• | |

    Column van Loes Reijmer in de Volkskrant: Verlies

    Column

    In de Volkskrant van zaterdag 28 december 2019 lees ik een prachtige column van Loes Reijmer: VERLIES. Als kind van 13 verloor Loes Reijmer haar vader als gevolg van kanker. Deze column heeft ze geschreven in het kader van Terugblikken: de uitnodiging van de Volkskrant aan columnisten om een persoonlijke terugblik op het afgelopen decennium te schrijven.

    Ik kan deze column niet helemaal voor je overnemen. Een foto plaatsen van de column kan – in verband met auteursrechten – niet zomaar, vrees ik. Ook de link, zo lang hij werkt, geef ik graag aan je door. De intro van de column neem ik graag voor je over. Advies: probeer deze Volkskrant te pakken te krijgen – haar column is heel mooi geschreven en echt de moeite waard.

    Verlies

    ‘Heel zwaarmoedig denk ik niet te zijn. Of helemaal niet, eigenlijk. Maar toen me werd gevraagd een persoonlijke column te schrijven over de jaren twintig, ‘wat je hoopt of vreest’ mailde de chef behulpzaam, bleef het hoofd maar vol verlies. 
    Dat krijg je als op jonge leeftijd een van je ouders doodgaat. Mijn vader overleed toen ik 13 jaar oud was. Hij had kanker, was heel ziek, maar zelfs op het moment dat de huisarts binnenkwam om euthanasie te verlenen wist ik zeker dat mij dit niet ging overkomen.
    Ouders zijn lief, irritant, geweldig, stom, je zet ze op een voetstuk en je schaamt je er kapot voor, maar ze zijn er boven alles gewoon altijd. 

    Gewoon en altijd – een paar uur later wist ik wel beter………

     

  • | |

    Ik heb dit al eens meegemaakt

    ‘Ik heb dit al eens meegemaakt.’
    De realisatie beneemt me even helemaal de adem.

    December 2019

    Decemberweer. Korte dagen. Nat. Koud. Sinterklaas. Mijn verjaardag. Aankomend kerst. Kerstbomen. Lichtjes. 

    Mijn partner is in de laatste tijd van zijn leven aangekomen.
    Naderend eind. Hij 68. Ik net 70.
    Na ruim 30 jaar onze LAT-relatie in Nunspeet. Naast een gedeeld leven op Terschelling.

    Hoe doe je dat? Wat gebeurt er? Wat gebeurt er niet? Wat wil je? Wat wil je niet? Wat kan? Wat kan niet? Hoe geef je dit alles vorm?

    December 1957

    Decemberweer. Korte dagen. Nat. Koud. Sinterklaas. Mijn verjaardag. De verjaardag van mijn broertje. Aankomend kerst. Kerstboom. Kaarsjes. Muziek.

    Mijn moeder is in het laatste tijd van haar leven aangekomen.
    Naderend eind. Zij 49, ik net 8.

    Wat weet ik? Wat weet ik niet? Wat ervaar ik? Wat ervaar ik niet? Wat voel ik? Wat voel ik niet? Wat wil ik? Wat wil ik niet?
    Op tweede kerstdag overlijdt mijn moeder. Mijn leven zonder moeder is begonnen.

    Ik heb dit al eens meegemaakt

    Toen met het bewustzijn van het kind van 8 dat ik was.
    Nu met het bewustzijn van de volwassene die ik ben.

    Gat in je ziel

    Lees ook mijn blog De kerstengel en mijn moeder in mijn boek Gat in je ziel.

     

  • | | |

    Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging 1

    Dag Elle,

    ‘Vakliteratuur.
    Doorlezen!
    Dit is vakliteratuur.
    Doorlezen!’ dacht ik steeds snel als ik de afgelopen anderhalve dag weer een moment had waarop ik bedacht dat ik misschien eigenlijk iets anders zou moeten doen dan jouw boek lezen.
    Als mede-Verlaat Verdriet-er wil ik graag meteen reageren naar jou. Persoonlijk. Van ervaringsgenoot naar ervaringsgenoot.

    Wat een geweldig boek heb je geschreven. (Bijna) alle voorkomende Verlaat Verdriet-thema’s in één boek. Alleen dat al is een eervolle vermelding waard! Wat een rijkdom aan herkenning. Aan erkenning van de gevolgen van jong ouderverlies. Toen, als kind. Nu, als volwassene.

    De beloofde recensie van de Verlaat Verdriet-deskundige in mij komt later. Dat kan niet met een boek de dag nadat ik het heb uitgelezen. Dat kan pas als het boek geland is. Als ik iets meer distantie voel.

    Voor nu: ik gun jouw boek heel veel lezers. Ik gun heel veel lezers jouw boek. (En voor de volledigheid: ik zou jouw boek TANTE erbij doen!)

    PS: mocht het waar zijn dat de mooiste kunst wordt gemaakt door mensen die het diepste leed (hebben) ervaren, dan hoor jij voor mij bij de mensen die vanuit hun leed iets heel waardevols hebben voortgebracht.
    Dank Elle, voor Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging.

    Elle van Lieshout

    Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging
    ISBN: 9789089673121

    Tante
    ISBN: 9789089672315

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: De weg van liefde komt in zicht

    ‘Noteer mijn naam maar vast voor volgend jaar.’
    ‘Ik had zo graag met je mee willen gaan naar Italië, maar in oktober krijg ik het niet geregeld op m’n werk.’
    ‘Wat een prachtige kans. Ik denk erover om volgend jaar mee te gaan.’

    De weg van liefde komt in zicht

    Boven een greep uit de vele enthousiaste reacties die ik kreeg op De weg van liefdeBeeldTaal in Italië.

    Ik snap dat. Want het is ook heel bijzonder. Werken met BeeldTaal. In Italië. De vanzelfsprekende gastvrijheid van Maartje. Van Davide. Hun dochter Beatrice.
    De magische omgeving van Villa Sorgente. Van La Concia. Codiponte. Casola. Waar je als vanzelf in de circulaire tijd stapt. Tot rust komt. Waar zoveel te zien is. En te ervaren.
    Maar ja. Je moet het wel geregeld krijgen op je werk. In je gezin. En het kost ook wel wat om deel te nemen. Dikke kans dat je ervoor moet sparen. En daar moet je dan weer de tijd voor krijgen.

    Weg naar jezelf

    Zaterdag 12 oktober 2019 starten we met onze biografische retreat De weg van liefde. Tijdens de retreat is het in Nederland wat mij betreft ook even stil. Maar ga er gerust van uit: als ik terug ben maak ik je weer deelgenoot van deze bijzondere weg naar jezelf.

    Speciaal voor Verlaat Verdriet-ers

    PS: en ja – tijdens mijn verblijf in Villa Sorgente ga ik afspraken maken met Maartje en Davide over een herhaling van de biografische retreat De weg van liefde. En voor een nieuwe biografische cursus Wegen naar stilte. Voorjaar 2020. Noteer het vast in je agenda!
    De weg van liefde en Wegen naar stilte is aanbod speciaal voor Verlaat Verdriet-ers. Zowel in De weg van liefde als in Wegen naar stilte werken we met BeeldTaal.

    Benvenuti a Villa Sorgente in de Lunigiana!

    Villa Sorgente: bij Maartje Schonefeld en Davide Donati

    Maak kennis met Maartje en Davide