• | | | |

    Interview met Monique van de Ven in Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese
    Monique van de Ven (2018)

    Monique van de Ven

    Mijn eerste rol speelde ik toen ik vijf was, om mijn moeder gelukkig te maken.

    Naar aanleiding van de film over haar leven: Een vrouw als Monique in Volkskrant Magazine van 23 augustus 2025 een uitgebreid interview met Monique van de Ven, (1952, vijf jaar toen ze haar vader verloor.

    In de eindshot zit je met een glimlach in de zon, alsof er een last van je is afgevallen

    ……. Dat is ook zo. Het ruimt op. Zeker de dingen die ik nooit had verteld of emoties die onverwacht naar boven kwamen. Er zit een scène in waarin ik vertel over mijn vader, wat ik niet vaak heb gedaan. Hij stierf toen ik 5 was. Hij kwam met lunch thuis, zei: ‘Ik voel me niet lekker’ en ging naar boven. Mijn moeder ging kijken en vroeg: ‘Zal ik de dokter bellen?’ ‘Nee, nee.’ zei hij. Maar haar jongste zusje die verpleegster was en toevallig bij ons logeerde, belde toch de dokter. Die kwam en zei: ‘Ik vertrouw het niet, ik kom over een uurtje terug.’ Toen was mijn vader dood.

    Het was een hete zomerdag in juni. Daarom moest hij op dezelfde dag worden begraven. Ineens lag hij in een kist met een glazen deksel in onze speelkamer. Voor mij was het net een sprookje, ik kon in de kist kijken en daar lag mijn vader. Hij was de zoon van de burgemeester en bekend in het dorp, er kwamen waanzinnig veel mensen. Mijn moeder zei dat ik niet met haar en mijn broer en zus vooraan in de begrafenisstoet mocht lopen. Ze was bang dat ik misschien gek ging doen, ik was tenslotte 5, mijn broer en zus waren 8 en 9. Ik moest ergens achteraan lopen, met het kindermeisje Thea. Dat heb ik mijn moeder later zo kwalijk genomen……..

    Wat heb je daardoor gemist?

    ……… Het gevoel dat ik erbij hoorde. Toen ik dit verhaal vertelde, kwamen mijn emoties steeds naar boven. O ja, die woede zit er nog steeds, dacht ik. Gek hè?…….

    Toch noemde ze jou en je zus na het overlijden van jullie vader troostmeisjes

    ……… Ja. Mijn broertje werd naar kostschool gestuurd en mijn zusje en ik kregen de taak om haar troostmeisjes te zijn. Mijn eerste rol speelde ik toen ik 5 was, om mijn moeder gelukkig te maken. Daarna besloot ik om actrice te worden. Dat extraverte heb ik mezelf aangeleerd. Mijn moeder was slecht in het uiten van haar emoties, dus ik ging letterlijk op haar schoot zitten, haar huggen en haar warmte zijn, zodat ze wel iets moest voelen. Dat verzorgende zit heel erg in me, dat is het kussentje achter je rug…….

    Lezen

     

  • | | | |

    Interview met Monique van de Ven in Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese
    Monique van de Ven (2018)

    Monique van de Ven

    Mijn eerste rol speelde ik toen ik vijf was, om mijn moeder gelukkig te maken.

    Naar aanleiding van de film over haar leven: Een vrouw als Monique in Volkskrant Magazine van 23 augustus 2025 een uitgebreid interview met Monique van de Ven, (1952, vijf jaar toen ze haar vader verloor.

    In de eindshot zit je met een glimlach in de zon, alsof er een last van je is afgevallen

    ……. Dat is ook zo. Het ruimt op. Zeker de dingen die ik nooit had verteld of emoties die onverwacht naar boven kwamen. Er zit een scène in waarin ik vertel over mijn vader, wat ik niet vaak heb gedaan. Hij stierf toen ik 5 was. Hij kwam met lunch thuis, zei: ‘Ik voel me niet lekker’ en ging naar boven. Mijn moeder ging kijken en vroeg: ‘Zal ik de dokter bellen?’ ‘Nee, nee.’ zei hij. Maar haar jongste zusje die verpleegster was en toevallig bij ons logeerde, belde toch de dokter. Die kwam en zei: ‘Ik vertrouw het niet, ik kom over een uurtje terug.’ Toen was mijn vader dood.

    Het was een hete zomerdag in juni. Daarom moest hij op dezelfde dag worden begraven. Ineens lag hij in een kist met een glazen deksel in onze speelkamer. Voor mij was het net een sprookje, ik kon in de kist kijken en daar lag mijn vader. Hij was de zoon van de burgemeester en bekend in het dorp, er kwamen waanzinnig veel mensen. Mijn moeder zei dat ik niet met haar en mijn broer en zus vooraan in de begrafenisstoet mocht lopen. Ze was bang dat ik misschien gek ging doen, ik was tenslotte 5, mijn broer en zus waren 8 en 9. Ik moest ergens achteraan lopen, met het kindermeisje Thea. Dat heb ik mijn moeder later zo kwalijk genomen……..

    Wat heb je daardoor gemist?

    ……… Het gevoel dat ik erbij hoorde. Toen ik dit verhaal vertelde, kwamen mijn emoties steeds naar boven. O ja, die woede zit er nog steeds, dacht ik. Gek hè?…….

    Toch noemde ze jou en je zus na het overlijden van jullie vader troostmeisjes

    ……… Ja. Mijn broertje werd naar kostschool gestuurd en mijn zusje en ik kregen de taak om haar troostmeisjes te zijn. Mijn eerste rol speelde ik toen ik 5 was, om mijn moeder gelukkig te maken. Daarna besloot ik om actrice te worden. Dat extraverte heb ik mezelf aangeleerd. Mijn moeder was slecht in het uiten van haar emoties, dus ik ging letterlijk op haar schoot zitten, haar huggen en haar warmte zijn, zodat ze wel iets moest voelen. Dat verzorgende zit heel erg in me, dat is het kussentje achter je rug…….

    Lezen

     

  • | | | |

    Verlaat Verdriet-lessen uit het leven gegrepen

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-lessen uit het leven gegrepen

    Ben je hulpverlener?
    Werk je met Verlaat Verdriet-ers?

    Zomergasten

    Afgelopen zondag – 10 augustus 2025 – vond in Zomergasten een gesprek plaats tussen interviewer Griet op de Beeck en cabaretière, actrice en Verlaat Verdriet-er Eva Crutzen.

    Kenmerkende patronen

    Nodig je Verlaat Verdriet-cliënt uit het vraaggesprek tussen beide vrouwen terug te kijken.

    • Welke van de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet merkt jouw cliënt op?
    • In welke van de Kenmerkende Patronen herkent jouw cliënt zich?
    • Wat kan jouw cliënt vertellen over de Kenmerkende Patronen waarin hij/zij zich herkent?
    • Wat kan jouw cliënt vertellen over de Kenmerkende Patronen waarin hij/zij zich niet herkent?

    Rouw kent geen tijd

    Nodig jouw cliënt uit te kijken naar de video’s Rouw kent geen tijd op YouTube.

    • In welke van de Verlaat Verdriet– thema’s die in de video’s worden genoemd herkent jouw cliënt zich?
    • Wat kan jouw cliënt vertellen over thema’s die hij/zij herkent?
    • In welke van de Verlaat Verdriet– thema’s die in de video’s worden genoemd herkent jouw cliënt zich niet?
    • Wat kan jouw cliënt vertellen over Verlaat Verdriet-thema’s die hij/zij niet herkent?

    Teruggaan om verder te kunnen

    Raad jouw cliënt aan het boek Teruggaan om verder te kunnen te lezen.

    Lees meer

    Symposium

    Breid je kennis uit van de gevolgen van jong ouderverlies. Meld je aan voor Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners 2025: Teruggaan om verder te kunnen. Je bent van harte welkom op deze leerzame dag.

  • | | | |

    Eva Crutzen: Zomergast VPRO, 10 augustus 2025

    DoorTitia Liese

    Een Verlaat Verdriet-er tipte mij vanochtend in verband met de uitzending van Zomergasten met cabaretière en mede-Verlaat Verdriet-er Eva Crutzen, op zondagavond 10 augustus 2025.

    Eva Crutzen

    …….. Ik verzamel alles wat ik mooi, inspirerend, pijnlijk en grappig vind. De gemene deler is dat het fragmenten zijn die zware, universele thema’s, zoals rouw, eenzaamheid en buiten de boot vallen, op een lichte manier vertellen. Verder wil ik me zo min mogelijk voornemen over wat mijn avond met kijkers moet doen. Ik hoop op een zo oprecht en kwetsbaar mogelijk gesprek met Griet. Ondanks dat ik duizend kleuren schijt, heb ik er ontzettend veel zin in…….

    Eva Crutzen wisselt in haar ideale televisieavond het absurde en komische af met het sentimentele en zware. Haar avond gaat over universele thema’s als rouw, liefhebben, angsten en intimiteit.

    Vier redenen om te kijken

    1. Ze kijkt de dood recht in de ogen

    Eva was elf toen haar moeder overleed. Sindsdien zijn rouw en vergankelijkheid een rode draad in haar werk. Zondagavond praat ze in ‘Zomergasten’ over angst, verlies en de dood recht in de ogen kijken. En over de vraag of je moet springen, ook als je niet weet waar je zult landen.

    2. Ze kiest voor makers die niet buigen

    Ze heeft alles wat ze mooi, inspirerend, pijnlijk en grappig vindt verzameld. Tijdens ‘Zomergasten’ laat ze makers zien die vernieuwen, zich niets aantrekken van regels en haar inspireren. Zoals schrijver en actrice Miranda July, die een ogenschijnlijk simpele, maar onmogelijke vraag moet beantwoorden. En fenomeen Beppie Kraft uit Maastricht, waar ze het levenslicht zag en waar Eva graag nog steeds carnaval viert

    3. Ze laat je liefde voelen

    Wat betekent het om samen te zijn? Of om iemand los te laten? (Zelf)liefde komt zondagavond in vele vormen voorbij, onder andere in een intieme plasscène uit de met prijzen overladen Noorse film ‘The Worst Person in the World’.

    4. Haar natuurlijke high

    Zondagavond wordt een muzikale avond. Eva’s keuzes voeren je mee van Limburgs lied tot theater tot seniorenkoor. Soms klein en persoonlijk, soms uitbundig en collectief.