mij.’ realiseerde ik me stukje bij beetje.

    Egocentrisch

    Wat een opluchting. Ik kon voor mezelf een verschil gaan maken tussen egocentrisch en egoïstisch. Ik hoefde me niet meer af te vragen of ik egoïstisch was. Hoefde mezelf niet meer te kwellen met dat negatieve oordeel over mezelf.

    JA: ik was egocentrisch. Op mezelf betrokken. Overleefde nog altijd.
    NEE – ik was niet – extreem – egoïstisch. Gunde anderen niet minder dan ik mezelf gunde.

    Andere hobby

    ‘Martin, ik wil een andere hobby’. Nog altijd hoor ik mezelf deze zin uitroepen tijdens een therapie-sessie, nu ruim 25 jaar geleden. ‘Ik heb er zo genoeg van altijd maar met mezelf bezig te zijn.’

    IK

    Een paar jaar geleden maakte ik in de week voor OEROL op Terschelling een foto van een affiche die ik tegenkwam. IK.
    Ineens weet ik waar en hoe deze foto een plek heeft in BeeldTaal.

    Egocentrisch of egoïstisch: het is een vraag.
    BeeldTaal helpt je een antwoord te vinden.

  • | |

    De herschepping van het ik

    DoorTitia Liese

    ‘Is het niet eens tijd voor een aanbod BeeldTaal op de Veluwe?’ zo vroeg ik me vorige  week af.
    BeeldTaal in Italië: is er.
    BeeldTaal op Terschelling: is er.

    Maar dichter bij huis? Gewoon in Nunspeet?
    Logisch. Natuurlijk. Gewoon. Doen.

    Beeldmateriaal

    Ik ging op zoek naar illustratief beeldmateriaal. Lang hoefde ik niet te zoeken. Ik kwam terecht op de site van Nunspeetse kunstenares Ingrid Slaa. En vond meteen wat ik zocht. Vanochtend heb ik een mooi gesprek gehad met Ingrid over de vraag of ik haar werk als beeldmateriaal mag gaan gebruiken. En dat mag!

    ReCreëren

    Met ingang van september 2020 kun je met ReCreëren in Nunspeet werken met BeeldTaal. Schrijven. Met begeleiding van Verlaat Verdriet-deskundige Titia Liese. Binnenkort op de site meer informatie over ReCreëren.

    De herschepping van het ik

    Ter inspiratie alvast een citaat uit het boek van Maxine Harris: Een verlies voor altijd: De herschepping van het ik.

    Stel, u krijgt de taak een voorwerp dat in scherven ligt weer in elkaar te zetten.
    Geen moeilijke taak als je weet hoe een voorwerp er uit moet zien. Maar als je geen idee hebt of je met de scherven van een vaas, een schedel of een stuk speelgoed te maken hebt, heb je ook geen idee waar je moet beginnen. Misschien krijg je iets in elkaar geknutseld, maar het kan iets heel anders zijn dan het origineel.

    Kinderen rapen de scherven op van hun leven nadat het door de vroege dood van een ouder aan stukken is geslagen en proberen een zinvol geheel te reconstrueren. Ofschoon ze daarmee niet op dezelfde wijze een IK vormen als wanneer de dood niet tussenbeide was gekomen kunnen ze erin slagen een persoonlijkheid op te bouwen die in staat is de uitdagingen van het volwassen leven aan te gaan.

    Maar ook kan het zijn dat het IK dat ontstaat na het vroege verlies van een ouder te breekbaar en te instabiel is om de eisen van het opgroeien te doorstaan. Dan kan het nodig zijn voor het individu om het IK als volwassen persoon te herscheppen.

    Veel van de verhalen die ik hoorde getuigden van deze reconstructies. In elk geval was het reconstructieproces zo uniek en zo persoonlijk dat het moeilijk te generaliseren is. Maar al die verhalen hielden een strijd in waar een monumentale wil, energie en geesteskracht bij te pas kwamen. Het individu bracht letterlijk een nieuw Ik voort: deels gecreëerd uit noodzaak, deels doordat de kans zich voor deed en deels uit vastberadenheid en de wil om te overleven. Elk van die verhalen vertegenwoordigt een triomf van de menselijke geest.

    Maxine Harris: Een verlies voor altijd