• | |

    Bella Ciao, samen zingen in Codiponte

    Bella Ciao

    Wie kent het partizanenlied niet?
    Vele jaren geleden. Maar nog altijd klinkt het Bella Ciao vers in mijn herinnering. De avonden tijdens de cursus Italiaans bij Nederlandse Jan en Italiaanse Grazia in Scandicci (Toscane). Een tamelijk kleine groep, bestaande uit een handvol Nederlanders, 2 deelnemers uit Duitsland en Italiaanse vrienden van Grazia en Jan.

    Met de hele groep

    ’s Avonds na de maaltijd. Buiten. In de warmte. Terwijl het donkerder en donkerder werd. Onszelf begeleidend met alles waar geluid mee te produceren was. Mondharmonica. Pakken gedroogde macaroni. Rijst. Potten. Pannen. Pannendeksels.

    Natuurlijk. Bella ciao. Partizanenliederen. Pelgrimsliederen. Liefdesliederen.
    De Italiaans-Nederlands-Duitse taal-grapjes. Onze verwoede pogingen om tegelijkertijd Italiaans, Duits en Nederlands te verstaan. En liever nog: te spreken. Nog altijd, 40 jaar later, komen twee van mijn groepsgenoten en ik eenmaal per jaar een weekend samen. In Bremen. Amsterdam. Nunspeet.

    Plezier

    Wat een plezier hebben we gehad met zingen. En wat een plezier deed het mij toen Maartje op La Concia vertelde dat ze niet alleen psycholoog is, maar ook pianist. Dat ze nog altijd, in Codiponte, pianoles geeft.

    Samen zingen

    Eenmaal terug in Nederland, bij onze mailwisseling, heb ik het gevraagd. ‘Kunnen we ook samen zingen met jou?’ ‘Dat kan zeker!’ mailde Maartje prompt terug.

    Misschien denk je nu: ‘Zingen? Dat kan ik niet. Niks voor mij.’ Houd je dan maar vast aan mij. Als ik 2 noten zing, heb ik er 3 vals gezongen. En ik heb genoten van deze avonden-met-gezang.

    En wie weet, wie weet, ben jij degene die aan de hand van BeeldTaal de mooiste tekst ooit schrijft die, na de gezamenlijke maaltijd, in het Nederlands in Codiponte heeft geklonken!

    De weg van liefde

    Lees meer over BeeldTaal in Italië

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: je ziel bevrijden van ballast

    De weg van liefde

    De ballast die je ziel bedrukt

    Welke Verlaat Verdriet-er kent het niet: de ballast die je ziel bedrukt. Die je leven zo zwaar maakt.
    Het gestolde verdriet om het vroege verlies van je ouder(s).
    De schaamte omdat je nog steeds worstelt met wat door ‘de buitenwereld’ geacht wordt allang ‘verwerkt’ te zijn.
    De chronische boosheid omdat je het gevoel hebt een verloren leven te leiden.

    Hartlabyrint

    In mijn berichten over BeeldTaal in Italië heb ik veelvuldig gebruik gemaakt van het hartlabyrint, zoals op de foto hierboven. Over dit Hartlabyrint wil ik je graag nog iets meer vertellen. Dit Hartlabyrint is namelijk gemaakt door Selma Sevenhuijsen, als afsluitingsritueel van haar grote zoektocht naar de mens achter Matilda van Canossa.

    Matilda van Canossa

    Matilda van Canossa. Markgravin van Toscane, 1046-1115, 6 jaar toen ze haar vader verloor is één van de meest opmerkelijke en bijzondere Europese vrouwen geweest in de middeleeuwen. Als enige vrouw groots begraven in het Vaticaan. Ondersteuner van kerkhervormingen. Mediator. Groothertogin. Beschermster van tal van heiligdommen. Legeraanvoerder. Inspirator. Naar alle waarschijnlijkheid minnares van paus Gregorius VII.
    Trots. Koppig. Eigenwijs.
    Middeleeuwse vrouw die haar eigen weg van liefde is gegaan.
    In haar kasteel vond de beroemde ontmoeting plaats tussen de Duitse keizer Hendrik IV en paus Gregorius VII. De vernedering van Hendrik IV door deze paus. Zijn boetedoening. De ontmoeting die in onze taal nog altijd levendig is in de uitdrukking Naar Canossa gaan.

    Symbool

    Voor deze bijzondere vrouw heeft Selma Sevenhuijsen het symbool gemaakt van het Hartlabyrint.
    Symbool voor de weg naar binnen. De weg van liefde, door je ziel te bevrijden van ballast. Zie ook op de foto het symbool van de parel. Die parel is er ook voor jou.

    Ga mee naar Canossa

    Ga mee naar Canossa.
    Lees meer over de biografische retreat in Italië: De weg van liefde. Helen door schrijven.
    Meld je aan voor de biografische retreat van 12 – 18 o0ktober 2019 Inschrijfformulier 

  • | | | |

    De biografische retreat De weg van liefde gaat door!

    De weg van liefde

    De weg van liefde gaat door!

    Zojuist heb ik Maartje Schonefeld van La Concia in Codiponte gesproken. De biografische retreat DE WEG VAN LIEFDE gaat door van 12 – 18 oktober 2019.

    Ga je mee naar jouw weg van liefde?

    Je wordt in deze week van DE WEG VAN LIEFDE als het ware bij de hand genomen door Titia Liese. De vrouw die alles weet van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Die aan de wieg stond van Verlaat Verdriet. Voor wie haar Verlaat Verdriet-werk haar WEG VAN LIEFDE is geworden.

    Aanmelden

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Is het voor jou tijd om (weer) aandacht te geven, en deskundige aandacht te krijgen voor jouw Verlaat Verdriet?
    Ga dan mee naar jouw weg van liefde.
    Laat je verzorgen door Maartje en Davide die in Codiponte hun WEG VAN LIEFDE hebben gevonden.

    Er is nu nog plaats in deze week. Lees meer over deze bijzondere retreat voor Verlaat Verdriet-ers. https://wp.ronalt.nl/…/beeldtaal-i…/de-weg-van-liefde/

    Of bel Titia Liese om je aan te melden 06- 53 76 58 43.

    Benvenuto a Codiponte!

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: kennismaken met Maartje Schonefeld

    Codiponte, foto mei 2019

     

    Kennismaken met Maartje Schonefeld

    Op de 2e dag van ons verblijf op La Concia maken we kennis met Maartje Schonefeld. Maartje is een paar dagen naar Nederland geweest. En is de vorige avond teruggekomen in Codiponte. Ons heerlijke, royale ontbijt heeft ze in alle vroegte al op ons terras gezet. En nu hebben we gelegenheid elkaar te spreken.

    Op La Concia in Codiponte

    ‘Ik heb je website gelezen. Wat bijzonder dat je dit werk doet. Weet je: mijn vader is als kind van 10 zijn moeder verloren. Hij is nu 84, heeft best een goed leven gehad. Maar ik merk dat hij meer bezig is met zijn moeder en het verlies van haar toen hij nog zo jong was. Het was echt heel bijzonder om jouw site te lezen.

    En wat je me mailde over het feit dat je zelf meerdaagse workshops, cursussen en trainingen biedt aan mensen die jong een ouder zijn verloren. Het lijkt me mooi in de komende dagen te zien of we iets – en zo ja: wat – voor elkaar kunnen betekenen.

    Van oorsprong ben ik psycholoog. En ik ben ook pianist. Sinds 15 jaar woon ik in Italië. Eerst in Milaan met Davide. Na de komst van Beatrice met ons 3-en. En nu in Codiponte, op La Concia. Dit is nu ons werk. We zijn hier inmiddels helemaal ingeburgerd. Zo nu en dan geeft ik hier nog pianolessen.’ vertelt Maartje met een brede glimlach. ‘En de liefde voor mijn vak als psycholoog komt me van pas in het verzorgen van de randvoorwaarden om de retreats en de cursussen goed en soepel te laten verlopen.

    Ons nieuwe huis

    Heb je ons nieuwe huis gezien aan de andere kant van Codiponte? We hebben het al enigszins in gebruik genomen. Het huis is in goede staat. We hebben daar een ruime keuken. En een grote, gezamenlijke ruimte met een kachel voor een houtvuur, waar ook de maaltijden plaats kunnen vinden. Dan is er nog een kleine woonkamer met een open haard. En er zijn 5 2-persoonskamers en een 1-persoonskamer.
    Ook bij dit huis hoort een enorm terrein. Kijk, je kunt het vanaf hier zien. Het is dat terrein dat helemaal de heuvel opgaat. We broeden nog op een naam voor het huis. Maar we verheugen ons er nu al op om in dat huis groepen te gaan ontvangen.’